Kendine Acıma İle İlgili Şiirler

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 17 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Acıyorum kendime şimdi. Şiir

    İnsanı insan yapan düşünmesi…
    İnsanı hayvandan ayıran gülmesi…
    Gülmeyi yasak edenler miydi hayvan severdi?
    Neden ayırım yapar hayvan severler derneği?

    Eğer düşünebilseydi sırtındaki çelik yeleği
    Düşünebilseydi başındaki o bareti
    Elindeki copu kafasında hisseder
    Silahındaki kursun kalbini delerdi…

    Düşünebilseydi verilen emirleri
    Bunlar benim ölüm fermanım derdi…
    Onlara gülmeyi öğretemedim ki
    Acıyorum kendime şimdi…

    Mehmet Halil


    Acıyorum Kendime

    Dile getiremediğim duygularım var
    Kendime bile söyleyemediğim korkularım
    Savurmuşum kelimeleri düşüncesizce
    Savurmuşum bana döneceğini bile bile.
    Neler gördün bilmiyorum
    Ne duygular tattın duymak bile istemiyorum
    Kendime acıyorum
    Sana mahkumum anlatamıyorum.
    Biliyormusun en çok neye yanıyorum?
    Başkasını sevdinya
    Düşündükçe kanıyorum.
    Çok bencilim
    Seni birtürlü unutamıyorum
    Başkasına bıraktımya seni
    En çokda kendime kızıyorum
    Sonu böyle olmam


    Acıyorum

    Ne güzeldi yaşadıklarımız,
    Kor ateşiyle başlamıştı aşkımız,
    Gelişti büyüdü, koskoca oluverdi,
    Birbirimize olan sevgimiz.

    Olgunlaştı, yeşerdi,
    Hatırlar mısın verdiğim Gülleri,
    Aldığında, beni çekercesine koklamanı,
    Unutulmayacak öpücüğünü.

    Hala dudak izlerin var,
    Ne oldu bize sevgilim,
    Döktüğün bir kova su söndürdü,
    Yok etti, kor aleviyle başlayan aşkımızı.

    Sorguluyorum kendimce,
    Hadi bırak aşkımızı, dost kalalım,
    Arkadaşça devam etsin,
    Onu da yapmıyorsun, üzülüyorum,
    Geride bıraktığın harap kalp.
    Sana değil, kendime acıyorum.

    Sami Arlan


    Evet Bazen Acıyorum Kendime

    Evet bazen acıyorum kendime. Yaslanıp yürüdüğüm
    doğrularımla, yanlış omuzlara baş koymuşum meğer.
    Ben verdikçe isteyen ve hep “fedakarlık gerek” diye
    sineye çektiğim insanlarla kesişti yollarım. Hani
    yüreğimde taşıdıklarım ağır gelmedi de bana,
    yorulduğumda umutlarımı tazeleyecek bir yüreği karşımda bulamadığımda tükendim.
    Evet bazen acıyorum kendime, ruhumdaki bu kanayan yaraları
    dindiremiyorum ve aynaya bakınca, yüzümdeki
    DEĞDİ Mİ diyen o acı tebessümü bir türlü içime
    sindiremiyorum.


    Kendime Acıyorum

    Hiç birşeyden haberin yok
    Anlamazsın anlatsam da...
    Bilmezsin,bilemezsin
    Başıma gelenleri.
    Bu hayat...
    Öylesine yıldırdı ki beni
    Yorgunum...Bezginim
    İnsanların vefasızlığını yüreğimde,

    Yılların acısını alnımda ki çizgiler de taşıyorum
    Şu an sanma ki ağlıyorum...
    Gözlerimden akan yaş değil inan
    Yıkılan hayallerimin,
    Umutlarımın simgesi.
    Başıma gelecekler hakkında
    Elim kolum bağlı,öylesine çaresizim ki
    Sadece kendi kendime
    Acıyorum....
     



Sayfayı Paylaş