Kutlu Doğum Haftası İle İlgili Şiirler Uzun

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 1 Mayıs 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Alemlere Rahmet Hz Muhammed (s.a.v.)

    Ümmetin üstüne titreyen sensin
    Müjdeci uyaran gel diyen sensin
    Kulunu Allaha Sevdiren Sensin
    Gecemizi Gündüze Çeviren Sensin
    Ey Hakkın şahidi yüzünü göster
    Kul Şehadetinle tanınmak ister


    Kutlu Doğum Haftası Şiir

    Senin aşkın yanar bin bir gönülde,
    Ateştir Yâ Rasulallah ateştir
    Alan senden ışık yıldızdır, aydır
    Güneştir Yâ Rasulallah güneştir

    Yolun yoldur senin emrin emirdir
    Uhud, Hayber güneştir, ay Bedir’dir
    Bilirsin ümmetin artık ne birdir
    Ne üçtür Yâ Rasulallah ne beştir

    Ne gün aşkınla gözler pür-elemdir
    Bizim için gün o gündür dem o demdir
    Bu âsi ümmetin Türk’tür, Acem’dir
    Arap’tır Yâ Rasulallah Habeş’tir

    Bu aşk ancak senin aşkınla kaim
    Döner Yâ Hak deyip câhil ve âlim
    Bu Abdullah arar maksudu dâim
    Eriştir Yâ Rasulallah eriştir.


    Kutlu Doğum Haftası Şiiri

    Kaç vakittir sana hasret çeker özlerim.
    Her uykuda rüya diye seni gözlerim.
    Sevgim sonsuz, lakin kifayetsiz sözlerim.
    Himmet eyle ben günahkâra tökezlerim.

    Yıllar var ki, dilimde hep senadır adın.
    Seni Allah övmüş, bana şereftir yâdın!
    Hangi âşık duyuramaz sana feryadın?
    Her salât - selamla alevlenir közlerim!

    Sen ki yıldızlara güneş, Hakk'a habipsin!
    Kalpleri yeniden Rab' be açan tabipsin!
    Ben cemalinden mahrum Üveys, sen sahipsin
    Gül yüzün göster, nârınla yanar özlerim!

    Teşrifinle müşerref eyle şu garibi!
    Her açan gülde seni gören muzdaribi.
    Ey ümmetinin eşsiz şefaat sahibi!
    Gel sevindir,bak Yakub'a döndü gözlerim!


    Ya Rasülallah

    Ya Rasulallah, eğer Sen, gelmeseydin aleme,
    Güller açmaz, bülbül ötmez, mechûl esmâ Âdem’e
    Varlığın mânâsı kalmaz, garkolurda mâteme!

    Ay desem nûruna, aydan daha parlaksın Sen.
    Su desem, cümle sulardan daha berraksın Sen.
    Şaşırıp inci desem, inci de Senden doğuyor.
    Sade bir katresi deryâ gibi ırmaksın Sen.
    Gül desem, ey yüce mahbûb, terinin damlası o
    Neye teşbih edeyim, mahzar-ı levlâksın Sen.
    Ey Rauf, anneler evlada dönüp bakmazken,
    Bir Rahimsin ki, bütün aleme kundaksın Sen.
     



Sayfayı Paylaş