Üzüntü İle İlgili Kompozisyon

Konusu 'Türkçe-Edebiyat' forumundadır ve RüzGaR tarafından 12 Kasım 2010 başlatılmıştır.

  1. RüzGaR Super Moderator


    Üzüntü İle İlgili Kompozisyon
    Yormakta beni hayat. Her gün yeni bir acı. Tahammül edemiyorum artık buna. Boş verdim her şeyi, tükendim. Aslında uzun zamandır yazmıyorum. Bunu da koy vermiştim. Bugün yeniden başlıyorum yazmaya. Beni ayakta tutuyor. Acım hafifliyor. Derdim azalıyor.

    Birini tanıdım yakın zamanda. Ölümle yaşam arasında kalmış, gelip gitmekte. Kalbi delik, beyninde bir tümör, akciğerler mahvolmuş. Daha 17 yaşında. Ölmesi için çok erken. Daha evlenecek, baba olacak, sonra torunları olacak, huysuz bir ihtiyar olacak. Yorgun o da, bitmiş, artık yaşamak istemiyor. Zaten yaşayamıyor da. Çocukluğu elinden alınmış. Onun yaşıtları sokaklarda çamurun içinde oynarken o, hastane köşelerinde, odalarda, adını bile bilmediği tıbbi aletlerle oynuyordu. Onun yaşıtları çocuk şarkılarıyla büyürken o, anlamını bile bilmediği tıbbi terimlerin arasında kalmış, ölmekten korkuyordu.

    Şimdi bana kimse dert yanmasın aşığım, mutsuzum, dostsuzum diye! Bakın işte o en kötüsünü yaşıyor. Hayatsız kalmış. En çokta o gözümün önünde erirken elimden bir şeyler gelmemesi canımı yakıyor. Çoğunuz anlamayacak belki ama ölümle burun buruna gelmiş bir insanın sözleri içimi yakıyor. Daha yeni tanıştık, 2 gün belki olmuştur. Yani aslında tanımıyorum bile.turkeyarena.net Ama onun uzak bir yerlere gitmesinden korkuyorum. Çünkü bana güç veriyor.

    O dayanabiliyorsa bazı şeylere o haliyle, bende dayanabilirim diyorum kendi kendime. Ve onunla beraber hayata devam etmek, üzgün olmamak, yaşamak istiyorum, Allah’ın izniyle…
     



Sayfayı Paylaş