Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 20 Mart 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Her gemide bir fırtına izi saklıdır.
    Bundandır kendi gözyaşlarımızda boğulmalarımız.
    Saçların ağlıyor mu hala bilmiyorum ama kayboluyorsan dallarında,
    Bu senin kendine sarmaşıklığındandır.
    Bir kişinin yalnızlığının kaçla çarpımıdır iki kişinin yalnızlığı?
    Ve kaç yalnızlık çıkar bir kişinin yalnızlığından?
    Sus! Biliyorum.
    Yalnızlık yokluğun avuntusudur.
    Binlerce gündür boğazıma usturayım.
    Özgürlükte çürüyor uçurtmamın çıtaları.
    Dua et de ölümün farkına varmadan ölelim.
    Öldüm ulan ölmekten! Kapat/sana gözlerimi.
    .
    .
    Kahraman Tazeoğlu



    eskimezsek, eksilmeyiz.
    bilinen her şey, dudaklarda döndükçe ve dolandıkça akıllarda çoğalır-azalır, yontulur-yamanır, asıl sahiplerinden uzaklaşır ve kötüce kaybeder aslını.
    eksilirsek, eskiriz.
    duyulursak, örselenir sesimiz ve görülmelerle hırpalanır bakışlarımız.
    yazılanlar okunsun,
    yazan bilinsin ama yazılan,
    gölgelerden kara perdelerle örtülsün,
    içimin dışıma vurmadığım ezgisinde gizlensin,
    imgelerden anlamlı kelimelerle yalnızca bende,
    saklımda kalsın.
    bilinirsen, bulunursun.
    bulundukça sen, kaybım olursun.

    Kahraman Tazeoğlu'nun Susacak Var adlı romanından alıntı...



    Aşk bir intihar saldırısıdır; yalnızca iki kişinin öldüğü!
    Aşka nişan alıp ayrılığı ıskalayan acemi
    Hala gözlerinde kalp kapaklarım
    ..
    uçurumlar seri cinayetleri tökezletirken
    sesini sakladım cebime
    yağmur işgalli bir gecede ıskaladım
    kapına dayanmalarımı
    daha binmeden otobüslere
    duraklar mı tuttu da kustun sesini üstüme
    bak sana dil sürçmeli peltek şiirler yazdım
    satırlarından kan sızar
    satırla doğranmış bir aşkın cinayetinde

    bir insan iki kıyıya aynı anda gözlerinden düşebilir
    itme

    ama gitme
    daha saat "hoşça kal"ı göstermedi
    bitme !



    acı dindiricili gece reçeteleri yaz
    kısmet kılıklı yazları kışla
    seni sana uğurla
    seslerden alacaklı sağırlığını
    sus da koy başına

    gözünde kanarsa yaran
    sargıdır göz kapaklarım

    Gece Sayıklamaları 5
    "BENi SUSARKEN BÖLME"adlı kitabından..



    Aşkın,kendini öldürebilecek kadar cesur olmalı sevdiğim.

    Her nakaratta yeniden hatırlayacağın,cepleri boş bir gidişi bırakıyorum sana! Enkazı kaldırılmamış çocuk yüzümle.

    Beni şakaklarımdaki sonbahardan tut. Birazdan utancını bırakacağım sana bu aşkın.

    Bu gidiş beni de bitirecek biliyorum ama kaçsam ağlamaklı oluyor omuz başlarım. Yaslansam uçurumsun…

    Her gidişime yenilip her dönüşüme güçleniyorum.Nedir bu ters denklem?

    'Ölü Bir Kentin Morg Alfabesi'nden...



    yazdan kalma bir kış ölüsüyüz ikimiz
    zaman alnımızda bilenen kör bıçak şimdi
    ve bilir misin ayrılmak vazgeçmek gibidir
    doğru değildir ama gereklidir

    çünkü hayat olduğu gibidir
    olması gerektiği gibi değil

    Kahraman Tazeoğlu



    elbette unuturum sonunda
    en fazla bir mevsim ağlarım
    alışırım yalancı baharlara
    ama
    yine de
    biri beni kandırsın yokluğunda...

    ne desem kar yağıyor- Kahraman Tazeoğlu
     



Sayfayı Paylaş