Yalnızlık Şiirleri Facebook

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 19 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    Her İnsan Yalnızdır. Şiir

    Gölgem, gölgeni bıraktı
    Sindi, kuytu bir köşeye
    Ayrı güneşler ısıtıyor bedenleri
    Ayrı ayrı düşüyor yeryüzüne
    Beden çerçevesi.
    Zaten bütünlük dediğin nedir?
    Saçmasapan bir çelişki...
    Her insan bireydir ve tektir
    Ne hüznü ortaktır,
    Ne de neşesi...
    Her bünye içinde eritir,
    Çoğul sandığı tekil elemi.
    Bırakın mirim masal okumayı
    Saded bile yalnızdır,
    Ona gelindiğinde!..


    Eşdeğeriyle Yan

    Eşdeğeriyle yan yana yürürken
    Cehennem sokağında birey olmak,
    Ve en inceldikten sonra
    İlkel sözcüklerle konuşmak seninle.

    Saat beş nalburları pencerelerden
    Madeni paralar gösteriyorlar,
    Yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,
    Bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.

    Hiç bir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
    Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
    2860 kez okundu.
    Site Yöneticisi tarafından eklendi.


    SEN YOKSUN

    sen yoksun
    deniz yok
    yıldızlar arkadaşım
    ya bu gece harikalı bir şeyler olsun
    yahut bir bomba gibi
    infilak edecek başım

    ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım
    istanbul minareler odamda gibi
    gökyüzü temiz ve parlak
    işte kol kola girmiş en mesut günlerimiz
    muhalif bir rüzgar karşı sahilden

    fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz
    havada kanat sesleri
    ve çılgın kokular

    deniz yok
    yıldızlar uzaklaşıyor
    ben yine yalnız kalıyorum
    istanbul minareler kaybolmuş
    sen yoksun

    ATİLLA İLHAN


    Çınar Ağacı

    Hani gölgesinde oturduğumuz
    Çınar ağacı vardı ya
    Hatırladın mı bilmem
    Gövdesine ismini yazdığım
    Polenlerinden şikayet ettiğin
    Yapraklarının yeşilliğine bayıldığın
    Aşıkların hep sevdiği çınar ağacını

    Bitmek tükenmek bilmeyen
    Sohbetler ettiğimiz
    Yaprakların hışırtısını
    Ayin gibi dinlediğimiz
    Çınar ağacını
    Dün yine oradaydım
    Her zamanki gibi sensiz
    Geçmişin hatıralarında kalan
    Maziyi yaşadım seninle sensiz


    Adsız


    Nereye baksam hep sensin
    Hapsolmuşum bir garip oyuna
    Bir yalnızlıktan kaçarken
    Girdim diğerinin koynuna

    Yalnızlık, bal şerbet, zehir
    Akıl olmaz visalin peşinde
    Gönül yanmış kalp esir
    Bir çift gözün ateşinde.


    YALNIZLIK


    Karanlığın insanı delişrten bir ihtişamı vardır
    Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım
    Bu gece dağ başları kadar yalnızım

    Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından
    Dudaklarımda eski bir mektep türküsü
    Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim
    Gözlerim gözlerini arıyor durmadan
    Nerdesin?

    ATİLLA İLHAN
     



Sayfayı Paylaş