Yalnızlık Şiirleri Kısa

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 19 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    YALNIZLIK. Şiiri

    Karanlığın insanı delişrten bir ihtişamı vardır
    Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım
    Bu gece dağ başları kadar yalnızım

    Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından
    Dudaklarımda eski bir mektep türküsü
    Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim
    Gözlerim gözlerini arıyor durmadan
    Nerdesin?

    ATİLLA İLHAN


    Bir Olacağa Teslim Ettim Kendimi


    Öyle yenildim ki kendime
    Artık kimi yensem boş
    Öyle çaresiz bıraktım ki kendimi
    Bütün çareleri tüketerek
    Bir olacağa teslim ettim kendimi
    Belki her şey bu kadar basitti
    Belki her şey bu kadar zor
    Ya herkes gibi olmayı beceremedim
    Ya da kimse benim gibi olamadı

    Ekrem Ekici


    Yalnızlık


    Yalnızlık sis gibi, yalnızlık sızı,
    Yalnızlık buz gibi, yalnızlık ayaz,
    Yalnızlık kaygan zemin, tutunmadan durulmaz,
    Yalnızlık sensizliktir, sensiz de hiç yaşanmaz....

    Yalnızlık gece gibi, etrafın hiç görünmez,
    Yalnızlık sessizliktir, çığlıkların duyulmaz,
    Yalnızlık dipsiz kuyu, içine hiç inilmez,
    Yalnızlık sensizliktir, sensiz mutlu olunmaz..

    Yalnızlık buz gibiyse, güneş doğar çözülür,
    Yalnızlık karanlıksa, mum yakarsan aşılır
    Yalnızlık sessizlikse, ıslık çalsan bozulur,
    Yalnızlık yalnızca, rabbimize yakışır.

    Halim Akın


    KAHROLASI YALNIZLIK

    Kahrolası yalnızlık yıne cepecevre sardı tum benlıgımı
    Mutsuzum
    Sahte guluslerden uzak YALNIZIM...
    Kimsem yok
    Kıyıya vurandalgalar kadar sıddetlı ve acız yalnızlıgım
    Ölmeliyım dıyorum kendı kendıme
    Ama cıkar yolum buda degıl bılıyorum
    Gıtmelıyım uzaklasmalıyım buralardan
    Herseyden kurtulup kendımle kalmak
    Yanlızlıkların kuytusunda kaybolarak
    Bu yalan şehrı unutmak ıstıyorum..
    YALNIZLIK ONEMLI DEGILDIR ONEMLI OLAN NASIL YALNIZ KALDIGINDIR...

    BETÜL DÖNÜS


    Her İnsan Yalnızdır. Şiir


    Gölgem, gölgeni bıraktı
    Sindi, kuytu bir köşeye
    Ayrı güneşler ısıtıyor bedenleri
    Ayrı ayrı düşüyor yeryüzüne
    Beden çerçevesi.
    Zaten bütünlük dediğin nedir?
    Saçmasapan bir çelişki...
    Her insan bireydir ve tektir
    Ne hüznü ortaktır,
    Ne de neşesi...
    Her bünye içinde eritir,
    Çoğul sandığı tekil elemi.
    Bırakın mirim masal okumayı
    Saded bile yalnızdır,
    Ona gelindiğinde!..
     



Sayfayı Paylaş