Meçhul Bir Yolun Yolcusuyum Yazı

Konusu 'Masal ve Hikayeler' forumundadır ve CAN tarafından 28 Mayıs 2016 başlatılmıştır.

  1. CAN Well-Known Member


    Ne olduğumun ,kim olduğumun nereye gittiğimin ne önemi var
    Aklımı, gönlümü yalan bir sevdada yitireli çok oldu, ondandır bu kimliksizliğim
    Yolu sevda durağından geçen herkes gibi,
    Çoğu zaman firari bir kaçak kimliğine bürünürüm,
    Ve ben kendimi;
    Bir damla gözyaşını emaneten bir yüreğe bırakmış,meçhul bir yolun yolcusu diye tanımlarım

    Yolu puslu,
    Azığı ızdırap,
    Heybesi kırık düşlerle dolu…

    Sağımda korku
    Solumda endişe
    Yürüdüğüm yol üryan
    Ümit,batan bir güneş gibi
    Nerde kimde kaybettiğimi bile bilmiyorum benliğimi
    Peşi sıra ardımdan gelen gölgemde saklı belki yitirdiklerim
    Bir benlik...bir gölge..bir yitirilmişlik…

    Biraz dursam
    Bir nefeslik yaşam çeksem yüreğime
    Gözyaşlarımdan bir yudum içip susuzluğumu gidersem
    Tekrar yol alsam yarılanmış bir ömrü nihayete erdirmek için
    Uğruna hesapsızca harcadığım zamanların bedeli olsun
    Bu son dileğim…

    Sessiz bir çığlık atacağım birazdan içimdeki dehlizlere
    Duyarsan ortaya çık,.ki sen duyarsın beni…
    Celladım olmana izin vereceğim,sadece kısa bir mola ver,içindeki iyi tarafın hatrına
    Hatıralardan bir demet yap,salıver usulca bir rüzgar ile üstüme
    Kendimden yaşamaktan geçtim,lakin;
    Heybemdeki kırık düşlerin çocuksu ağlamalarına dayanamıyorum,anla ne olur..


    Tanrıya adak olarak sunduğun benim biliyorum
    Boynum bıçağına amade,
    Dök kanımı
    Tek bir söz edersem namerdim..

    Sevda yolunda şehit düş-tü-m haberi olsun bütün sevdiklerimin
    Ve başı sağ olsun bütün sevenlerimin...
     



Sayfayı Paylaş