Tevfik Fikret Sen Olmasan Şiiri

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 8 Mart 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    SEN OLMASAN

    Puan Ver :
    Sen olmasan... Seni bir lâhza görmesem yâhut,
    Bilir misin ne olur?
    Semâ, güneş ebediyyen kapansa, belki vücud
    Bu leyl-i serd ile bir çâre-i teennüs arar,
    Ve bulur;
    Fakat o zulmete mümkün müdür alıştırmak
    Bütün güneşle, semâlarla beslenen rûhu,
    Bu rûh-ı mecrûhu?..

    Sen olmasan... Seni bulmak hayâli olsa muhâl,
    Yaşar mıyım dersin?
    Söner ufûlüne bir lâhza kaail olsa hayâl;
    Soğur, donar, kırılır senden ayrılınca nazar
    Ne hazin
    Gelir hâyât o zaman hem vücûda hem rûha,
    Yaşar mıyız seni kaybetsek âh ben, kalbim,
    Bu kalb-i muztaribim?

    Sen olmasan... Bu samîmî bir îtirâf işte;
    Sen olmasan yaşayamam:
    Seninle rabıtamız hoş bir îtilâf işte;
    Fakat bu râbıta hâlî mi rûhu ezmekten?...
    Akşam
    Gurûba karşı düşündüm sükûn içinde bunu:
    Fenâ değil sevişip ağlamak, fakat heyhât,
    Bükâya değse hayat!..

    Tevfik Fikret
     



Sayfayı Paylaş