Ne Olsam Tükettin Beni Şiiri

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 8 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    Ne olsam tükettin beni…

    Ben ateş oldum sen su
    Külleri yanıyor içimde artık
    Ben hıçkırık oldum sen avuntu
    Gözyaşı donuyor gözümde artık

    Ne kadar gerçeksen o kadar yalandın
    Kendini hep imkansızlığına inandırdın
    Sen zamana ihtiyacın olduğunu söylerken
    Benim sana muhtaçlığımı çiğneyip gittin
    Beni sevdasız zamanlara mahkum ettin
    Ben aşk oldum, sen tükettin…

    Ne olsam tükettin beni…

    Sen benim her şeyim olmuşken
    Ben senin için hiç yoktum
    Benliğim ayak izlerinde kaybolmuşken
    Sen bana bir adım atmaya korktun
    Korkunun bedelini hep ben ödedim
    Her saniye biraz daha yalnız kalan aşkımı
    Paslanmış bıçakla yüreğime işledim
    Ve sen hep uzaktan seyrettin
    Ben biz oldum, sen tükettin…

    Ne olsam tükettin beni…

    Hayatta olmakla olmamak arasındayım
    Yüzümü kayıp ilanlarında ara
    Yaşamla ölümün ortasındayım
    Bil ki kapanmayacak açtığın yara
    Beni senin olan her şeyden mahrum ettin
    Ellerin…saçların…gözlerin…
    Ve beni sığdıramadığın taş yüreğinle
    Ben sen oldum, sen tükettin…
     



Sayfayı Paylaş