Müjgan Şiiri Sadri Alışık

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 15 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    MÜJGAN

    Sevgimizin bir tanesiydin müjgan.
    saçları sırtına kadar sırma sırma dökülür,
    elleri ufacık, gözleri dört defa lacivertti.
    ve de her ne hikmetse o da bana gönüllüydü.
    öyle bir sevdim ki müjgan’ı, dünyamı şaşırdım, haddimi bilemedim,
    evleniriz gibi geldi bana.
    evimiz, yuvamız olur, ışığımız yanar, fakir soframız kurulur gibi geldi.
    sahil bahçesinde gazoz içerekten gizli gizli mal-ü hülya kurardık.
    sonrada çarşılara giderdik.
    eşya beğenirdik elden düşme;
    aynalı konsolumuz topuzlu karyolamız bile olacaktı.
    Müjgan’ın her an her bi daim yanında olacaktım ama olmadı gitti.
    nereye mi ? paraya gitti abicim paraya.

    nasılda sevmiştim yıllarca ben seni
    her akşam bekledim yollarını
    elbet bir gün biz yuva kurarız derken
    duydum evlenmişsin sen zengin bir gençle
    zengin olsaydım sensiz kalmazdım
    her an düşünüp seni hiç ağlamazdım
    param olsaydı aşkım kalırdın
    seve seve yanımda benimle yaşardın
    müjgan gibi bende unuttum verdigimiz sözleri
    zaman sifalı bir ilactır unutursun dediler.
    unuttum bende unuttum hic aklıma gelmedi
    Hatırlamıyorum müjganı hatırlamıyorum simdi
    bu siiri de ben yazmadım zaten.
    hatırlamıyorum müjganın gözleri ne renkti...
     



Sayfayı Paylaş