Hocalı Katliamı İle İlgili Şiirler

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 28 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Hocalı Katliamı... Şiiri

    günlerden yirmi beş şubat hava puslu,karanlık
    dünya görmedi böyle vahşet,böyle barbarlık.

    katliamdan kaçıyor bağrı yanık analar
    hocalı boşalıyor agdam'a daha çok var.

    bir yanda ermeniler,bir yanda tipi
    rus'a güvenme sakın tutuyor yağlı ipi.

    ayaklar buz kesiği,suratlar ayaz tutmuş
    dünya seyirci şimdi,insanlığı unutmuş.

    memeler peynir gibi kesiliyor sıradan
    gözlere şiş sokulmuş,deri yüzülüyor kafadan.

    nasipsiz,mundar kefere eline jilet almış
    azeri ihtiyarda ne yüz ne kulak kalmış.

    tehciri katliam diye yutturmaya kalkanlar
    uzağa ne lüzum var,işte 92 de kafkaslar.

    ruslar silah toplamış azerinin elinden
    ermeniye yasak yok,salya akıyor dilinden.

    hocalı'dan agdam'a uzanan yol arası
    çoluk çocuk,kadın kız sanki ceset tarlası.

    düşman düşmanlığını tabii ki yapacak
    benim derdim Türk oğlu bundan ne ders kapacak.

    onlar sürüler gibi gelecek boynunda yafta
    elbet buluşacağız dünyada olmazsa araf'ta.

    Allah'ım senden var bir tek dileğim
    namertlere bırakma ebedi hürriyetim.

    Selahattin Arslan


    HOCALI KATLİAMI Şiiri


    Doksan iki şubatı ayın yirmi altısı
    Şafakla beliriyor ermeni karaltısı
    Silahsız sivillerin silahıdır baltası
    Bu esaret kalkacak size gelecek sıra
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Oturmuş düşünürken bahtı kara hocalı
    Kurşuna dizildiler çocuk, gençli, kocalı
    Vahşetin vahşileri andırırıyor deccalı
    Esir düşmüş Karabağ sargı tutmuyor yara
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Ana karnı deşilir sabileri yüzerek
    Emeline ulaştı başlarını ezerek
    Öç almışlar soyumdan kanlarında yüzerek
    Köşede siner köpek başı gelince dara
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Ortağız de, de hele ermeniyiz der iken
    Taşarsa boğulursun içimizde biriken
    Utan insanlığından daha fırsat var iken
    Dışı insana benzer içi dersen kap kara
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Ulu çınarın dalı sınırları yırtıyor
    Katillerin katlini yandaşları örtüyor
    Azarbaycan gönlümde dünyaları tartıyor
    Tek millet iki devlet düşünmeli Ankara
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Soykırımdan bahseder yaptığına bakmadan
    Yıkılmayız bilir ki bu birliği yıkmadan
    Uyuduk uyuttular milleti ayıkmadan
    Nifak tohumu saçtı Karabağ ve her yere
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Kahramanmaraş’lıyım madalyalı tek şehir
    Fransa’nın döşünde sindirmediği zehir
    Gâvur gâvurluk eder müslümanlara kahır
    Büyük birlikteliği özlemiştir yer küre
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    On üçünden çocuğu çivileyip yüzerken
    Kanındamı donmadı günlüğüne yazarken
    Sorulur demedin mi masumları dizerken
    Hesabın görülecek ölsem bile bin kere
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Dünya bunu bilsin ki o sınır çizilecek
    Karabağ’da kol kola hilalle gezilecek
    Bunca adaletsizlik birlikte çözülecek
    Ağlamam şehitlere yürüyüşleri yâre
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara

    Kalender’e kardeştir ayni kanı taşıyor
    Ermeni’nin ettiği çizmeleri aşıyor
    Soy kırıyor köpekler kör yarayı kaşıyor
    Türk’tür öyle olacak nefes alan her yöre
    Ermeniyiz diyenler ses vermiyor bu ara


    HOCALI KATLİAMI Şiir


    Üşüyorum yüreğimde karlı sepkenler,
    Gece öz yurdumda, korku salıyor
    Karnımda bebem hıçkırıklardan
    Boğulurcasına ağlıyor
    Ermeni elinde kan dikilmiş karşıma
    Biri kemendi geçirmiş başıma
    En çirkin gülümsemesinde sırıtmakta
    Titrerken dizlerim, kanıyor yüreğim
    Avına yaklaşmış ak baba gibi iki ermeni
    Karşımda, gebeliğime aldırmadan

    Salladılar mavzer ucundaki kasaturayı
    Bebeğim hıçkırdı, acı kaplarken bedenimi
    Vampir gibi sevindirdi Ermenileri,
    Nara atarak parçaladılar karnımı,
    Son nefesini vermemden balamı
    Çıkarıp rahmimden astılar sineme
    Boşanan kana aldırmadan
    Bir vuruşta koparıp serimi,
    Diktiler bacım başı ile kale taşına
    Çakal naraları atarak keyiften
    Op yaptılar on bir yaşındaki
    Balanın tıraşlı başını
    Futbol sahasında, bir acı gece yaşarken Hocalı
    Sessiz kaldı insanlık bu insanlık ayıbına
    Soykırım yaparken Karabağ Türküne
    Moskof destekli ermeni
    Yaman güne koydu bütün dünya meni


    Kimse Duymadı (Hocalı Katliamı)


    Bir millet dünyanın gözü önünde
    Zulümle ezildi kimse duymadı
    İslam vardı işin asıl özünde
    Kur’an-a sövüldü kimse duymadı

    Hatırla geçmişi bak neler oldu
    Bebeler deriden canlı ayrıldı
    Alnına bıçakla haçlar çizildi
    Camlara asıldı kimse duymadı

    Hocalı bir dram hocalı afet
    Uyanmaz bu millet inse de ayet
    Ermeniyiz dendi ! Yahu insaf et
    Camiler basıldı kimse duymadı.

    Haçlının oyunu geldi sırası
    Arap baharıydı perde arası
    Haham anasıysa papaz babası
    Ermeni kasıldı kimse duymadı

    Yarın büyük bir gün millet kıyamda
    Son söz söylenmeli işte kıvamda
    Müslüman Türk isen, varsa davanda
    Rahimler deşildi kimse duymadı

    Yeter artık irkil bu ne rehavet
    Namusun kirlendi yetmez mi diyet
    Bismillah diyerek Taksim’ e niyet
    Hudutlar çizildi kimse duymadı

    Naim’im gün bu gün titre Milletim
    Bayrak iki lakin tektir devletim
    Görülsün dünyaca neymiş haşmetim

    Türk hedef seçildi kimse duymadı
    Uymadı milletim bize uymadı…
     



Sayfayı Paylaş