Nefret İle İlgili Şiirler

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 6 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    NEFRETİMLE SEVİYORUM Şiir

    Bir yosmanın çığlığı koparken gecede
    Yarınlarım tutuklu dudağımın köşesinde
    Susuyorum yüreğimde bir çatlak varmış gibi
    Nefesimi tutuyorum casus geceler nöbet tutarken
    Kimim ben söyler misin gözünde?

    Küf tutan sevdamın yüzünden
    Hevesim kursağımda kalmış
    Degajeli sancılarıma sardığım gece niyetine eşarpları!
    Şiddetin en işlek caddesinde adımlarım dozunu artırırken
    Anlıyorum ki, Ağır yaralı kalbim

    Bozulmuş sinirlerim
    Öfkeliyim patavatsızca gitmelerine
    Çırpınışlarım kanatlanırken gözbebeklerimde
    Kirpiklerimi sondaj olarak kullanırken gözlerim

    Becerebilseydim
    Defolu gülüşlerimi çıkartırdım gecenin cebinden
    İliştirip anlatmaz mıydım gazetelerin manşetlerinde
    Faili meçhul zanlısıyım artık

    Tövbesizim gidenin ardından
    Kızlığı bozulmuş ölümün provasıydı
    Uykusuzluğum sevdana dilenirken
    Ürkütüyor Azrail rolünü benden iyi oynarken

    Affet bozdum yeminlerimi
    Şahadet getireceğim yüreğinin yankısına
    Kıpırdamadan yatan sefil sancılarımda
    Öfke birikmesi var beklide

    Gör bak şimdi
    İhtiyacım var gel aklımı oynatmadan
    Anti-depresan bağımlısı benliğim
    Söyle bu yokluğunun kaçıncı günü
    Nefretimle de olsa seviyorum

    Remziye Çelik


    Nefretinle

    Bir insan düşün, sevmesini bilen
    Acı çektirip, kahredene gülen
    Nedir sence, aşktan da önce gelen
    Nefretinle büyüyorum güneşim

    Sen öldürdün aşka tapan adamı
    Sen kanattın kapanmamış yaramı
    Lütfen benden bekleme anlamamı
    Nefretinle büyüyorum güneşim

    Nefret gelir, bir adım sonra aşktan
    Bu duyguyla biter kederli destan
    Ruhumu aldı, sana borçlu şeytan
    Ne...


    NEFRETİM

    Duydum ki benden nefret etmiş
    Adımı anmak,yüzümü görmek istememişsin
    Bunu duyduğuma hiç üzülmedim
    Gülüp geçtim bilirmisin

    Nefret sönmeyen ateş kalplerde
    Dumanı taze tüten bir orman yangını
    Her aklına gelişinde gülüşüm
    Üfler rüzgarı söndürmez yaranı
    Besler nefretin söyleyemediğin sevgini
    Unutturmaz asla incecik kanayan yüreğine

    Unuttum der mezara diri diri gömersin
    O toprakta yatanın ben olduğumu
    Kimse bilmez senden başka öldüğümü
    Oysa nefretindir içindeki katilin
    Bunu sadece sen bilirsin

    O benim çok sevdiğimi sanıyordu
    Hiç sevmemiştim aslında
    İki sarışın bir esmer türküsünü
    Söyler durursun dudaklarında

    Mırıldanan o yanık türkü bile
    İçinde sönmeyen ateşin söylendiği
    Bir itiraftır kendi kendine
    Aynalarla yalnızlığının yüzleşmesi.


    Nefretin Özlemi

    Yakılan tütsüden beslenen umutlar
    Boyuna bağlanan iplerle kayan hayatlar
    Geçmişi ancak rüyasında sayıklar
    Burada nefrete özlem bağlamış biri var...

    Sevgiden umudumu kestim artık
    Sen de kes geçmişinde yaşayan yaratık
    Biz nefrete sıkıca sarıldık
    Dipsiz kuyularda sadece gerçekleri aradık...

    Bir dua temizlemez ki nefsi
    Gerek insana birazcık vicdan hapsi
    Kalbim büyük olsa da sevemez herkesi
    Kaleminden kan akar şairin atınca tepesi...

    Kalemim sert dizelerim mert diyenler dolu
    Kamuflajları iyi de bulamadılar gerçek yolu
    Parmağı uzatma yoksa kaparlar kolu
    Cennet sağdayken onlar seçtiler solu...

    Yanlızken bile mutlu olmayı becer
    Kafana takma bu da gelip geçer
    Süvariler kaybetmeyi sevmez hep isyan eder
    Güçlü ol yoksa hayat seni de helak eder...

    Yaşlıların ağzında hep bir tesbihat
    Bize usanç gelen ama gerçek nasihat
    Günahlar hep dizili kat kat
    Makyajları tamam da yüzleri berbat...

    Dizelerim insanlığa ders olsun,
    Adımı duyanların kalpleri umutla dolsun,
    Zalime meyledenlerin kuş beyinleri solsun,
    Şu alemde nefretimle kala kaldım daha ne olsun...

    Son dizeler akarken alkışları kesildi herkesin
    Ben yolumda devam ederim geleceğini bilsem de ecelin
    Savaşmaya hazır bir cengaver gibi hazırda durur kefenim
    Yolunu aramakta nefretin özleminde kaybolmuş tüm benliğim...


    Nefret Şiir


    kurtuldum yüreğimdeki yükünden
    aşk olmayınca nefret de bitiyor
    isteyerek söküp attım kökünden
    aşk olmayınca nefret de bitiyor

    aşksız kalp ıssız kalmış bir höyüktür
    nefret insanın yüreğine yüktür
    bazen nefret aşktan daha büyüktür
    aşk olmayınca nefret de bitiyor

    nefretim sana kalan sevgimdenmiş
    sana olan nefret aşkımı yenmiş
    giden sevgiliye aşk eskidenmiş
    aşk olmayınca nefret de bitiyor

    unuttum yaşananları ve seni
    ne zaman gelip neden gittiğini
    öğrendim nefret biriktirdiğini
    aşk olmayınca nefret de bitiyor

    hayat bu zaten hepsi bizim değil
    nefret edecek kadar uzun değil
    bu söylenenler benim sözüm değil
    aşk olmayınca nefret de bitiyor

    Bayram Eser


    Nefret Şiiri

    düş ve gör
    nefretlerimin arasına
    nereye koyacağını seni
    bilecektir

    koydun gittin ya göbel çağlarımda
    kimsesiz
    sayrıl yanım, kadınım
    annesinin ölüsünü öpen
    çocuk yüzüdür gök

    eyy yüreğimi serdiğim kara çalı
    nârını varlığıma bırakıp
    yazgısına alnımı süremediğim
    sonun olmalı bu kararlılık
    geceleri bendime vurup içine çekemediğin

    nazlı gelin kızıdır son nefes bilirsin
    ister istemez çekip gidecektir
    gel... kapat gözlerimi... sabaha çok var
    çarem
    beni doğurmayan kadın


    Nefret

    Nefret ediyorum senden
    O siyah sac sürmeli kara gözden
    Vücudun kollarin dudaklarindan
    Bastigin yerden gördügün yüzlerden
    Nefret ediyorum
    Nefret Edecegim
    Ismini söylüyenlerden
    Senden bahsedenlerden
    Seni güzel bulanlardan
    Nefret edecegim seni sevenlerden

    Selma Çınar


    Nefret Etmek İsterdim Ben Herkezden

    Nefret etmek isterdim ben herkezden
    Her şeyi silip
    Başlamak hayata yeniden
    Nefret etmek isterdim ben herkezden
    Düşüncelere önem vermeyip
    Kendi bildiğimi okumak
    Nefret etmek isterdim ben herkezden
    Hepsini makaraya alıp
    Kimseyi kafana takmamak
    Nefret etmek isterdim ben herkezden
    Alayına deyip
    Bir daha dönmemek üzere gitmek
    Nefret etmek isterdim ben herkezden
    Onları bir an bile düşünmeyip
    Hepsinden intikam alabilmek
    Nefret etmek isterdim ben herkezden
    Birbirlerine düşürmek insanları
    Sonra dostça görünmek onlara
    Nefret etmek isterdim ben herkezden
    Nefretin sevmekten güç olduğunu bile bile
    Nefret etmek isterdim ben herkezden

    Şemsü Kamer
     



Sayfayı Paylaş