Mehmet Rauf’un Hayatı, Eserleri ve Edebi Kişiliği

Konusu 'Türkçe-Edebiyat' forumundadır ve RüzGaR tarafından 11 Aralık 2010 başlatılmıştır.

  1. RüzGaR Super Moderator


    Mehmet Rauf’un Hayatı, Eserleri ve Edebi Kişiliği
    12 Ağustos 1875’te İstanbul’da doğdu. 23 Aralık 1931’de yine İstanbul’da yaşamını yitirdi. Türk edebiyatında psikolojik roman türünün ilk örneklerinden olan "Eylül" isimli romanıyla tanınır. İlk ve orta öğrenimini İstanbul Balat’taki mahalle mektebiyle, Soğukçeşme Askeri Rüşdiyesi’nde yaptı. Bahriye mektebini bitirdi, deniz subayı oldu. 1894’te staj için Girit’e, 1895’te Kiel kanalının açılış töreni için Almanya’ya gönderildi. Trabya’da elçilik gemilerinin irtibat subaylığına atandı. Üç kez evlendi.

    1908’den sonra bahriyeden ayrılarak sadece yazarlık yaptı. 1908-1909 arasında "Mehasin", 1923-1924 arasında "Süs" adlarında iki kadın dergisi yayınladı. Bir süre ticaretle uğraştı. Yaşamının son yıllarını yoksulluk içinde geçirdi. İlk öyküsünü 16 yaşında yazdı. "Düşüş" isimli bu öykü Halit Ziya Uşaklıgil'in İzmir'de çıkardığı "Hizmet" gazetesinde yayınlandı. Mektep ve Servet-i Fünun dergilerindeki yazılarıyla tanındı.

    Asıl ününü Servet-i Fünun'da tefrika edilen "Eylül" adlı romanıyla yaptı. 1946'da basılan bu roman, Türk edebiyatındaki ilk psikolojik romandır. Konusu karı-koca-aşık üçlü ilişkisi olan bu romanda, sade ve akıcı bir dille ruhsal çözümlemelere yer verdi. Bu başarıyı diğer eserlerinde yineleyemedi.

    Eserleri
    Roman:
    Eylül (1901-1946)
    Genç Kız Kalbi (1914-1946)
    Karanfil ve Yasemin (1924)
    Son Yıldız (1927)
    Kan Damlası (1928)
    Halas (1929)

    Öykü:
    İhtizar (1909)
    Son Emel (1913)
    Bir Aşkın Tarihi (1915)
    İlk Temas, İlk Zevk (1922)
    Eski Aşk Geceleri (1927)

    Oyun:
    Ferdi ve Şürekası (1909)
    Cidal (1911)
    Sansar (1920)

    Düzyazı-Şiir:
    Siyah İnciler
     



Sayfayı Paylaş