Polisakkaritlerin Özellikleri Nelerdir

Konusu 'Biyoloji' forumundadır ve RüzGaR tarafından 8 Aralık 2013 başlatılmıştır.

  1. RüzGaR Super Moderator


    Polisakkaritlerin Genel Özellikleri

    Polisakkaritler nişasta, glikojen ve selülozdur. Nişasta bitkilerin besin depo eden bölümlerinde bulunur. Nişasta soğuk suda erimez, ısıtılınca erir. Yeniden soğutulduğunda pelte haline gelir. Pişmiş nişastanın sindirimi kolaydır. Sindirimleri ağızda ve on iki parmak bağırsağında gerçekleşir, en küçük yapı taşlarına incebağırsakta ayrılarak ürünleri buradan emilir. Glikojen, nişastanın hayvansal hücrelerdeki özdeşidir, nişastanın tersine suda erir. Kana serbest glikoz verir. İnsanda çoğu karaciğer ve kasta olmak üzere 350 gr glikojen vardır. Hayvan karaciğerleri ve kabuklu deniz hayvanları en zengin glikojen kaynaklarıdır. Bitkilerin hücrelerinin çeperlerini oluşturan nişasta da bir polisakkarittir. Selüloz da, nişasta gibi yalnızca glikoz moleküllerinin birleşmesinden oluşmuştur. Fakat nişasta insan vücudunda enzimler tarafından sindirilip yapı taşlarına yarıldığı halde, selüloz insan sindirim sisteminde parçalanmaya uğramaz. Dolayısıyla yapı taşları kana karışmaz ve insanlar tarafından enerji kaynağı olarak kullanılamazlar. Selüloz ot yiyen hayvanların sindirim sistemlerinde mayalanmaya uğrayarak yapı taşlarına kana karışabilir. Günlük diyetimizde 10-15 gr kadar selüloz bulunur. Bu selüloz bağırsak hareketlerinin düzenli olmasına katkıda bulunur.

    1. Kompleks şekerlerdir.
    2. Çok sayıda monosakkaritin dehidrasyonu ile oluşur.
    3. Yapı birimi glikozdur. Glikoz moleküllerinin farklı şekillerde bağlanmasıyla değişik polisakkaritler oluşur.
    4. Canlılarda bulunan önemli polisakkaritler nişasta, glikojen, selüloz ve kitindir.

    NİŞASTA: Bitkisel depo maddesidir. Çok sayıda glikoz molekülünün dehidrasyonuyla oluşur. Bitkilerde fotosentezle üretilen glikoz nişastaya dönüştürülerek kök, gövde, tohum, meyve gibi kısımlarda depolanır. Besinlerle alınan nişasta sindirim sisteminde hidrolize uğratılarak glikoza dönüştürülür ve hücre zarından geçebilir. Ayıracı ise iyottur.

    GLİKOJEN: Hayvansal depo maddesidir. Çok sayıda glikozun karaciğer ve kas hücrelerinde depo edilmiş halidir. Kanda glikoz oranı düştüğü zaman karaciğerdeki glikojen glikoza dönüştürülerek kana verilir. Hayvansal nişasta olarakta adlandırılabilir.

    SELÜLOZ: Bitkisel yapı maddesidir. Hücre çeperinin yapısını oluşturur. İnsanlar selülozdan enerji sağlayamazlar çünkü selülozu parçalayan enzim yoktur. Otçul hayvanlarda sindirim sisteminde bulunan bakteriler selüloz enzimi taşıdıklarından bu canlılar selülozu enerjiye çevirebilirler.turkeyarena Çok sayıda glikoz molekülünün birbirine ters dönerek bağlanmasıyla oluşur.

    KİTİN: Yapısı selüloza benzer. Omurgasız hayvanlarda iskeleti oluşturur. Örneğin böceklerde dış iskeleti oluşturur.
     



Sayfayı Paylaş