Kozasında Kaldı Kelebek Şiir

Konusu 'Aşk Şiirleri' forumundadır ve CAN tarafından 17 Mayıs 2016 başlatılmıştır.

  1. CAN Well-Known Member


    KOZASINDA KALDI KELEBEK

    Sessizce geldim
    Hiç sesim çıkmadı baktım her yana
    Sus pus gönüller
    Bir şaşkınlık mı bu
    Yoksa yaşanmışlıkların suskunluğu mu?
    Sessizce baktım her yana
    Susmuştu herkes
    Ne de olsa kabulümüz der gibi
    Olmaz, bu suskunluk kötü
    Hırçınlık içimizde
    Karanlık gecelerde hüsranlar
    Hep bizde an ve an yaşanılanlar
    Soğuk rüzgâr titretti içimizi.

    Kuş misali olsak
    Uçsak bilinmeyen diyarlara
    Sahilde uzansak sorgusuz sualsiz
    Kanat açsak hür kelebekler misali
    Kim kırdı kolunu kanadını
    Dün niye yoktun sen
    Nerdeydin kimlerde saklandın.
    Kozanda çıkacaktın hani
    Kelebek gibi uçacaktın
    Kanat vuracaktın özgürlüğüne
    Kozandan çıkmadın kelebek.

    Bitkinlik, yorgunluk, yokluk,
    Savaş devam ederken yüreğinde
    Düşlerini gömdün
    Kimse görmedi seni
    Sen kaldın kozanın içinde;

    Çıkabilseydin eğer
    Uçardın ya... yoktu kanadın
    Hayaller öyle çok ki
    Uçmak kadar güzeldi yaşamda kalabilmek
    Onu da başaramadı kelebek.

    Sessizce aldım avuçlarımda kaldı öylece....
     



Sayfayı Paylaş