Kalmak Ağır Geldiğinde Gitmeli İnsan

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve abdulkadir tarafından 21 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

  1. abdulkadir Well-Known Member


    Kalmak ağır geldiğinde gitmeli insan
    Bırakıp ardında hayatın anlamlarını
    Yol almalı kendi bilinmezliğine doğru,
    Hep ağır gelir ama doğruyu söyler yürek[​IMG]
    Güneş batmadan aşmalı bu yüzden,[​IMG]
    Hasretin yamaçlarını[​IMG].

    [​IMG]

    Vakti geldiğinde gitmeli insan
    Unutup tüm amaçlarını
    Kalmak ağır geldiğinde gitmeli insan,
    Uzanıp sevda kıyılarına sarılmalı güneşe
    Günlerce yatmalı, günlerce kalmalı,[​IMG]
    Yıllarca yanmalı[​IMG]
    Yakmalı hasretin her çeşidini.
    Savurup küllerini denize
    Kaçmalı[​IMG].

    [​IMG]

    Vakti geldiğinde gitmeli insan
    Öte diyarlara uçmalı.
    Gelip oturmuş yüreğinin tam da ortasına[​IMG]
    Durup, gitmesede , duymaz[​IMG]
    Duygu kimin?, sevda kimin?
    Ezilmiş altında kanayan yürek kimin?[​IMG]
    Durdurup, bak desen bakmaz.
    Kalmak ağır geldiğinde gitmeli insan[​IMG].

    [​IMG]

    Ne güzelde bakıyor güneş sımsıcak,
    Yüzü gülüyor aynasında tüm şehrin.
    Bu neyin manasıdır ki;
    Birazcık naz yapıpta dur diyemiyor yüreğin[​IMG]
    Havası kapkara olmalı artık,
    Kalbi siyaha boyanmış bu şehrin.
    Ekmeği kara , suyu kara[​IMG].


    [​IMG]

    Vakti geldiğinde gitmeli insan[​IMG]
    Bırakıp yüreğini uzaklara[​IMG]
    Her şey durulur belki ve vurulur sevgin[​IMG]
    Kaybolur hasret yok olursun sen.
    Ağlamak sızlanmak fayda etmez artık
    Çevirip gözlerini arkaya bakmak olmaz
    Sığmıyorsa için içine olduğun her an[​IMG]
    Öyle bir başına kalmak olmaz[​IMG].
    Kalmak ağır geldiğinde gitmeli insan[​IMG].


    alıntı
     



Sayfayı Paylaş