Yunus Emre Sözleri

Konusu 'Dini Sözler' forumundadır ve EmRe tarafından 26 Mayıs 2014 başlatılmıştır.

  1. EmRe Well-Known Member


    Yunus Emre'nin Birbirinden Güzel Sözleri

    Aklı olan korkmak gerek. Nefs elinden, hırs elinden. Nefstir seni yolda koyan, Yolda kalır nefse uyan.

    Aşık olamayan adem benzer yemişsiz ağaca.

    Aşk aşıkı sır eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder.

    Ben gelmedim kavga için, benim işim sevgi için..

    Beni bende demen bende değilem, Bir ben vardır bende benden içeri.

    Benim bir karıncaya ulu nazarim vardır.

    Benlik davasını bırak muhabbetten olma ırak sevgi ile dolsun yürek hoşgörülü olmaya bak..

    Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.

    Biz gelmedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüllerdir, gönüller yapmaya geldik.

    Bu dünyaya gelen gider. Yürü fani dünya, sana gelende gülmüş var mıdır?

    Bütün âlemi bir şahsiyette toplamak, Cenab-ı Hakka zor gelmez.. turkeyarena

    Cennet cennet dedikleri, birkaç köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni.

    Cümleler doğrudur sen doğru isen, Doğruluk bulunmaz sen eğri isen.

    Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz.

    Dağlar nice yüksek ise, yol anın üstünden geçer.

    Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi vardır..

    Dervişlik baştadır, tacda değildir, Kızdırmak addadır, saçta değildir.

    Dünyada dertsiz baş olmaz. Derdi olanın ahı dinmez.

    Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada bakî kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.

    Elif okuduk ötürü Pazar eyledik götürü Yaratılmışı hoş gördük Yaratandan ötürü.

    Eğer bir müminin kalbin kırarsan Hak'ka eylediğin secde değildir.

    Eğer hor eğer hürmet. Kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen aşı, Yemeğe kim gelir.

    Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?

    Gönül kitabından okur, eline kalem almadı. Bundan dahı virdün bize, ol huriyi çüft ü halâl.

    Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül, yahut diken. Ya hayattır, yahut kefen. Nârin da hoş, nurun da hoş. kahrın da hoş, lütfun da hoş.

    İlim, kendini bilmektir.

    İyi sözün aslın bilen derdi bu söz nerden gelir, Söz aslını anlamayan sanır bu söz benden gelir.

    Kalem eğri dilli, mürekkep siyah yüzlü, kağıt iki yüzlü! Şimdi kalkıp arzuhalimi yazmaya kimi mahrem kılayım?

    Kasdım budur şehre varam Feryâd u figan koparam!

    Kırk küpü yerden göğe dizseler, ortadan birini çekeler, var sen seyreyle gümbürtüyü.

    Kırma dostun kalbini; onaracak ustası yok. Soldurma gönül çiçeğini; sulamaya ibrik yok.

    Mevlana Hüdavendigar bize nazar kılalı, Anun görklü nazarı gönlümüz aynasıdır.

    Ne elif okudum ne cim, varlığındadır kelecim

    Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum; bana seni gerek seni.

    Sabah mezarlığa vardım, Baktım herkes ölmüş yatar, Her biri çâresiz olup, Ömrünü yitirmiş yatar.

    Sabır saadeti ebedi kalır. Sabır kimde ise o nasib alır.

    Seni sigaya çeken bir molla kasım gelir.

    Sevelim, sevilelim, bu dünya kimseye kalmaz.

    Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.

    Ya Rabbena hayreyle, Muhammed'e yâr eyle, Kabrimizi nur eyle, Kabre vardığım gece.

    Zehirle pişmiş aşı, kim yemeye gelir.

    Zulum ile abad olanin akibeti berbad olur.
     



Sayfayı Paylaş