Sensiz Olmuyormuş Son Nefesim Şiir

Konusu 'Aşk Şiirleri' forumundadır ve CAN tarafından 17 Mayıs 2016 başlatılmıştır.

  1. CAN Well-Known Member


    Sensiz Olmuyormuş Son Nefesim

    Her zaman imkansizlari istedigimi biliyorum. Biliyorum da yine de
    vazgecemiyorum. Once hangisinden baslasam bilmiyorum. Sensizligimden
    mi,
    yalnizligimdan mi, yoksa bugulu gozlerimden mi?

    Hep kolay gibi gelirdi yalnizlik, tatmamistim ki! Hep kolay gibi
    gelirdi
    unutmak, AsIk olmamistim ki! Oysa sen SON NEFESIM. Oysa sen oyle
    acimasiz
    ogrettin ki bunlari... Oysa sen oyle yalniz biraktin ki...


    Once gozlerin gecti gozlerimden cigliklarla dolu o yolda. Sonra ellerin
    gitti ellerimden bir saniyelik kisa bir zamanda. Sonra... Sonrasi yok,
    sen
    gittin iste. Ilk o gun kanadimin kirikligini hissettim ve o durmadan
    kanayan korkunc yarayi. Nerde yikamali, nasil kurtulmali?...


    Bir zamanlar beni cok sIk arardin SON NEFESIM. Sesimi duyunca
    rahatladigini soylerdin. Sonra... Sonra birden sustun yeminli gibi.
    Telefonum calmaz oldu. Bataryasi artik on gunde anca bitiyor. Su koca
    kalabaligin icinde oyle yalniz, oyle SENSIZIM ki; hicbir kelime
    anlatmaya
    yetmiyor. Odam sensiz sessiz. Odam sensiz soguk. Odama gunes vurmuyor.
    Odama huzun hakim. Odama kasvet...


    Iste!... Imkansiz mi, al iste... Beni sevmen imkansiz. Seni sevdigim
    gibi
    sevmen, deli gibi ozlemen imkansiz iste...


    Sensiz olmuyormus SON NEFESIM. Sensiz olmuyormus bu hayat. Sensiz
    olmuyormus bu nefes. Anladim, ama biraz gec kaldim. Onceleri dedim ya,
    onceleri bicak saplanmiyordu sirtima. Onceleri serseri kursunlar
    mayalamiyordu gecelerimi. Onceleri oyleydi... Ve birde sonralari var ne
    yazik ki...


    Gozlerimde dans eden, ha akti ha akacak derken yagmur gibi inen yaslar
    var
    artik. Gozlerimde sen, gozlerimde kan, gozlerimde hasret... Yagmur
    ormanlarini aratmiyor gozlerim. Gece cakan simsekler misali, sagnak
    yagmur
    gibi gozlerim...

    Ve sen SON NEFESIM. Ve sen yine yoksun...
     



Sayfayı Paylaş