Yangın haftası ile ilgili şiir

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 17 Şubat 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Orman Yangını. Şiiri

    İkimizin de ateşe ihtiyacı vardı
    Evlerimizden uzakta geçirdiğimiz
    Kamp günlerinde.
    Üşüdüğümüz anlarda ısınmak,
    Karanlıktan kurtulmak,
    Acıkınca yemeklerimizi ısıtmak için..
    İkimizin de ateşe ihtiyacı vardı...
    Sen yakmasan belki ben yakacaktım..
    Sen yaktın diye ben odun atmasa mıydım?
    Amaç ateş yakmaktı sadece
    İhtiyaca binaen...
    Amacımız Beyoğlu sokaklarındaki gibi
    Tarihi evleri kundaklayıp
    Yerine beton binalar dikmek değildi ki?
    Sadece ateşe ihtiyacımız vardı..
    Sadece rüzgarın çıkacağını kestiremedik
    Rüzgarın çıkıp alevleri dağıtacağını,
    Masum bir ateşi yangına çevireceğini,
    Etrafa korku saçacağını kestiremedik.
    Bilemedik her tarafa uzanıp, her şeyi yakacağını
    Bilemedik ormana sıçrayıp önünün alınamayacağını.
    Bir şeyler yapmalıyız, söndürmeliyiz bu yangını
    Engellemeliyiz memleket faciasına dönüşmeden...
    Yanacak olan sadece sen ve ben değiliz
    Kuru ağaçlar da yanacak, yaşlar da...
    Yıllanmışlar da yanacak, yeni filizlenenler de.
    Geçmiş yanacak, bugün yanacak,
    Daha da kötüsü yarınlarımız yanacak.


    Yangın

    Ateşle oynamışlar,
    İki kardeş bir ara
    Odalarını sarmış,
    Dumanlar kara kara
    İtfaiye gelmiş de,
    Söndürmüş bu yangını
    Tutuşan yuvaları
    Olmadan kül yığını
    Bütün oyuncakları,
    Birer birer yanmışlar
    Yavrucaklar korkudan,
    Düşünüp hastalanmışlar
    Doktor ikisine de,
    Yetiştirmiş ilacı
    Yangınlar ölüm gibi
    Pek acıdır, pek acı

    Tevfik ÖZBEN


    Yangın


    Telefon yokken kentlerde,
    Yangın çıkınca bir yerde,
    Dumanı, ilk gören adam
    Seçerek yüksek bir dam:
    "Yangın vaar!" diye inlerdi
    O, ne korkulu günlerdi
    Çoluk, çocuk, hoca, hacı,
    Bir o kadar tulumbacı,
    Takır takım koşarak,
    Yangın yerine giderdi
    Çoğu kez onlar gelmeden,
    Yangın evi kül ederdi
    İtfaiye kuruldu da
    Yangın derdi sona erdi

    Mehmet Necati ÖNGAY


    Yangın Şiiri


    Yıkımların
    En kötüsüdür yangın.
    Her şeyi bir anda
    Yakıp yok eder
    Bir anda
    Evsiz, barksız,
    Anasız, babsız
    Bırakabilir çocukları
    Dalgınlığı bağışlamaz
    Sönmemiş bir sigara
    Açık bırakılmış gaz lambası
    Yeterlidir onun için
    Bir anda yakabilir
    Kocaman ormanları

    Yalvaç URAL


    Yangın Var


    Çevrildi sıfır sıfır,
    Bir ses dedi: Çabuk yangın!
    Arazözler hazırlandı,
    Dan, dan dedi sesi çanın
    Eski bir köşk kavruluyor,
    Çatır, çatır çatırdayan
    Duvar, tavan devriliyor
    Pencerede bir anne var,
    "Yavrum, yavrum", diye ağlar
    Çılgın gibi bağırırken,
    Yıkılır kalın duvarlar
    Arazözler yetişince,
    Hortumlar, sıktı suyu,
    Harcandı hep birer birer,
    Sarnıç, depo, havuz, kuyu
    Bir tarafta can pazarı,
    Her tarafı sarmış alev!
    Bir de genişlerse yangın
    Korku dolaşır ev ev.
    Yangın için dikkatli ol,
    Kibrit yakma, çakmak yakma
    Tutuşturma kâğıt mağıt,
    Karşısına geçip bakma.
    Bir kıvılcım yangın demek,
    Yangın ise bir felaket
    Elde değil olmaması,
    İtfaiye var bereket.

    Mümtaz Zeki TAŞKIN


    Yangın


    Bir küçük kıvılcım
    Alevleri hazırlar.
    Dikkatsizlik sonunda
    Çıkar bütün yangınlar,
    Ateşte yemek kalmaz
    Elektrikle oynama!
    Hep böyle yanlış işler
    Neden olur yangına.
    Sönmeyen bir sigara,
    Zarar verir ormana
    En büyük düşmanlıktır,
    Bu güzelim vatana
    Yangın şakaya gelmez,
    Dikkat edin çocuklar
    Bir kıvılcım yüzünden,
    Yanabilir yuvalar

    Hülya ÖZER


    Yangın Şiir

    Korkuludur ateş aman
    Sıçratmayın hiçbir zaman,
    Gözler bile görmez olur
    Kaplayınca kara duman
    Dikkatsizlik bunun başı,
    Bırakmıyor dağı, taşı.
    Önlemezsem yakar geçer
    Hem kuruyu, hem de yaşı
    Kurtulmanın çıkar yolu,
    Kovalarım suyla dolu
    İtfaiye çabuk gelir
    İşletirsem telefonu

    A.AYAYDIN
     



Sayfayı Paylaş