Sarıkamış Şiirleri

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 10 Nisan 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    SARIKAMIŞ Şiiri

    Yola çıktı yiğitler kimi tüfekten kısa
    Kimisinin tüfeği dayandığı tek asa
    Şark destana hazırdı, gebeydi büyük yasa
    Sarıkamış üşütmez, Sarıkamış dondurur
    Kar’ı düşmeye görsün; kutupları andırır

    Yazlıktı giysileri sanki mevsim bahardı
    Sanki kış ortasında deniz havası vardı
    Oysa orda bekleyen beyaz ölümdü; kardı
    Sarıkamış üşütmez, Sarıkamış dondurur
    Saçından tırnağına ayazına bandırır

    Ölüme yürüdüler bozmadılar ahengi
    Yoktu bu askerlerin dünyada başka dengi
    Allahuekber dağı büründü kefen rengi
    Sarıkamış üşütmez, Sarıkamış dondurur
    İliklerine kadar zemheriye kandırır

    Her adımda parmaklar morardı yavaş yavaş
    Önce bedenler dondu en son gözlerinde yaş
    Sardı Sarıkamış’ı cennet için bir telaş
    Sarıkamış üşütmez, Sarıkamış dondurur
    Sıcak yatağınızdan, yorgandan utandırır

    Biliyordu melekler bu dönüşsüz seferi
    Hazırladılar bir bir cennet için neferi
    Kullardan üstündüler nebiden biraz geri
    Sarıkamış üşütmez Sarıkamış dondurur
    Mehmedi uyuturken ölümü uyandırır

    Sokuldu birbirine bir yumak gibi binler
    Dualar bile dondu, rüzgar acıdan inler
    Kenetlendi kaskatı buz kesti körpe tenler
    Sarıkamış üşütmez, Sarıkamış dondurur
    Bir yandan buz kestirir bir yandan da yandırır

    Tan yeri ağarmadan binlerce yıldız düştü
    Sarıkamış dağları bir kabire dönüştü
    Dayanılmaz manzara ne hayal ne de düştü
    Sarıkamış üşütmez, Sarıkamış dondurur
    Bu muazzam acıyı hangi dua dindirir

    Rabb’im sual olunmaz ama bu nasıl sondu
    Yalnız gidenler değil bekleyenler de dondu
    Her yiğidin alnına peygamber mührü kondu
    Sarıkamış üşütmez, Sarıkamış dondurur
    Bir kurşun attırmadan bir orduyu yendirir

    Ahmet ÇITAK


    SARIKAMIŞ ŞEHİTLERİNE

    Onlar verilen emri sorgulamadan Allah için, vatan için bile bile ölüme yürüdüler.

    Görmemiştir tarih böyle bir zor an
    Yıl dokuzyüzondört, yer, Sarıkamış
    Kar yağışı, tipi, fırtına, boran
    Koymadı dizlerde fer Sarıkamış.

    Asker "yürü" diye bir emir aldı
    Tekbirle kendini yollara saldı
    Bir heykel misâli donup da kaldı
    Sende tam doksanbin er Sarıkamış!

    Senden kaç kez gelip geçtim bak aha
    Öyle bir zemheri görmedim daha
    O gün neden kızdın ve kalktın şaha?
    Neydi o sendeki şer Sarıkamış?

    Böyle elim olay görülmüş nerde?
    Nasıl kıydın söyle o kadar merde?
    Niye koydun onca anayı derde?
    Susma, bana cevap ver Sarıkamış!

    Bir gün ki tarihe mıhla çakıldı
    Zihine kazındı, akla takıldı
    Adına onlarca ağıt yakıldı
    Herkesler türkünü der Sarıkamış!
    Doksanbin yiğidi ver Sarıkamış!


    Sarıkamış Destanı


    Sarıkamış, Ardahan Rus’un elinde
    Neden önlemedin ey Enver paşa!
    Özgürlük türküsü halkın dilinde
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Moskof askerleri doldurmuş silah
    Kurulmuş dağlara zalimce tezgâh
    Hasan İzzet Paşa eyledi izah
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Bin dokuz yüz on dört Aralık ayı
    Paşa da yaptılar Enver yarbayı
    Sırtına kalınca giydi urbayı
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Aralık on dokuz verdin taruzu
    Hesaba katmadın ayazla buzu
    Donanların çoğu körpecik kuzu
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Eksi otuz dokuz derece hava
    Çıkılır mı böyle soğukta ava
    Verilir can, vatan olunca dava
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Baş gösterdi tifo, don, dizanteri
    Kırıldı doksan bin Türk’ün askeri
    Bu savaş değil ki bir harekiri
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Analar askere yakmıştı kına
    Ruslar, Ermeniler kıydılar cana
    Bardır’ın dereleri boyandı kana
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Sarıkamış dağı şehitle doldu
    Zalim Moskof bizden öcünü aldı
    Kınalı gelinler saçını yoldu
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!

    Allah_ü Ekber dağı pek de çetin
    Dondu iliği şanlı Mehmet’in
    Çorabı delinmiş, yırtıktır potin
    Neden dinlemedin ey Enver Paşa!


    SARIKAMIŞ HAREKATI

    Allahü-ekber dağında
    Sarıkamış şehitleri için
    Göz yaşları donmuş
    Göz pınarlarında dediler
    Kışa geçerken...
    Ey şehit oğlu şehit
    Vatan uğruna,boynu bükülen
    Kır çiçeği gelincikler gibi
    Kırmızının cazibesinde
    Bayrak aşkına can verdiler....

    Savaş acı,savaş soğuk
    Şartlar müsait değildi
    Ama onlar durmadılar,
    Göz yaşları donmuş
    Göz pınarlarında dediler.
    Kahramanlık var serde
    Şehitler düşmez yere
    Donsa da göz yaşları gözlerinde
    Vatana can feda diyenler
    Tarif edilemezler
    Şehitlik şerbetini içenler
    Ölmediler,ölemezler...
     



Sayfayı Paylaş