Yalnızlık Şiirleri Özdemir Asaf

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 5 Mart 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Özdemir Asaf'ın Yalnızlık Üzerine Şiirleri

    Yalnızlık


    Yalnız kaldınız sanırsınız,
    Biliyorum.
    Yalnız bırakılmışsınız,
    Biliyorum.
    Ötesi yok.

    Ötesi var:
    Yalnızlık
    Müziğin bile seni dinlemesidir.
    Yalnızlık
    İnsanin kendine mektup yazması
    Ve dönüp-dönüp onu okuması
    Yalnızlığın da ötesidir.


    Yalnızlığa Övgü

    Mutluluğun gözü kördür,
    Yalnızlık sağır.
    Ondandır biri tökezleyerek yürür,
    Öbürü uykusunda bile bağırır.

    Mutluluk yalnız kendisini görür;
    Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
    Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
    Boyuna bekler dönsün diye sesini.

    Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter;
    Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz.
    Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur;
    Boyuna kapısına döner, açan olmaz.

    Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var..
    Her ikisinin de saksılarında çiçek.
    Biri hep başka bir renkle solar,
    Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak.


    Yalnızlık


    I
    Yalniz kaldınız sanırsınız,
    Biliyorum.
    Yalnız bırakılmışsınız,
    Biliyorum.
    Ötesi yok.

    II

    Ötesi var:
    Yalnızlık
    Müziğin bile seni dinlemesidir.
    Yalnızlık
    İnsanın kendine mektup yazması
    Ve dönüp-dönüp onu okuması
    Yalnızlığın da ötesidir.


    Yalnızlık Paylaşılmaz


    Yalnızlık, yaşamda bir an,
    Hep yeniden başlayan..
    Dışından anlaşılmaz.

    Ya da kocaman bir yalan,
    Kovdukça kovalayan..
    Paylaşılmaz.

    Bir düşün'de beni sana ayıran
    Yalnızlık paylaşılmaz
    Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

    Özdemir Asaf
     



Sayfayı Paylaş