Savaş İle İlgili Şiirler

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 11 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Savaş Şiir

    Savaş Varoluştur Bir Tanem
    Savaş İktidar Kanunudur
    Savaş Hayatın Bedeli
    Savaş Saadetlerin Semeni
    Tabiatın Bağrında Var Bir Savaş
    Kelebekler
    Güvercinler Dahi Yapıyor
    Ve Uğurböcekleri
    Barış Dönemleri Dahi
    Nitelik Değiştirmiş
    Birer Savaş Zamanıdır
    Böyle De Diyebilirsin Yani
    Güçsüz Kalırsan
    Güçlülere Yem Olursun
    Savaş
    İnkarı Güç
    Hazır Olmayanıysa
    Kahredecek Bir Trajedyadır...

    Mustafa Acıoğlu


    Kurtuluş Savaşı Şiiri

    Çankkale o gün
    Yıkılıyor du düşmanlara.
    Tam o anda
    Atatürk sahip çıktı Çanakkale`ye

    Ertesi gün ise,düşman yıkılıyordu,
    Beş bin şehitiyle
    Türk ordusu kazanmıştı,
    Kurtuluş Savaşı`nı.


    BOSNA’NIN FERYADI

    Ateş sarıyor dünyayı bütün
    Gözyaşı dursun ; savaşlar bitsin.
    İnsanlık nerde ? Çıkmıyor bir tın.
    Eyvahlar sana yazıktır sana.

    Tanklar altında ezildi çocuk.
    Kanlar akıyor hep oluk oluk.
    Ana ağlıyor çehresi soluk.
    Nerde merhametin? Hani gayretin?

    İSMAİL ATEŞ


    Savaş var

    Emperyalistler güç gösterisinde
    Irak’ ta; Turan’da savaş var
    Rusya dikmiş Gürcistan’a gözünü
    Akılda mantıkta belde savaş var

    Amerika denilen o vahşi soysuz
    Afganistan’da Kerkük’te savaş var
    İnsanlar türedi şerefsiz soysuz
    Dünyada güçler arasında savaş var

    Özgürlük der hak der girer içine
    Sokak da vurur tekme atar leşine
    Liderler düşmüş kendi nefsi peşine
    Dünya kan gölü, törede savaş var

    Zalimler mazlumları yere sererken
    Bahaneyle Rusya Gürcistan’a girerken
    Karabağ’ım zulümden feryat ederken
    Türk Doğu Türkistan’da yine savaş var

    Horasan ereni dünyada bozuldu maya
    Güçlü devletler fakire atıyor ateşten nara
    Liderlerimiz yatıyor siyasete vermiş mola
    Ciğerlerimiz yanıyor yurdumda savaş var

    Halil ÇOLAK


    SAVAŞ MEYDANLARINDA Şiir

    Beyaz Bir Güvercinin Kanadından Kan Süzülüyor
    Yerler Kana Bulanmış
    Savaş Meydanlarında
    Binlerce Ölü Binlerce Yaralı
    Çığlıklar Feryatlar Çoğalıyor Savaş Meydanlarında
    Bir Ana Ağlıyor Yavruları Toprağa Serili
    Savaş Meydanlarında Zulmü Şiddeti Görünce
    Çoğalıyor Ağıtlar
    Açlığın Otağ Kurduğu Sabahlara
    Acımasızca Asmışlar İnsanları
    Savaş Meydanlarında
    Uykularda Parçalanmış
    Zincir Tutsaklığı Ve Kahır
    Can Pazarı Ve Kahır
    Savaş Meydanlarında
    Çoğu Yarı Çıplaktı Yalın Ayaktı
    Ne Zaman Gözlerindeki Yaşlar Diner
    Bu Savaş Meydanında Böyle Katliam Oldukça
    Ve Kalleşçe İnsanlar Zincire Vuruldukça
    Savaş Meydanlarında
    Yer Kalmadı Yurt Kalmadı
    Hepsinin Ocağı Söndü
    Yardım Beklemekteler
    Savaş Meydanlarında
    Ve O Göklerde Seyredilen Güvercin Yere Düşer
    Daha Fazla Dayanamaz İsraillilerin Yaptıkları Zulme
    Savaş Meydanlarında
    Yavrum! Mahmudum!

    Askerler Her Yerde
    Elleri Ölüm Makinesi
    Dilleri Küfür Mahşeri
    Biri Kahkaha Atıyor
    Diğeri Irz Peşinde
    Diğeri Bir El Bombası

    Bulutlar Kurşun Gibi
    Yerler Yanmakta, Cehennem Gibi
    Peki Kim Bu Zulmün Sahibi
    Bu Katlin Sahibi Kim

    Yerler Islak Ve Bir Ses Duyulur
    Ardı Sıra Yıkılmış Binalardan
    Eşhedü Enla İlahe İllallah
    Ve Bebek Ağlamaları
    La Havle Vela Guvvete İlla Billah

    Tanklar Gölgedir Sokaklarda
    Bombalar, Patlayan Bombalar Güneş
    Yerler Boş Mermi Kovanı
    Yerler Şehit Ruhların Vatanı

    Her Şey Sustu, Her Şey Sustu Bir An
    Bir An, Savaş Mağduru Binalardan
    Sırtında Bir Çocukla Bir Kadın Fırladı
    Sırtında Bir Ölüyle Bir Kadın Fırladı
    Çocuk Elleri Sallanmakta Bir İdamlık Gibi
    Çocuk Allah’a Yalvarmakta Bir Tanık Gibi


    Yavrum! Mahmudum!

    Anne… Anne Beni Bırakma
    Oğlum, Oğlum Mahmut Nerdesin
    Anneciğim Korkuyorum
    Korkma Oğlum, Korkma Allah’a Sığın

    Fatih AYDIN


    SAVAŞA GİDENLER, DÖNENLER


    Penceremin Önünden Savaş Taburları Geçiyor.
    Sırtlarında Kaputları, Sanki Toprak Rengi.
    Başka Başka Yerlerde Her Biri
    Başkalarının Adına, Ölmeye Gidiyor.

    Her Gün Yeniden Yazılan Bir Acı Öyküdür Bu.
    Bir Yanı Ölümle Gelen Kanlı Bir Çığlık
    Arkası Küflü Ekmek Kokusu Gibi, Karanlık.
    Ve Hiç Kazanılamayan Madalyanın Tortusu.

    Penceremin Önünden Savaş Taburları Geçiyor.
    Süngülerde Birbirine Karışmış Kan Grupları.
    Ve Çok Uzak Bir Ülkede, Bir Doğum Sancısı
    Bir Çocuk; Başkaları Adına, Ölmeye Doğuyor.

    Cevat Çeştepe


    SAVAŞ-BARIŞ

    Dünyada Ne Kaldı Ki?
    Her Yer Kırık Dökük.
    Törelerle Besleniyor Belleklerimiz.
    Çocuklar Ne Yaptı Ki?

    Neden Birbirlerini Vuruyorlar?
    Kardeş Katili Oluyorlar?
    Can Almanın Kolay Olduğunu,
    Günahsız Olduğunu Düşünüyorlar.

    Hadi, Küçük Çocuklara Ne Demeli?
    Onların Ne Suçu Var Ki?
    Korktuğunda Sığınacak Yer Bulan,
    Küçücük Kuşlar Gibi.

    Soruyorum Size Düşmanlar;
    Doğu’daki Askerlerin,
    Canlarını Alırken,
    Hiç Mi Acımadınız Onlara?

    Neden, Neden?
    Neden Savaş Var Bu Dünyada?
    Canlarınızı Çok Acıtıp,
    Giriyorsunuz Günaha.

    Binlerce Yaralı Var.
    Saldırı Yapılan Ülkelerde.
    Onlarda İstiyor Barış,
    Onlarda İstiyor Kardeşlik.

    Şehitlerin Aileleri,
    Çocukların Anneleri,
    Genç Yaşta Canı Alınan Kızların Kalpleri,
    Buram Buram Yanıyor.

    Bir Kötülük Yaparsan,
    O Kötülüğü Geri Alırsın.
    Halka Acı Çektireceğine,
    Bir Yardım Yaparsın.

    Onların Da Elleri Bağlı.
    Artık Teslim Olmuşlar.
    İnsanlardan Yardım Alarak,
    Yaşama Tutunuyorlar
     



Sayfayı Paylaş