Resimlerle Aşk

Konusu 'Aşk Resimleri' forumundadır ve turan45 tarafından 17 Haziran 2007 başlatılmıştır.

  1. turan45 Well-Known Member


    [​IMG][​IMG][​IMG]

    O'na...


    Senden önce ne yapardım ben,bunu hatırlamaya çalışıyorum.
    Hatırlamaya çalıştıkça da kocaman bir boşluğun içine,
    yuvarlanmış gibi oluyorum.
    Senden önce ne yapardım ben?
    Niye düşündükçe herşey boş ve anlamsız?
    Şaşırıyorum çünkü bir insanın hayatını bir başka insan,
    nasıl bu kadar değiştirebilir ki?
    Sen olmadan önce anlamsız mıydı hayatım?
    Değildi elbette.
    Belki hayatıma seninle birlikte yüklenen anlam,
    daha önce yaşanan herşeyi silip götürdü... Ne dersin ?
    Doymak bilmeyen bebeklerin,
    annesini gözlemesi gibi gözlüyorum bende seni.
    Sürekli senden gelecek bir haberi beker durumdayım.
    Zamanı seninle nasıl geçireceğimi hayal eder durumdayım.
    Ne yaptın bana bilmiyorum.
    Aşksa aşk, sevdaysa sevda.
    Daha önce de yaşadım en koyu aşkları...
    Ama bu başka bir şey.
    Hani aşktanda üstün diyeceğim,
    bir türk filminin kavuşamayan iki kahramanı gibi olacak.
    Bu da değil.
    Senden önce nasıl mutlu olurdum ben?
    Neler sevindirirdi beni?
    Yine aynı kitapları okurdum,
    yine aynı müzikleri dinlerdim.
    Ama senden sonra sanki,
    hayatımda ilk kez müzik dinliyormuşum gibi geliyor.
    İlk kez bir kitabı elimden bırakmadan,
    her satırını beynime kazıyarak okuyorum...
    Ansızın hayatıma girdiğin o andan öncesi yok..
    Daha ne olduğunu anlayamadan birdenbire doldun içime..
    Teslimdim artık sana,
    yüreğimle.. bedenimle.. ruhumla teslimdim.
    Varlığınla hayatımı değiştirmene seviniyorum;
    ama, senden öncesini hatırlamayan ben gidersen ne yapacağım?
    Ya herşey tıpkı hayatıma girişin gibi yarım kalırsa?
    Gidersen ve ben yarım kalırsam herşey yabancı gelecek bana.
    Herşeyi yeniden öğreneceğim.
    Üstelik öğretmenim de olmayacak.
    Bunu yapabilir miyim bilmiyorum.
    Düşüncesi bile ruhumu karartıyor.
    Senden önce ne yapardım ben?
    Nasıl mutlu olurdum?
    Ya gidersen?
    Nasıl yaşarım ben senden sonra?
    Söylesene sevgili... ne yaptın bana?....


    Mehmet Coşkundeniz





    [​IMG][​IMG][​IMG]
     



  2. turan45 Well-Known Member

    [​IMG]


    SENİ SEVİYORUM. ÇÜNKÜ;
    Seni seviyorum,
    çünkü her sabah kalktığımda bir günü daha seninle geçirecek olmanın
    mutluluğunu yaşatıyorsun bana. Ben güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı
    yeniden keşfediyorum.

    Seni seviyorum,
    çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan en parlak renksin sen. Herşey
    senin rengini taşıyor ve benim için ancak o zaman anlamlı oluyor.

    Seni seviyorum,
    çünkü soğuk günlerde içimi ısıtan meltemsin. Sıcak günlerde ise ferahlık
    veren kuzey rüzgarı. İliklerime işleyerek esiyorsun.

    Seni seviyorum,
    çünkü herşeyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki? Sanki sen doğduğumdan beri
    içimdeydin. Yüreğimin en derin köşesindeydin. Sanki ortaya çıkmak için beni
    bekliyordun. Ve ben orada olduğunu fark edince hakettiğin yere çıkardım
    seni.
    Seni seviyorum,
    çünkü hep benimlesin. Seni görmem için yüzüme bakmam gerekmiyor. Gözümü
    kapatsam ordasın. Gördüğüm her yüz aslında sensin.

    Seni seviyorum,
    çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız, gecenin karanlığını delip
    geçiyor. Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum.
    O yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi. Gözlerim kamaşıyor ama
    şikayetçi değilim aydınlığından. Güneş doğmasa, yıldızlar kaybolmasa
    diyorum, ama biliyorum ki güneşim de sen olacaksın gecenin sonunda. Bu kez
    daha parlak, daha aydınlık çıkacaksın karşıma.

    Seni seviyorum,
    çünkü saçların ellerimin arasında kayıp giderken , dünyadaki cenneti bulmuş
    gibi hissediyorum kendimi. Cennetin sahibi sensin ve biliyorum ki sadece
    izin verdiklerin girebilir o cennete. Ben o cennette kalmaya kararlıyım.

    Seni seviyorum,
    çünkü her gülümseyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor. Her
    gülümseyişin, karamsarlığı yıkıyor, umutsuzluğu parçalıyor. Bir çiçek
    bahçesine çeviriyor çorak dünyayı.

    Çiçek dedim ya, bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun. Açışıyla
    dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdeleyen papatya. İddiasız ama güzel.
    Güzel ama kibirsiz.

    Seni seviyorum,
    çünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni
    koklamayı, seninle paylaşmayı seviyorum.
    Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum.
    Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu da görüyorum.
    Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, seni yeterince
    anlatabildim mi diye.

    Biliyorum ki yetmeyecek, bu kadar sözcükten sonra bile sana sevgimi
    anlatamamış olacağım.
    Sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak.
    Onlar bu sevgiyi çok daha iyi anlatacaktır sana...


    Mehmet Coşkundeniz
     
  3. turan45 Well-Known Member

    [​IMG][​IMG][​IMG]



    Sana Akıyorum Kaygısızca


    Sana akıyorum,
    Hiçbir şey bu akışı geri çeviremiyor.
    Çünkü sen her taraftasın.
    Sağımda,solumda,arkamda,karşımda.
    Ne yana dönsem, ne yana yol almaya kalksam,
    ulaşılacak her noktada sen duruyorsun.
    Sana akıyorum, çünkü senin yolunda yürüyorum.
    Önüme çıkan hiçbir sapak,
    hiçbir kavşak ilgilendirmiyor beni.
    Yürümenin en zor olduğu yol bu belki de.
    Ama tozundan, toprağından, çakılından,
    çalısından şikayetçi değilim ben bu yolun.
    Sana ulaşmak için attığım her adımla mutlu oluyorum.
    Sana akıyorum,
    çünkü hayatın akışı kadar doğal sana akışım.
    Doğa, her cinsin yaşayabilmesi için nasıl kurallar koymuşsa,
    benim yaşamamın da var olmamın da kuralı sensin.
    Sana akıyorum, çünkü sesin de cismin de kuşatmış durumda beni.
    Senin kuşatmana karşı savunma yapmıyorum.
    Kalemin bütün kapıları açık.
    Yıkıcı bir kuşatma olmadığını biliyorum.
    Böyle bir teslimiyet rahatsız etmiyor beni.
    Sana akıyorum, çünkü yüzüne, gözlerine,
    ellerine baktıkça kendimi görüyorum.
    Sesine yüklediğin gizli anlamları çözerken hep kendimden bir şey buluyorum.
    Sana akıyorum,
    çünkü paylaşacak daha çok şeyimiz var.
    Bugüne kadar paylaştığımız her şey,
    daha sonra paylaşacaklarımızın da habercisi.
    Hayatın herhangi bir yerinde bir çiçeği birlikte tutup,
    birlikte koklamak,
    sonra o kokunun bize verdiği hazla sıkı sıkı sarılmak istiyorum sana.
    Sana akıyorum,
    çünkü bir insanı tutkuyla,
    beklentisiz,
    delice sevmenin ne anlama geldiğini biliyorum.
    Birini böyle seveceksem, bu sadece sen olmalısın.
    Sana akıyorum,
    çünkü seninle yaşamak sonu hiç gelmeyecek bir şölene benziyor.
    Bu şölenin tadını çıkarıyorum.
    Böylesine keyifli,
    böylesine eğlenceli bir şöleni yarıda bırakıp gitmek istemiyorum.
    Sana akıyorum,
    çünkü 'hayatın uslanmaz ruhusun' sen.
    İşte ben bu ruha aşığım aslında.
    Seninle yenileniyorum,
    seninle yüreğime çöreklenmiş ne kadar kötülük varsa arınıyorum.
    Sana akıyorum.
    Bütün coşkumla...
    Aşka dair ne varsa benimle birlikte onlar da akıyor sana.
    Benim gibi coşkun bir denizi aktığı yolu çok iyi bilen,
    bir ırmağa çevirebilecek tek güç sendin.
    Orada kal.
    Ayrılma yolumun üzerinden.
    Sana ulaşamasam da bu yolda olmak bile yeterli bana...



    Mehmet Coşkundeniz
     
  4. turan45 Well-Known Member

  5. turan45 Well-Known Member

  6. turan45 Well-Known Member

    [​IMG][​IMG][​IMG]


    Bu Sevdayı Yaşatacağım!



    Şimdi sen gideceksin ve ben arkandan bakakalacağım.
    Dur diyemeyeceğim, sesim çıkmayacak.
    Susuşlarımda saklı kalacak duygularım ne kötü…
    Söz geçiremeyeceğim gözyaşlarıma akacak.
    Saklayacağım görmeyesin diye, beceremeyeceğim.
    “Ağlama”diyeceksin bana, seni dinlemeyeceğim.
    İçimde biriken ne varsa gözlerimden taşacak dışarı.
    Dokunmak isteyeceksin, başımı geri çekeceğim öfkeyle.
    Kızgınım gidişine çünkü, öfkem bir dağ gibi büyük.
    Ne varsa hayata dair alıp götürüyorsun
    benden farkında değilsin.
    Ya da farkındasın ama değilmiş gibi davranıyorsun.
    Sen kendi yolunu çiziyorsun
    şimdi ve doğru bildiğini yapıyorsun.
    Bense binlerce yanlışın ortasında tek başımayım.
    Oysa beklediğim sevgiliydin sen.
    Yorgun günlerden damıtılmış,
    kimliksiz sevdalardan süzülmüş aşkımın tek sahibi.
    Sanki seni aramıştım yıllarca da,
    ararken aşk niyetine yabancı kollarda uyumuştum.
    Bu yüzden kimse kandırmadı beni,
    dindirmedi aşka susamışlığımı.
    Hep eksikti hep yarım.
    Ne yazık ki “Bu kez tamam”dediğimde de
    yarım kaldığımı görüyorum.
    Belki de sevmeyi beceremiyorum ben.
    Öyle ya, deli sevdalar bana göre değil belki de.
    Dümdüz, heyecansız, içimdeki kuşlar kanat çırpmadan
    ve tutkuyu kanımda hissetmeden yaşamalıyım aşkı.
    Buna aşk denirse tabii…
    Bu yarım kalmışlık duygusu yok olur mu o zaman.
    Peki sen biliyor musun bu acıya katlanmanın ilacını!
    Bu yürek sancısını ne dindirecek!
    Bu geceler nasıl geçecek.
    Söyle yar, içimi kor gibi yakan bu ateş nasıl sönecek.
    Acelen var biliyorum.
    Gideceksin,
    yaşanmamış zamanları da beraberinde götüreceksin.
    Bunu hiç istemiyorum.Ne berbat bir duygu bu…
    İstemediğim bir şeyi yaşıyorum ve buna engel olamıyorum.
    Benden bağımsız gelişiyor her şey.
    Çarpmanın etkisiz elemanı gibiyim.
    Ya da bir savaş filminin daha ilk karesinde
    atılan ilk kurşunla düşüp ölen ve bir daha hiç görünmeyen figüran…
    Haydi git, bu yol senin yolun.
    Dilediğince özgür at adımlarını.
    Kendin için iyi olanı yapıyorsun ya
    ne önemi var gerisinin...
    Yaşadığımız kısa günlerin anısına sığınır,
    atlatmaya çalışırım bu acıyı.
    Sensiz olmaktan daha kötü ne olabilir bu hayatta ki.
    Bir insanın başına en kötü şey gelmişe
    başka hiçbir şeyden korkmuyor.
    Bir tek seni kaybetmekten korkuyordum,
    onu da yaşadım zaten.
    Haydi git, merak etme, yaşayacağım!
    Sensiz olsam da bu sevdayı yaşatacağım…


    [​IMG]
     
  7. turan45 Well-Known Member

  8. turan45 Well-Known Member

    Yeniden Başlamak [​IMG][​IMG]



    Senin herşeyin sona erdiğini sandığın
    bir nokta oldumu hiç?
    Sana soruyorum, çünkü sen kendinden emin,
    sen kendine güvenen,
    sen kendini asla ve asla sorgulamayan biri olarak,
    sen bile böyle bir noktaya gelmişken demekki
    herkese olabilir bu!
    Biliyorum , zordur yeniden kendini tanımak,
    kendini yeniden "var" etmek.
    Nasıl yapacağını bilemessin nceleri...
    Nasıl başlayacağını,
    Bir işe yarayıp yaramayacağını,
    gerçektende buna zorunlu olup olmadığını.
    Bırakmak herşeyi çok kolay gelir, ölmek,
    öylesine yok olmak güzel gelir, huzur verir hatta.
    Bu olasılık her zaman oradadır, bekler...
    Herkese söyleyemessin ölümü düşündüğünü,
    hatta özlediğini ; anlamazlar ,
    kendini acındırmak için yaptığını sanırlar,
    akılları sıra vazgeçirmeye çalışırlar.
    Sende korkarsın bu yüzden
    "yoksa çıldırıyormuyum" diye düşünürsün;
    ama yinede bu düşüncenin
    seni rahatlattığı bir gerçektir ,
    en içinden çıkılmaz sandığın durumlarda
    bu olasılık seni rahatlatır aslında...
    Sonrada "mademki seçmiyorum ölmeyi,
    mademki yaşamayı seçiyorum
    nefes aldığım her anda ,
    o zaman hakkını vermeliyim"
    diye düşünmeye başlarsın.
    İronik bir biçimde seni hayata bağlar ölüm düşüncesi.
    Sadece "an" öneli olur o zaman da.
    Plan yapmak anlamsızlaşır,
    gerçekten yaşamaya başladığını hissedersin.
    Doyasıya gülersin , dans edersin,
    saçma sapan konuşursun belki,
    önemi yoktur başkalarının nasıl düşündüğünün,
    önemi yoktur önceden biri nasıl olduğunun.
    Kendin hakkında "bilmiş" olmamayı seçersin artık,
    kendi kendini tanımlamalarında sınırlamassın...
    "Herşey olabilirim, herşeyi yapabilirim" dersin,
    "seçmeyi" öğrenirsi.
    Herşeyi kontrol etmekten vaz geçersin.
    Bırakırsın, izin verirsin evrene herşeyin
    olması gerektiği gibi olması için...
    Acı, seni bu noktaya getiren acı hep ordadır ama.
    Bir türlü bırakmaz peşini!
    Unutmaz, hatırlatıcıdır,
    kin tutar, nefret eder,
    intikam ister.
    Ona gem vurmak ise
    "zaman" ister...

     
  9. turan45 Well-Known Member

    [​IMG]

    [​IMG]


    [​IMG][​IMG][​IMG]

    Karşımdasın


    Karşımdasın. Elimi uzatıp dokunabiliyorum sana.
    Ne büyük mutluluk bu... Gördüğüm en güzel şeysin.
    Senden öte tanımladığım başka hiçbir şey yok.
    Her şey senin adınla anılıyor benim dünyamda.
    Bütün çiçekler sen, bütün yıldızlar sen...
    Bir sanat eserisin, bakmaya doyamadığım.
    Tanrının bana armağanısın,
    ve artıyor her geçen gün sana hayranlığım.
    Yüzünde kuşlar, gözlerinde hayatın ta kendisi var.
    Öyle gerçeksin ki...
    Gözümü açıyorum sen, kapıyorum sen...
    Hiç bitmeyen serüven...
    Günümün en keyifli anı, uykumun en tatlı rüyası...
    Seni soluyorum, havadasın. Seni kokluyorum, doğadasın.
    Hele şimdi sonbaharsın.
    Ya da sonsuz bahar. Seni yaşıyorum, canımdasın. Canımsın...
    Sarılsam sana, bin yıl geçse, bir an bile ayrılmasak...
    Ten tene, yürek yüreğe sonsuz baharın
    en aşk dolu iki yaprağı olsak...
    Ağaç ağaç gezip, yeşersek, açsak.
    Yere düşsek, kalksak...
    Seni bilsem, bir tek seni. Seni görsem, bir tek seni...
    Sesin sarhoş etse beni... Öyle içimdesin ki...
    Bir saniye iste benden sensiz geçirdiğim, veremem.
    Sensiz geçecekse geçmesin zaman, istemem.
    Seninle yeniden doğdum, yeniden doğuşun kanıtıyım ben.
    Senden önce geçen zamanı,
    sana ulaşmak için yürüyerek geçirmişim, kimmişim bilememişim.
    Şimdi başımı çevirip geriye bakmıyorum bile.
    O yol yüründü ve bitti,
    artık seninle yürünecek bambaşka bir yol var önümde.
    Yorgunluk nedir bilmeyeceğim,
    hiç şikayet etmeyeceğim ve bir tek adımda bile
    tökezlemeyeceğim uzun,
    aşk dolu bir yol...
    Öyle aklımdasın ki...
    Ah, sensiz kalmıyor muyum bazen yıkasım geliyor
    gördüğüm bütün duvarları.
    Ardında seni bulurum sanıyorum.
    Ne ayrı koyduysa bizi, zaman ya da yollar,
    bir kalemde silesim geliyor.
    Sana dokunmamı engelleyen ne varsa,
    bir kadehi yere çarpıp tuzla buz eder gibi parçalamak istiyorum.
    İsyanım taşıyor, kendi öfkemden korkuyorum.
    Ve kavuşmak...
    Bunu düşünmek içimde kırılmış bütün aynaları tamir ediyor.
    Mavi bir yağmur başlıyor, ıslanıyorum.
    Maviye boyanıyorum. Öyle özlüyorum ki...
    Sen ol, hep ol, benimle ol, bende ol...
    Sendeyim ben,
    yüreğimi koydum yüreğinin üzerine.
    Aşk bu, başka isim arama.
    Hem de en koyu, en deli, en tutkulu...
    Öğreneceğim çok şey var sana dair.
    Bilmediğim çok şey var...
    Ama bir şeyi öyle iyi biliyorum ki...
    Seni öyle çok seviyorum ki...

     
  10. turan45 Well-Known Member

  11. salihsat Well-Known Member

  12. salihsat Well-Known Member

  13. salihsat Well-Known Member

  14. salihsat Well-Known Member

  15. salihsat Well-Known Member

  16. salihsat Well-Known Member

  17. salihsat Well-Known Member

  18. BuLuT5 Well-Known Member

    Ellerİne Saglik SALİH Paylastigin İÇİn
     

Sayfayı Paylaş