Liseli Kız Şiiri

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 8 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    Liseli Kız

    Benim de bir zamanlar sevdiğim vardı
    Beyaz dantel yakalı liseli bir kız.
    Bağlarda, bahçelerde, yaylalarda yeşeren
    Al karanfiller gibiydi aşkımız...

    Gülünce içimde rengârenk güzel,
    Güller açılırdı iri.
    Hani bilirsiniz ya yıldızsız siyah
    Geceler gibiydi gözleri.

    Bir mermer çeşmeden akan su gibi,
    Geçip gidiyordu günlerimiz.
    Biz bize yaşıyorduk kendi kaderimizi
    Bütün yaratıklardan habersiz.
    Ve yuvada bekleşen sabırsız, küçük
    Serçeler gibiydik ikimiz.

    Gözleri konuşurdu susunca, mahzun:
    'Seni seviyorum' derdi.
    Sevdadan, gurbetten, hasretten yana
    Sıcak türküler söylerdi...

    Üstelik bir ceylan gibi sebepsiz
    Ürkek halleri vardı.
    Ayrılık deyince oturup sessiz
    Çocuklar gibi ağlardı.

    Bilmiyorum şimdi kaç yıl, kaç mevsim
    İçli mektuplar yazdık.
    Bazen yan yana yürür, beraber otururduk
    Ama konuşamazdık.

    Ben görmedim şimdi öyle diyorlar
    Büyümüş artık liseli kız, gelin olmuş...
    Unuttum her şeyi diyormuş
    Ve her gece rüyâsını nur topu kadar güzel
    Sarışın çocukları süslüyormuş.

    Görsem çocuklarını şimdi diyorum
    Bakamam yüzlerine çaresiz
    Bana bakar çocuklar sessiz.
    Çocukları gözlerinden tanırım
    Biliyorum, hiç birşey bilmezler ama
    Bakamam, utanırım

    Yavuz Bülent Bakiler
     



Sayfayı Paylaş