Korku ile ilgili şiirler

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 8 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Kaybetme Korkusu Şiiri

    Geldiğin zaman acılarım biter sanırdım bitmedi.
    Gittiğinde çok acılar çektim, ateşlerde yandım,
    Sen burdasın ama neye yarar ki,
    Hala içimde o korku var.

    Senden sonra da hayatım da başkaları olacak,
    Ve ben aynı korku ile yaşayacağım,
    Bitmedi bitmeyecek bu korku içimde,
    Ben ölsemde korkular bitmeyecek.

    Sen üzülme, gitsen de aynı kalsan da,
    Ben hep korkuların içinde kalmışım,
    Bırakmaz beni korkular, yakamda her an,
    Şimdi git, kaderin neyse onu yaşa


    İçimde bir korku var

    İçimde bir korku var
    Sanki yitip gidiyor
    Gülüşün içimden yar
    Bakışın uzak diyar diyar

    İçimde bir korku var
    Kararıyor gönlümdeki umutlar
    Silinen sadece silüetler
    Gitmiyor aklımdan sözler

    İçimde bir korku var
    Hep sürecek hüzünler
    Kulaklar yalanları duymazdı
    Gözler olanları görmezdi

    İçimde bir korku var
    Beş duyum kitlendi
    Bakıyorum ama içeri
    Taa derinlere ruhtan ileri
    Belki göremediğim gerçekleri
    İçimde bir korku var
    Görme vakti geldi.


    Korku şiir

    Her yanımı çevirmiş
    Korku denen zampara
    Ta yüreğime girmiş
    Kalbimi kıra kıra

    Ürkekçe kükreyişim
    Sabahı bekleyişim
    Huzuru özleyişim
    Her akşamdan sabaha


    Korku düştü

    Söyler misin ben seni bilerek kırar mıyım
    Seni yerleştirmişim sevgilerin asına
    Kötü düşüncelerle aklını yorar mıyım
    Bak yine korku düştü yüreğin ortasına

    Sana olan sevgimi anlatma çabasında
    Belki yanlışım vardır lafların kabasında
    Seni kırmam mümkün mü bu aşkın obasında
    Bak yine korku düştü yüreğin ortasına

    Bana kırılma aşkım, ben aşkınla yaşarım
    Bazen uçar giderim konuşurken şaşarım
    Benim kıblem sanadır, sana doğru koşarım
    Bak yine korku düştü yüreğin ortasına

    Bu şekilde bırakıp gidemem ki ben seni
    Coşari böyle işte tanımadın mı beni
    İnan bende bulamam senin gibi seveni
    Bak yine korku düştü yüreğin ortasına


    Korku Şimdiden Sardı


    Kurt havası derler sis var ya havada
    Korkarım gidemem ki dışarsı soğuktur
    Etrafı sarmışlar çakal kurt tılki de var
    Yaşamak busa korku şimdiden sardı

    Kapılarda bekliyor köpek dolu havlıyor
    Kim kimi kurtarcak köpekler aslan olmuş
    Yas tutmuş tilkiler kümeste horoz nasıl
    Yaşamak busa korku şimdiden sardı

    Boşa havlama artık kurtlar cirit atıyor
    Eve girdi girecek köpekler yok olacak
    Nöbet tutu tilkiler aslan payını alacak
    Yaşamak busa korku şimdiden sardı

    Navruz korktu yılarca önüne geçen yoktu
    Ben yalvardım herkese hoşgörü ilaç olur
    Ağlarken gülen çok vuranları saymadım
    Yaşamak busa korku şimdiden sardı

    Zulüm veren insanlar dur kim diyecek
    Ne ekmişsin yazıldı cezası çok büyüktür
    Düşenleri kaldırın yukarda allah vardır
    Yaşamak busa korku şimdiden sardı

    Nafile korkmanın cezası çok büyüktür
    Sırt sırta veren yoktur aramakla bulunmaz
    Zehir olmuş insanlar nezaman düzelcek
    Yaşamak busa korku şimdiden sardı

    Sırasınan tükenir iyiler hep tükenir
    Yolara taş koyanlar bu nesili yokeder
    El ele vermelidir yoksa sonumuz geler
    Yaşamak busa korku şimdiden sardı


    Korkularım Şiiri

    Sabah doğan güneşte,akşam batan umutta,
    İyilik yaptığımda ruhumu saran mutlulukta,
    İşlediğim her günahta duyduğum pişmanlıkta,
    İçimde bir korku var,ALLAH KORKUSU.

    Sabah doğan güneşte,akşam batan umutta,
    Aklımı kemiren yaşam denen soruda,
    Issız yolda yürürken,düşünürken yağmur altında,
    İçimi kemiren korku,AHRET KORKUSU.

    Malıyla,mülküyle yalan olan şu dünyada,
    Hep gerçekmiş sanıp,umutla yaşadığımız rüyada,
    Yağmurda kokan toprak kokusunda,
    İçimi saran korku,ÖLÜM KORKUSU..


    Bizler

    Gece uyumayan tüm çocuklara
    Öcü gelir diye korkutan bizler
    Korku tarih boyu disiplin olmuş
    insan onurunu kokutan bizler

    kim söyler kim dinler acep kim anlar
    kolay ve zahmetsiz anne babalar
    korkuları çocuklara yamalar
    bir şey olmaz diyen sorumsuz bizler

    saçma sapan olan gereksiz sözler
    korku yaşam boyu korkuynan gezer
    olumsuz bir miras bunu kim çözer
    çaresiz dertlenen sorumsuz bizler

    korkunun nedeni neden bulunmaz
    çocuklara böyle cezalar olmaz
    korkuyla kişilik böyle oluşmaz
    sorunu biliriz çözümeyiz bizler

    acep hangi korkulara bu tepki
    dost şeref im der ki bunu kim ekti
    zihinsel gelişim korku ne derki?
    sorgu da soruda cevapta bizler


    Korku Şiiri

    Korku başlar çocukluktan
    Her an gelecek dayaktan
    Onların aklına yatan
    Sevgi ve hoşgörü lazım

    Isınınca kan damarda
    Gözler durmaz yuvalarda
    Korku olmaz buralarda
    Gençliğe nasihat lazım

    Oluca anne baba
    Korkunun adı yuva
    Her zaman çocuklara
    Kol kanat germek lazım

    Tutumlu değilse eş
    İçini dağlar ateş
    Koku satılmaz beleş
    Hesabı bilmek lazım

    Korkularını yenen biri
    Düşünmez acıyı kederi
    Uzun ise korku tüneli
    Her eve bir deli mi lazım?


    Ölü Bir Camdan Ağlıyor Korku

    Oturup penceremde rüyalar içindeyken
    Salmışsam düşüncemi şarkılarla uzaklara
    Bakışlarım ıslaksa yağan yağmurla
    Bil ki, ölü bir camdan ağlıyor korku.

    Bu şehir, bu sokaklar seni getirir bana
    Ağaçlarda, masalarda isimlerimiz büyür yanyana
    Bir uzak kıyı düşünürüm, bir uzak sen, bir uzak ellerin,
    Yolunmuş papatya yapraklarıyla uzak bir baharı düşlerim.

    Aylardır duymamışsam sesini,
    Eğer dostluğumuz sınırlanmışsa,
    Yer, zaman ve uzaklıkla,
    Bil ki, ölü bir camdan ağlıyor korku.

    Ansızın esen rüzgarla
    Hayallerim yerle bir olmuş,
    Sevgimiz, bir varmış bir yokmuş.
    İşte, ölü bir camdan ağlıyor korku.


    Korkusuz Korku


    Yaklaşırken korkusuzca,
    Bana doğru korku usulca.
    Korkmamak içten değil,
    Korku seni korkutunca.

    Ne kaçmak çare, ne durmak,
    Ne beklemek, ne oturmak,
    Yalnız korkanlar anlar,
    Başkasına nedir korkmak.

    Ses getirir korku adımları,
    Her geçen gün, yardımları,
    Uzansa zaman da, uzatsam,
    Dünleri, bugünleri, yarınları.

    Kahkaha atarcasına ilerler,
    İçimde çalan, acı sirenler,
    Çığlık olur çıkar, bir solukta,
    Nefesimle ciğerime girenler.

    Sanmam bitsin bu ürperti,
    Sanki hep sürmek derdi,
    Bitmiş gibi görünse de,
    Korkuyu ruhuma serdi.
     



Sayfayı Paylaş