Öğretmenler Günü Şiirleri

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 10 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    BEN BİR ÖĞRETMENİM. Şiir

    Ben bir öğretmenim
    Okulların birinde
    Duymayı, düşünmeyi öğretirim.
    Derslerimde…
    benim çocuklarım bu bahçelerde,
    bu yağmur altında ıslanmadılar.
    Bir yağmur sonrası gelin seyredin,
    Her taraf tepeden tırnağa kadar,
    Bulutsuz masmavi dünyalarına
    Sevginin, sevincin güneşi doğar.

    Böyle çocuklarla dolar her yanım,
    Çocuklar kardeşim,
    Çocuklar arkadaşım
    Canım…
    Onlarda toplanmıştır
    Geçip geçen zamanım,
    Bir parıltı görsem gözlerinde,
    Bilgiden, anlayıştan yana,
    Bir hal olur bana
    Zannedersiniz ki
    Dünyalar benim…

    Çocuklar, kitaplar, yazı tahtası
    Enine boyuna bütün zamanlar,
    Dört duvar arası bir dershanede
    Her dinden her dilden gelmiş insanlar
    Bizimle konuşur hayal ederler,
    Bağlanırız kalırız kendilerine
    Hikaye anlatır, şiir söylerler,
    Mutluluk üstüne, ümit üstüne…

    M.Gündüz GÖKTÜRK


    ÖĞRETMEN Şiir


    Dosttur o çalışanla, dosttur o yarışanla
    Yarınlara el ele beraber koşanlarla,
    Mutludur o, simsiyah saçları olmuşsa ak,
    Dünden daha güçlüdür uyanırken her sabah.
    Doğruya, güzelliğe, odur yolu gösteren
    Odur hep geleceğe güvenle gülümseyen.
    Bir ana, bir babadır çocuklara sunulan.
    Odur eli öpülen, odur fedakâr insan.
    Sarsılmaz bir inançla görevini sevmekte,
    Ömrünü adamıştır milletine hizmette.
    Ruhlara şekil veren, kafaları besleyen
    Uygarlığa yürürken en öndedir öğretmen.

    Nevin EMGEN


    BAŞÖĞRETMEN


    Atatürk benim,
    Başöğretmenim,
    Ne öğrendimse,
    Ondan öğrendim.
    Yenilikleri,
    Hep o düşünmüş,
    Milleti için,
    Ağlamış, gülmüş.
    Çocuk kalbimle,
    İlk onu sevdim,
    Atatürk benim,
    Başöğretmenimdir.

    Tarık ORHAN


    SEVGİLİ ÖĞRETMENİM


    Sevgili öğretmenim,
    İnan sen bir ışıksın.
    Yanarsın gece gündüz.
    Aydınlatırsın bizi.
    Doğruyu, güzeli,
    Bize sen öğretirsin.
    Vatanıma sevgiyi,
    Kalbimize sen korsun.
    Çevreni aydınlatır,
    Bir mum gibi erirsin.
    Anne - baba gibisin,
    Bizi, bağrına hep basarsın.

    Fethi BOLAYIR


    DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Bütün çiçekleri getirin buraya,
    Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
    Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
    Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
    Son bir ders vereceğim onlara,
    Son şarkımı söyleyeceğim,
    Getirin, getirin… ve sonra öleceğim.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum.
    Kaderleri bana benzeyen,
    Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,
    Geniş ovalarda kaybolur kokuları…
    Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,
    Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
    Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben bir köy öğretmeniyim, bahçıvanım,
    Ben bir bahçe suluyorum gönlümde,
    Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden
    Ne güller fışkırır çilelerinde,
    Kandır, hayattır, emektir benim güllerim
    Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
    Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    En güzellerini saymadım çiçeklerin,
    Çocukları, öğrencilerimi istiyorum
    Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
    Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
    O bakımsız ama kokusu eşsiz çiçek.
    Kimse bilmeyecek seni, beni kimse bilmeyecek
    Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
    Ama ben dünya üstündeyim, toprakta.

    Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,
    Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım.
    Yurdumun çiçeklenmesi için, daima yaşadım,
    Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
    Şimdi ustum, örtün beni, yatırın buraya,
    Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini,
    Bacımın suladığı fesleğenleri,
    Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
    Avluların pembe entarili hatmisini,
    Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,
    Aman Isparta güllerini de unutmayın,
    Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum
    Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Baharda Polatlı kırlarında açan,
    Güz geldi mi Kop dağına göçen,
    Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen,
    Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
    Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden
    Çiçek getirin, örtün beni,
    Eğin türkülerinin içine gömün beni.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
    Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
    Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
    Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
    Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım,
    Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
    Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

    Ceyhun Atuf KANSU


    ÖĞRETMENİMİ SEVİYORUM


    Öğretmenimi seviyorum; çünkü:
    Okuyor,
    Düşünüyor,
    Düşündüğünü konuşabiliyor.
    Yazıyor,
    Yaşamının içinde insanlar var; düşünceler, sevgiler, aşklar, Şiirler var; kendisi var.
    Yalnızca bakmıyor, görüyor;
    Gördüğünü anlıyor;
    Anlatıkları ile bir çok Özge’ye yol gösteriyor, öğretiyor.
    … Ve en önemlisi herşeyi bildiğini sanan insanın, aslında, Hiçbir şey bilmediğinin farkında.
    Bu nedenle her geçen günün ona yeni şeyler
    Öğreteceğinin bilincinde.
    Emek veriyor. Bir öğrenciye okuduğu şiirle umut veriyor.
    Öğretmek için, yaratmak için çaba harcıyor.
    … Ve sevgi, saygı duyuyor öğrenciye.
    Kendine inanıyor ve saygı duyuyor.
    Bir savaşı var ve bu savaşta en büyük silahı güven,
    Sevgi ve umut…
    Yalnız kendi rolünü oynuyor.
    En önemlisi beni kendisi yapmaya çalışmıyor.
    Öğretmenimi seviyorum; çünkü, ona, saygı duyuyorum.
    Öğretmenim:
    Kendinize çok, ama çok iyi bakın çünkü,
    Birçok Özge’nin size ihtiyacı var.
    Sizi seviyorum..

    Özge GÜNGÖR


    ÖĞRETMENİM


    Güler yüzlü öğretmenim,
    Bir tanesin, canım benim.
    Masallarla bilmeceler,
    Anlatırsın neler neler…

    Kalemimi tutamazken
    Kitabımı açamazken
    Bir de baktım yazıyorum,
    Sular gibi okuyorum.

    Çalışıp iyi olmayı,
    Koşup el ele vermeyi,
    Bu güzel yurdu sevmeyi
    Sen öğrettin öğretmenim.

    Bizde pek çok emeğin var,
    İçimizde çok yerin var
    Yetiştirdin hepimizi,
    Ver öpelim elinizi

    Süleyman KARAGÖZ


    ÖĞRETMEN Şiir

    Dosttur o çalışanla, dosttur o yarışanla
    Yarınlara el ele beraber koşanlarla,
    Mutludur o, simsiyah saçları olmuşsa ak,
    Dünden daha güçlüdür uyanırken her sabah.

    Doğruya, güzelliğe, odur yolu gösteren
    Odur hep geleceğe güvenle gülümseyen.
    Bir ana, bir babadır çocuklara sunulan.
    Odur eli öpülen, odur fedakâr insan.

    Sarsılmaz bir inançla görevini sevmekte,
    Ömrünü adamıştır milletine hizmette.
    Ruhlara şekil veren, kafaları besleyen
    Uygarlığa yürürken en öndedir öğretmen.

    Nevin EMGEN


    ÖĞRETMENİM Şiiri


    Küçük bir çocukken geldik yanına,
    Kucakladın bizi sardın canına,
    Sevgiyi saygıyı kattık şanına,
    Okuryazar olduk ilk öğretmenim.

    Tüm bildiklerini bize öğrettin,
    Millete faydalı bireyler ettin,
    Kalemi kılıçtan çok keskinlettin,
    Çareler ürettin sen öğretmenim.

    Ödevler yaptırıp asıl talibe,
    İmkân hazırlayıp her bir talep’e,
    Feraset gösterip seçtin talebe,
    Sanatkâr adayı hep öğretmenim.

    Edebiyatla Din Tıp Filoloji,
    Tarih Fizik Kimya ve Biyoloji,
    İktisatla Sanat ve Sosyoloji,
    Bilimden yelpaze sen öğretmenim.

    İstikbale giden bilgi selinde,
    Kitaplık dolusu her eserinde,
    Derin ilim varken ana dilinde,
    Neye başka talep var öğretmenim.

    Vatan bir okulsa ilk nöbettesin,
    İlim denizinde hep seferdesin,
    Kutsal mesleğinle gönüllerdesin,
    Benim de gönlümü al öğretmenim.

    Saymakla tükenmez faziletlerin,
    Zamanen ödenen o bedellerin,
    Kıvancındır üstün talebelerin,
    İftihar ediniz siz öğretmenim.

    Atam sen de dahi bir öğretmendin,
    Bütün yenilikler senin eserin,
    Layık insanlarda bil şaheserin,
    Büyük Atatürk’üm başöğretmenim.
     



Sayfayı Paylaş