Kitap okumanın faydaları ile ilgili şiir

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 10 Nisan 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    KİTAPLARIM

    Satır satır süzerim,
    Dünyaları gezerim.
    Her hafta temizler,
    Kitaplığa dizerim.

    Çiçeklere benzerler,
    Kitaplığı süslerler.
    Boş zamanlarımda,
    Arkadaşlık ederler.

    İlim, irfan öğretir,
    Doğruları belletir.
    Okuyunca çok kitap,
    Beni güzel söyletir.

    Kazım SAYMAL


    KİTAP


    Okumayı, yazmayı,
    Gördüm, öğrendim senden,
    Büyükleri saymayı,
    Yine öğrendim senden.
    Bende bilgi, görgü var,
    Sende bütün gerçekler,
    Sayfalarını açar,
    Okurum birer birer.
    Doğruluk ve güzellik
    Senin yolun insana,
    Bize sensin üstelik
    Öğretmen, ana, baba.
    Seni temiz tutarım,
    Kirletmem hiçbir zaman,
    Esirgerim, okşarım,
    Usanmam okumaktan.

    İ.Hakkı TALAS


    KİTAPLARIM


    Ben çok severim kitaplarımı,
    Onlardır en iyi arkadaşım.
    Bütün bu irili ufaklı harfleri
    Ben hep onlardan öğrendim.

    Onlar yazmasaydı nereden bilecektim
    Dünyanın yuvarlak olduğunu?
    Nasıl yüzdüğünü vapurun?
    Başkası söylese inanmazdım.
    Yağmur yağdırdığına şu bulutun.

    Hiç sevmez olur muyum kitaplarımı?
    Hepsi güzel resimlerle süslüdür.
    Biri hayvanları tanıtır,
    Öbürü masallar anlatır bana.
    Kimi ağlatır, kimi güldürür.
    Hepsi bir şeyler söyler insana!

    Şükrü Enis REGÜ


    KİTAP


    İnsana yararı çok,
    Kitaptan iyi şey yok,
    Öykü, masal ve şiir,
    Yazılmış bizler için.

    Atasözü, bilmece,
    Okurum gündüz gece,
    Küçük olsa da yaşım,
    Bilgi ile dolar başım.

    Kitabımı yıpratmam,
    Kirletmem, yere atmam,
    Onları koruyorum,
    Çünkü çok seviyorum.

    Ali Osman ATAK


    KİTABIN SERÜVENİ


    Bir dere boyunda ben
    Upuzun bir kavaktım.
    Ta dipten doruğa dek
    Işıl ışıl yapraktım.

    Bir sabah bir testere
    Beni de serdi yere.
    Kendimi birden bire
    Makinelerde buldum.

    Çok şey geçti başımdan...
    Bembeyaz kağıt oldum.

    Şimdi kitabım işte,
    Yine yapraklarım var.
    Yükselir yıldızlara,
    Beni seven çocuklar.

    Sıkıntılı da olsa,
    Benimle tatlı geçer
    En uzun yolculuklar.

    M.Necati ÖNGAY
     



Sayfayı Paylaş