Yalnızlık Şiirleri Orhan Veli

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 5 Mart 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Yalnızlık Şiiri

    Bilmezler yalniz yaşamayanlar,
    Nasil korku verir sessizlik insana;
    Insan nasil konuşur kendisiyle;
    Nasil koşar aynalara,
    Bir cana hasret,
    Bilmezler.

    Gerin bedenim gerin
    Doğan güne karşı
    Duyur duyurabilirsen
    Elinin kolunun gücünü
    Ele güne karşı.

    Bak!Dünya renkler içinde!
    Bu güzel dünya içinde
    Sevin sevinebilirsen;
    İnsanlığın haline karşı.

    Durmadan işleyen saatlerde
    Dişli dişliye karşı
    Dişlilerin arasında
    Güçsüz güçlüye karşı
    Herkes bir şeye karşı
    Küçük hanım yatağında uykuda
    Rüyalarına karşı

    Gerin bedenim gerin
    Doğan güne karşı...

    Orhan Veli Kanık


    İSTANBUL'U DİNLİYORUM

    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Once hafiften bir ruzgar esiyor;
    Yavas yavas sallaniyor
    Yapraklar, agaclarda;
    Uzaklarda, cok uzaklarda,
    Sucularin hic durmayan cingiraklari;
    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali.

    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Kuslar geciyor, derken;
    Yukseklerden, suru suru, ciglik ciglik.
    Aglar cekiliyor dalyanlarda;
    Bir kadinin suya degiyor ayaklari;
    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Serin serin Kapali Carsi;
    Civil civil Mahmutpasa;
    Guvercin dolu avlular.
    Cekic sesleri geliyor doklardan;
    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Basinda eski alemlerin sarhoslugu,
    Los kayikhaneleriyle bir yali;
    Dinmis lodoslarin ugultusu icinde
    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Bir yosma geciyor kaldirimdan;
    Kufurler, sarkilar, turkuler, laf atmalar.
    Bir sey dusuyor elinden yere;
    Bir gul olmali;
    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;

    İstanbul'u dinliyorum, gozlerim kapali;
    Bir kus cirpiniyor eteklerinde;
    Alnin sicak mi degil mi, biliyorum;
    Dudaklarin islak mi degil mi, biliyorum;
    Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan
    Kalbinin vurusundan anliyorum;
    İstanbul'u dinliyorum.

    Orhan Veli Kanık
     



Sayfayı Paylaş