Rasûlullahın Annesi Amine'nin Vefatı...

Konusu 'Peygamber Efendimiz(SAV)' forumundadır ve abdulkadir tarafından 3 Nisan 2008 başlatılmıştır.

  1. abdulkadir Well-Known Member


    Rasûlullahın Annesi Amine'nin Vefatı



    133) İbn Abbas anlatmaktadır: Rasûlullah (s.a.v.) annesi Amine Bint Vehb'le beraberdi. Altı yaşma erişince, Medine'deki dayıları Adiyy Ibnu'n-Neccar oğullarına ziyarete götürdü. Onun yanında dadısı Ümmü Eymen de vardı. Onlar iki deveyle gitmişlerdi. Amine onu en-Nabiğa'nm evine indirdi ve orada çocuğuyla birlikte bir ay kaldı. [135]
    Rasûlullah (s.a.v.), bu ikameti esnasındaki bazı şeyleri hatırlardı.


    Rasûlullah (s.a.v.), Adiyy Îbnu'n-Neccar oğullarının köşklerini gö­rünce tamdı ve şöyle dedi: Bu köşklerde ikamet eden Ensar'a mensup Uneyse isimli bir cariyeyle oynardım. Dayılarımın oğullarıyla birlikte köşkün üzerine konan kuşları uçururduk.

    Bir eve bakıp: îşte, annem beni bu eve indirdi. Bu evde, babam Abdullah îbnu Abdülmuttalib'in kabri vardır. Adiyy Îbnu'n-Neccar o-ğullarının kuyusunda yüzmeyi ilerletmiştim, dedi.
    Bir grup yahudi ona bakarak münakaşa ediyorlardı. Ummu Ey­men şunu anlattı: Onlardan birisinin şöyle dediğini duydum: O, bu üm­metin peygamberidir. Burası, onun hicret yurdudur. Bunu belledim.
    Ummu Eymen onu Mekke'ye götürdü. Onun dadılığını da o yapı­yordu.


    Rasûlullah (s.a.v.) Hudeybiye umresine giderken Ebva köyüne uğ­radığında:
    "Allah, Muhammed'e annesinin kabrini ziyaret için izin verdi" dedi. Rasûlullah (s.a.v.) kabre geldi. Kabrin üzerini eliyle düzeltti. Ora­da ağladı ve müslümanları da ağlattı. Ona niçin ağladığı sorulunca:
    "Rahmet duygusu beni rikkate getirdi de ağladım" buyurdu. [136]


    134) Ebu Mersed anlatmıştır:
    Rasûlullah (s.a.v.) Mekke'yi fethedince, bir kabire doğru gitti, Onun yanma oturdu. Cemaat da onun etrafına oturdu. Konuşma yapa­cakmış gibi durdu ve sonra ağlayarak ayağa kalktı. Onu Ömer karşıladı, -Çünkü cemaatteküerin Ona karşı en cesuru o idi- Ömer: Anam babam feda olsun! Allah'ın Rasûlü! Seni ağlatan nedir? dedi. Rasûlullah (s.a.v.) "Bu, annemin kabridir. Rabbime, onu ziyaret edip edemeyeceğimi sor­dum.

    Ziyaret için bana izin verdi. Yine Rabbime af dileyip dileyemeye-ceğimi sordum. Bana o konuda izin vermedi. Onu hatırladım da durup ağladım." [137]
    Rasûlullah'm (s.a.v.) o günkünden daha çok ağladığı görülmedi.
    İbn Sa'd: Bu, yanlıştır. Annesinin kabri Mekke'de değil, Ebva'dadır, der.


    135) Ebu Hureyre anlatmaktadır: Rasûlullah (s.a.v.), arinesinin kabrim ziyaret etti. Kendisi ağladı ve etrafmdakileri de ağlattı.
    Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: '
    "Aziz ve Celü olan Rabbimden ona (anneme) mağfiret dilemem için izin istedim. Bana izin verilmedi. Kabrini ziyaret etme konusunda on­dan izin istedim. Bana izin verildi. Kabirleri ziyaret edin. Çünkü kabir ziyareti size ölümü hatırlatır." [138]


    136) Ebu Bureyde babasından şunu rivayet etmiştir:
    Peygamberle (s.a.v.) birlikte gittim. Usfanda durdu. Sağa sola baktı ve annesinin kabrim gördü. Su getirildi. Abdest alıp iki rekat na­maz kıldı. Ansızın ağlamağa başladı.
    Rasûlullah ağladığı için biz de ağladık. Sonra bizim yanımıza ge-lip:

    - "Sizi ağlatan nedir?" dedi.
    - Sen ağladın, biz de ağladık ya Rasûlallah! dediler. Rasûlullah:
    - "Peki ne zannettiniz?" dedi.
    - Üzerimize azap inecek zannettik, dediler. Rasûlullah (s.a.v.):
    - "Öyle birşey olmadı" dedi.
    - Ümmetine, güçlerinin yetmeyeceği ameller yüklendiğini zannet­tik, dediler. Rasûlullah (s.a.v.):

    - "Öyle birşey de olmadı. Fakat ben annemin kabrine uğradım, iki rekat namaz kıldım. Rabbimden ona af dilemem konusunda izin istedim ve yasaklandım. Bunun üzerine ağladım. Sonra tekrar iki rekat namaz kıldım. Rabbimden ona af dilemem konusunda izin istedim ve yine me-nedildim. Bunun üzerine ağlama sesim yükseldi" dedi. [139]
    Daha sonra hayvanını getirtip ona bindi. Biraz yürüdükten sonra, vahyin ağırlığından dolayı hayvan durdu. Allah Teâlâ şu ayet-i indirdi: "(Kafir olarak Ölüp) cehennem ehli oldukları onlara açıkça belli olduktan sonra, akraba dahi olsalar (Allah'a) ortak koşanlar için af dilemek ne Peygambere yaraşır ne de inananlara." [140]
    Peygamber (s.a.v.) de hemen şöyle dedi:

    - "İbrahim'in babasından berî olduğu gibi, ben de Amine'den berî olduğuma sizi şahit kılıyorum." [141]

    137) El-Hasen tbn Cabir'den rivayet edilmiştir: O, Mekke'deki mücavirlerdendi (kendi vatanını terkedip Kabe'de ibadet edenlerdendi). Memun'a sel sularının, Rasûlullah'ın (s.a.v.) annesinin kabri olarak bi­linen yere girdiği bildirildi.
    Me'mun onun s ağlaml aş tinim asını emretti.
    Îbnu'1-Berâ, Onun nerede olduğu bana tarif edildi. Ben Mek­ke'deyken onu yaptı, demiştir.
    Rasûlullah'ın annesi, Ebva'da vefat etmiş sonra Mekke'ye taşınmış ve orada defnedilmiş olabilir. [142]
     



Sayfayı Paylaş