Niçin Küçülüyor Eşya Uzakta Necip Fazıl Çile

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 29 Şubat 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Niçin Küçülüyor Eşya Uzakta. Şiir

    Aylarca gezindim , yıkık ve şaşkın,
    Benliğim bir kazan ve aklım kepçe,
    Deliler köyünden bir menzil aşkın,
    Her fikir içimde bir çift kelepçe.

    Niçin küçülüyor eşya uzakta ?
    Gözsüz görüyorum rüyada, nasıl ?
    Zamanın raksı ne, bir yuvarlakta ?
    Sonum varmış, onu öğrensem asıl ?

    Bir fikir ki, sıcak yarada kezzap,
    Bir fikir ki, beyin zarında sülük.
    Selâm, selâm sana haşmetli azap;
    Yandıkça gelişen tılsımlı kütük.

    Yalvardım : Gösterin bilmeceme yol!
    Ey yedinci kat gök, esrarını aç!
    Annemin duası, düşte perde ol!
    Bir asâ kes bana, ihtiyar ağaç.

    Uyku katillerin bile çeşmesi;
    Yorgan, Allahsıza kadar sığınak
    Teselli pınarı, sabır memesi;
    Size şerbet, bana kum dolu çanak.

    Bu mu rüyalar da içtiğim cinnet,
    Sırrını ararken patlayan gülle?
    Yeşil asmalarda depreniş, şehvet;
    Karınca sarayı, kupkuru kelle...

    Akrep, nokta nokta ruhumu sokmuş.
    Mevsimden mevsime girdim böylece
    Gördüm ki, ateşte cımbızda yokmuş.
    Fikir çilesinden büyük işkence.

    Necip Fazıl Kısakürek
     



Sayfayı Paylaş