Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Birşey Var

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve küçük hanım tarafından 11 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

  1. küçük hanım Active Member


    [​IMG]



    Yaşadıklarımdan ögrendiğim bir şey var:
    Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
    Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
    Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

    İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
    Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
    Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
    Kopmaz kökler salmaktır oraya

    Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
    Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
    Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
    Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi,
    Bir taş gibi dinleneceksin

    İnsan bütün güzel muzikleri dinlemeli alabildiğine
    Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
    İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
    Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

    Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
    Bütün kitapları okumak,
    Bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
    Değişmemelisin hiç bir şeyle
    Bir bardak su içmenin mutluluğunu
    Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak
    Özlemiyle dolmalısın

    Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
    Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
    Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
    Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

    Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
    Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe,
    Bütün evrene karışırcasına
    Çünkü ömür dediğimiz şey,
    Hayata sunulmuş bir armağandır
    Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

    Ataol Behramoğlu
     



  2. BaRıŞ Well-Known Member

    teşekkurler paylaşım için, güzel şiir
     

Sayfayı Paylaş