Geçmişten günümüze aydınlatma ile ilgili şiir

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve Nysa tarafından 26 Eylül 2018 başlatılmıştır.

  1. Nysa Well-Known Member


    Işık'la Yaşıyoruz.

    Bir gün batımında yorgun gözlerin meditasyonu.
    Ve gecesinde,
    Mum alevinde yenen çok özel bir yemek,
    Bir anıyı çerçevelemek için patlayan bir flaş,
    Müziğin ritmine uygun yanıp sönen lambalar,
    Yeşermek için avucunu gökyüzüne açmış bitkiler,
    Gecenin karanlığında,
    Muhteşem mimarilerin, buradayım diyen çizgileri,
    Yanlızlığın paylaşıldığı bir akşamın,
    Beynimize kazınan, ışıklı reklam tabelaları,
    Taneciklerin belirlediği kuantum felsefesi,
    Emek yoğun hacimlerde dönen dişlilerin anekdotları.
    Her gecenin,sabahla kucaklaşırken,
    Ufuktan bakan umutlarımız..
    İnsanın ve doğanın en büyük gereksinimini,
    Ekmek gibi,Su gibi…
    Işık'la yaşıyoruz.

    Turgay Pekgirgin


    GAZ LAMBASINDA TİTREYEN ALEV

    Gaz lambasında titreyen alev yüreği
    Alçalıp yükselen en küçük bir nefesle
    Loş ışıkta yansır tebessümü...
    Titrek, narin, kırılgan elleri,
    Sandıkta saklı ve kilitli.


    AYDINLATMAYACAKTIN GECELERİMİ

    Tam da kara kışlara, tipilere yakalanmışken, unutmuşken baharları,

    Tam da örselenmişken yüreğim acılarla,

    Acılarla dövülmüşken...

    Umutlara darılmışken, unutmuşken umut etmeyi,

    Karanlıkları yar, yanlızlıkları yoldaş edinmişken,

    Kaptırmışken ruhumu serseri yağmurlara,

    Tam kendimden vazgeçmişken...

    Girmeyecektin dünyama.

    Açmayacaktın gönül pencereni bana.

    Gözlerini sürmeyecektin gözlerime,

    Boşlukla bütünleşmişken yıllarım,

    Direnmişken yaşama ,

    Benimsemişken boşluğu ,

    Aydınlatmayacaktın,

    Ne gecelerimi, nede sabahlarımı

    Aydınlatmayacaktın,

    Zindan karası gecelerimi....
     


Sayfayı Paylaş