Uğur Arslan'dan şiirler..

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve ot-gu tarafından 21 Temmuz 2007 başlatılmıştır.

  1. ot-gu Genel Sorumlu


    Kavuşursak biteriz biz
    Biz mutlu sonlar katiliyiz
    Kavuşursak biteriz biz
    Sevgiyle bakan gözleri kör ederiz

    Herkesin bildiği bir aşk
    Herkesin attığı bir imza
    Herkes gibi değiliz biz
    Belki biraz serseri, belki biraz deliyiz.
    Ama kavuşursak biteriz biz

    Bir kor var içimizde yanan
    Onu küllendiremeyiz
    Görüşemeyiz, konuşamayız, şevişemeyiz
    Bir aşk var bizi biz yapan
    Kavuşarsak biteriz biz


    İki sınır ülkenin dikenli telleriyiz
    Dokunsak kanar ellerimiz
    Hiçkimseye söylemez
    Gizli gizli severiz
    Kavuşarsak biteriz biz
     



  2. ot-gu Genel Sorumlu

    SEN

    ve gözlerin gelir aklıma
    ve sözlerin
    gidişin gitmiyor gözümün önünden
    ve izleri derin
    ilk değilsin bu senin de bildiğin
    ve yine biliyorsun
    sen son sevdiğim
    şimdi uzaklardasın
    ben çamlar arasında bir hastane odasında
    ciğerimde bir ince hastalık
    içimde kapanmak bilmeyen bir yara
    ve sanki elimde inadına bir sigara
    biliyorum dönmeyeceksin
    hatta arkana bile bakmazsın
    gün gelir belki bir yuva kurarsın
    oğlun olsa benim adımı koyar mısın
    gittin
    dağ gibi sevdamı devirip ardında
    gittin
    allahaısmarladık bile demedin
    sazlar çalınır çamlıcanın bahçelerinde
    o şarkıyı bir daha hiç söylemedim
    şimdi elimde bir bardak çay
    ve dudağımda buruk bir tebessüm
    kendi kendimi üzmemeye söz verdim
    ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim
    ısrar etmedin kendine beni sev diye
    beyaz bulutlar gibi sırtını rüzgarlara verip gittin
    bense durdum ve bekledim
    ve ben seni hayatımın bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim
     
  3. ot-gu Genel Sorumlu

    Bir Çiçek Aldım

    Dün gece yine yalnızdım
    Sokağa çıktım
    Ve kendime bir çiçek aldım
    Kendim almamış gibi yürüdüm sokaklarda
    Ve yalnız değilmişim gibi düşündüm
    Ama her gece gibi
    Dün gece de yalnızdım
    Ve kendime bir çiçek aldım
    Bir saat geri alınmış saatler
    Ben geri almadım
    Ve bir saat daha yalnız kalmadım
    Bir masaya oturdum
    İki çay ısmarladım
    Ben içtim
    sen soğuttun
    sana söyleyeceğim her şeyi yuttum
    çok dert etmedim
    çünkü yoktun
    dün gece yine yalnızdım
    rahat ağladım
    yokluğundan gizlemedim gözyaşlarımı
    ve lambaları hiç karartmadım
    dün gece
    her gece gibi yalnızdım
    sokağa çıktım
    ve kendime bir çiçek aldım
    sen sandım
    Koklamadım
     
  4. ot-gu Genel Sorumlu

    SEN VE BEN

    herkes dört gözle tatili beklerdi
    bense okulların açılmasını
    çünkü seni görmek vardı koridorlarda
    ve bana güleceğin günü beklemek.

    ben okul bahçesindeki ağaca, başharflerimizi
    sen gönlüme sevdanın adını yazmıştın
    ben sırama isimlerimizi
    sen kalbime ilk aşkı yazmıştın.

    senden sonra sana yazdığım şiirlerden
    haberin bile yok
    ve yağmur yüzüme vuruyor
    ve soğuk.

    okuldan sonra
    her dolma kalem, her lacivert kravat
    her beyaz gömlek ve yakalık
    ve her 12 aralık
    sen gelirsin aklıma
    çocukluk işte, belki de ilk Aşk
    belki de ilk delilik.

    seversin demiştin ya hani bundan sonra da
    inan ki o kadar kimseyi sevemedim
    ve o iki kelimeyi senden sonra kimseye
    ama kimseye söyleyemedim.

    belki hiç olmadın benim için
    belki de azdın
    ama olsun
    ben hep sana şiirler yazdım.

    ceketimi ve kravatımı saklıyorum hala
    birinin üzerinde tebeşir
    birinin üzerinde ayran lekesi
    ve Seni Seviyorum Hala
    elmayı da, havayı da, suyu da

    ve bilmeni istemiyorum hala
    sana şiirler yazdığımı
    ve bilmeni istemiyorum bütün bunları
    çünkü herşey böyleyken güzel
    en dokunulmamış, en yaşanmamış
    ve en tadılmamış haliyle.

    bir sahilde elele dolaşılmamış
    ve bir kafede çay içilmemiş haliyle
    herşey
    böyleyken güzel belki de

    ama sen gönlüme sevdanın adını yazmıştın
    ben aşkına tutulmuş bir deli candım
    sen gönlüme sevdanın adını yazdın
    ben aşkına tutulmuş seni ararım.
    Seni Seviyorum...
     
  5. ot-gu Genel Sorumlu

    Adı Mehmet

    Adı Mehmet...
    Kara kıtanın kara gözlü, zayıf yüzlü çocuğu.
    Göz kapaklarında güneş ve çapakları çöl sarısı.
    Çaresizliğin girdabında.
    Kelebek renkli yüzünün yorgun yarısı.

    Adı Mehmet...
    Bir halkın hikayesi yani.
    Yeni günün solduğu beldeye, asırlar öncesinin bir yolculuk efsanesi.
    Bir halkın ismi yani.
    Kaderden ötesi olmayan.

    Adı Mehmet...
    Kimseden medet ummayan.
    Aç karınlı, hasta yüzlü ama tok gözlü.
    Öylece duran ve sabreden.
    Uzaktan gelen yolcuları ağırladığı günkü gibi.
    Necaşi gibi, Habeşi gibi.
    Doğru, dürüst, iyi, insan yani...

    Adı Mehmet...
    Bir umudun ismi.
    Çöle yağmur yağdığı günün.
    Karnının doyduğu günün.
    Öldüğü günün.
    Ve üstünde çiçekler açabilen bir mezara gömüldüğü günün ismi yani.

    Adı Mehmet...
    Kimse tanımaz, kimse bilmez.
    Kara gözleri gülmez.
    Dünyanın gözü kör olmuş sanki.
    Kimse onları görmez.

    Adı Mehmet...
    Kim duyar ki; Dudağında bir feryat! !
    Savaşmak dudurken yani,
    Mehmet'i kim dinler ki?
    Açlığı kim dinler ki?
    Adı mehmet...
    Hastalığın gözlerindeki buğusu.
    Açlığın kokusu.
    Ve ölümün korkusu.
    Bir kum fırtınası uğultusu.
    Ağlayan bir bebek sesi.
    Ve zayıf dizlerin yağmursuz çöllerdeki izi.
    Söyle dünya insanların kaç kişi?
    Kaçı sağır, kaçı kör, kaçı arsız, kaçı erkek, kaçı dişi?
    Açlıktan ölmek kaldımı be şimdi?
    Söyle dünya insanlık kimin işi? .....
     
  6. YaRaLi CoCuQ Well-Known Member

    ellerıne saglık
     
  7. GamZe Moderator

    süpeer şiirler... teşekkürler paylaşımın için
     
  8. illegal_18 Well-Known Member

    paylaşım için tşk.
     

Sayfayı Paylaş