Küresel ısınma ile ilgili şiir

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 1 Mayıs 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    KÜRESEL ISINMA Şiir

    Elleriyle soğutup dondurduğu ruhuna
    Medet beklediği şu ısınan küreyi de
    Bu hâle getirendir kaprisleri uğruna...
    İnsanın beyni gibi bencildir yüreği de...

    Yarattığın ejderden bu ne korku,bu telaş?
    Atomun patlayacak,küren seni yakacak...
    Sen sanal dünyalara bilgisayarla ulaş...
    İnsanlık ilk ânını tekrardan yaşayacak...

    Alper Kürük


    KÜRESEL ISINMA


    Küresel ısınmayla,
    Başımız dertte.
    Dünya’yı bir daha,
    Göreceğimiz belli değil.

    Sular tükeniyor,
    Buzullar eriyor.
    Penguenler yok oluyor,
    Küresel ısınmayla başımız dertte.

    Ne zaman su görsem,
    İçim acıyor.
    Bu sular nasıl tükeniyor?
    Küresel ısınmayla başımız dertte.

    Bu suları,
    Biz tüketiyoruz.
    Biz bitiriyoruz.
    Küresel ısınmayla başımız dertte...

    Aylin ATEŞ


    Küresel Isınma Şiiri


    Ne gönüllerde ilham, ne gözler de gözyaşı
    Kuruttun dünyâmızı, âh küresel ısınma!
    Yağmurumuz kesildi, göllerimiz kurudu...
    Önce hormon, sonra sen; vâh küresel ısınma!

    Aslında sebep biziz; dâvet ettik âdetâ...
    Defol git diyebilsek, dêh küresel ısınma!
    Kurumadık bir sevgi... kırıntı içimizde
    Dönersek insanlığa; yôk küresel ısınma!

    Çekil git dünyâmızdan, dostlarınla beraber!
    Seni şutlayacağız... top... küresel ısınma
    Yeter artık ettiğin, sıcaklardan kavrulduk
    Sana diyorum sana, hôp küresel ısınma!

    Hasbi Tanrıverdi
     



Sayfayı Paylaş