Şiir Özlem

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 31 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Özlem Şiirleri

    Eylül Sonu


    Günler kısaldı. Kanlıca'nın ihtiyarları
    Bir bir hatırlamakta geçen sonbaharları.

    Yalnız bu semti sevmek için ömrümüz kısa...
    Yazlar yavaşça bitmese, günler kısalmasa...

    İçtik bu nadir içki'yi yıllarca kanmadık...
    Bir böyle zevke tek bir ömür yetmiyor, yazık!

    Ölmek kaderde var, bize ürküntü vermiyor;
    Lakin vatandan ayrılışın ıstırabı zor.

    Hiç dönmemek ölüm gecesinden bu sahile,
    Bitmez bir özleyiştir, ölümden biter bile.

    Yahya Kemal Beyatlı


    Geçmiş Yaz

    Rüya gibi bir yazdı. Yarattın hevesinle
    Her anını, her rengini, her şi'rini hazdan.
    Halâ doludur bahçeler en tatlı sesinle!
    Bir gün, bir uzak hatıra özlersen o yazdan

    Körfezdeki dalgın suya bir bak, göreceksin:
    Geçmiş gecelerden biri durmakta derinde;
    Mehtap... iri güller... ve senin en güzel aksin...
    Velhasıl o rüya duruyor yerli yerinde!

    Yahya Kemal Beyatlı


    Geri Verin

    Peki alınız sizin
    Daha istemiyorum
    Bu el bu ayak
    Bu duyu bu düşünce
    Sizin
    Daha istemiyorum
    Dallarda göklerde sularda
    Açılarım bir denklemle uykusuz
    Belki anlarlar beni
    Sevindirirler umdururlar ama
    Sizin
    Daha istemiyorum

    Ta çocukluğumdan beri
    Yanım sıra yürüyen
    Sevince acıkınca
    Konuşunca yazınca duyduğum şey
    Sizin
    Daha istemiyorum

    Gece koyu karanlıklar büyür
    Alır tasalarımı yollarda
    Alır güzelliğimi dağlardan
    Peki sizin bu doldurduğum boşluk
    Sizin
    daha istemiyorum

    Hepsi taş toprak orman deniz
    Işıksızlığını yaşadığım varlık
    Yokluğunda ağrıdığım ölüler
    Hepsi hepsi
    Sizin
    Daha istemiyorum

    Fazıl Hüsnü Dağlarca


    Kaybolan Şehir


    Üsküp ki Yıldırım Bayazıd Han diyârıdır
    Evlâd-ı Fâtihân’a onun yâdigârıdır.

    Firûze kubbelerle bizim şehrimizdi o;
    Yalnız bizimdi, çehre ve rûhiyle biz’di o.

    Üsküp ki Şar-dağ’ında devâmıydı Bursa’nın
    Bir lâle bahçesiydi dökülmüş temiz kanın.

    Üç şanlı harbin arş’a asılmış silâhları
    Parlardı yaşlı gözlere bayram sabahları.

    Ben girmeden hayatı şafaklandıran çağa,
    Bir sonbaharda annemi gömdük o toprağa.

    İsâ Bey’in fetihte açılmış mezarlığı
    Hulyâma âhiret gibi nakşetti varlığı.

    Vaktiyle öz vatanda bizimken, bugün niçin
    Üsküp bizim değil? Bunu duydum için için.

    Kalbimde bir hayâli kalıp kaybolan şehir!
    Ayrılmanın bıraktığı hicran derindedir!

    Çok sürse ayrılık, aradan geçse çok sene,
    Biz sende olmasak bile, sen bizdesin gene.

    Yahya Kemal Beyatlı


    Mahur Beste


    Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
    O mahur beste çalar Müjgan’la ben ağlaşırız
    Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
    Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
    O mahur beste çalar Müjgan’la ben ağlaşırız

    Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı
    Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı
    Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı
    Gittiler akşam olmadan ortalık karardı

    Bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra
    Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
    Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
    Geceler uzar hazırlık sonbahara

    Attilâ İlhan


    Özleyen


    Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
    Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
    Dağlar ağarırken konuşurduk tepelerde,
    Sen nerde, o fecrin ağaran dağları nerde!

    Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
    Hülya gibi yalnız gezinenler köye indi
    Ben kaldım, uzaklarda günün sesleri dindi,
    Gönlümle, hayalet gibi, ben kaldım o yerde.

    Yahya Kemal Beyatlı


    Özlem


    Bir gece,
    Gecede bir uyku..
    Uykunun içinde ben..
    Uyuyorum,
    Uykudayım,
    Yanımda sen.

    Uykumun içinde bir rüya,
    Rüyamda bir gece,
    Gecede ben..
    Bir yere gidiyorum,
    Delice..
    Aklımda sen.

    Ben seni seviyorum,
    Gizlice..
    El-pençe duruyorum,
    Yüzüne bakıyorum,
    Söylemeden,
    Tek hece.

    Seni yitiriyorum
    Çok karanlık bir anda..
    Birden uyanıyorum,
    Bakıyorum aydınlık;
    Uyuyorsun yanımda.
    Güzelce..

    Özdemir Asaf


    Sen yoksun

    Deniz yok
    Yıldızlar arkadaşım
    Ya bu gece harika bir şeyler olsun
    Yahut bir bomba gibi
    İnfilak edecek başım

    Ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım
    İstanbul minareler odamda gibi
    Gökyüzü temiz ve parlak
    İşte kolkola girmiş en mesut günlerimiz
    Muhalif bir rüzgar karşı sahilden

    Fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz
    Havada kanat sesleri
    Ve çılgın kokular

    Deniz yok
    Yıldızlar uzaklaşıyor
    Ben yine yalnız kalıyorum
    İstanbul minareler kaybolmuş
    Sen yoksun

    Atilla İlhan
     



Sayfayı Paylaş