Ne zaman bir köy türküsü duysam şairliğimden utanırım dizeleri hangi şaire aittir

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 13 Mart 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    "Ne zaman bir köy türküsü duysam şairliğimden utanırım"

    dizeleri Bedri Rahmi Eyüboğlu'ya aittir.

    TÜRKÜLER DOLUSU

    Kirazın derisinin altında kiraz,
    Narın içinde nar,
    Benim yüreğimde boylu boyunca
    Memleketim var.
    Canıma ciğerime dek işlemiş
    Canıma ciğerime,
    Sapına kadar.
    Elma dalından uzağa düşmez,
    Ne yana gitsem nafile.
    Memleketin hali gözümden gitmez
    Binbir yerimden bağlanmışım,
    Bundan ötesine aklım ermez.

    Yerliyim yerli olmasına
    ilmik ilmik, damar damar
    Yerliyim.
    Bir dilim Trabzon peyniri,
    Bir avuç tiftik,
    Bir çimdik çavdar,
    Bir tutam Şile bezi gibi,
    Dişimden tırnağıma kadar
    Ressamım.
    Yurdumun taşından toprağından şurup gelir nakışlarım,
    Taşıma toprağıma toz konduranın
    Alnını karışlarım.
    Şairim şair olmasına,
    Canım kurban şiirin gerçeğine, hasına.
    İçerisine insan kokusu sinmiş mısralara vurgunum,
    Bıçak gibi kemiğe dayansın yeter,
    Eğri büğrü, kör topal kabulum.
    Şairim,
    Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası,
    Ayak seslerinden tanırım.
    Ne zaman bir köy türküsü duysam,
    Şairliğimden utanırım.
    Şairim,
    Şiirin gerçeğini köy türkülerimizde bulmuşum,
    Türkülerle yunmuş yıkanmış dilim,
    Onlarla ağlamış, onlarla gülmüşüm.

    Hey hey, yine de hey hey,
    Salınsın türküler bir uçtan bir uca,
    Evelallah hepsinde varım,
    Onlar kadar sahici,
    Onlar kadar gerçek,
    insancasına, erkekçesine,
    'Bana bir bardak su' dercesine,
    Bir türkü söylemeden gidersem yanarım.

    Ah bu türküler,
    Türkülerimiz,
    Ana sütü gibi candan,
    Ana sütü gibi temiz.
    Türkülerde tüter dağ dağ, yayla yayla
    Köyümüz, köylümüz, memleketimiz.
    Ah bu türküler,
    Köy türküleri,
    Dilimizin tuzu biberi,
    Memleket ahvalini onlardan sor,
    Kitaplarda değil, türkülerde ara Yemen'i,
    Öleni, kalanı, gidip gelmeyeni..
    Ben türkülerden aldım haberi.

    Ah bu türküler, köy türküleri,
    Mis gibi insan kokar, mis gibi toprak,
    Hilesiz hurdasız, çırılçıplak,
    Dişisi dişi, erkeği erkek,
    Kaşı kaş, gözü göz, yarası yara,
    Bıçağı bıçak.
    Ah bu türküler, köy türküleri,
    Karanlık kuyularda açılmış çiçekler gibi,
    Kiminin reyhasından geçilmez,
    Kimi zehir, kimi zemberek gibi.

    Ah bu türküler, köy türküleri,
    Olgun bir karpuz gibi yarılır içim,
    Kan damlar ucundan, mürekkep değil.
    İşte söz, işte ses, işte biçim:
    'Uzun kavak gıcım gıcım gıcılar'
    iliklerine kadar işlemiş sızı,
    Artık iflah olmaz bu kavak ağacı,
    Bu türkünün yüreğinde sancı var.

    Ah bu türküler, köy türküleri,
    Ne düzeni belli, ne yazanı,
    Altlarında imza yok ama
    içlerinde yürek var.
    Cennet misali sevişen,
    Cehennemler gibi dövüşen,
    Bir çocuk gibi gülüp
    Mağaralar gibi inleyen.
    Nasıl unutulur nasıl
    Ömründe bir kez olsun
    Halk türküsü dinleyen?

    Bedri Rahmi Eyüboğlu
    ( 1911 - 1975 )
     



Sayfayı Paylaş