Hasret ile ilgili şiirler

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 16 Şubat 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    HASRET. Şiiri

    Yanı başında anan , baban,
    Çoluk, çocuk ,genç ihtiyar ,kız ,kızan ,
    Yârin ,bir de memleketin.
    Öyleyse anlat bana nedir bu hasret?

    Köyünüzde dereler, bağlar ,bahçeler ,
    Dağlar,tepeler ,serin yaylalar,
    Çobanlar,koyunlar ,yeşil meralar.
    Bir türkü yak bana nedir bu hasret?


    HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM


    Seni, anlatabilmek seni.
    İyi çocuklara, kahramanlara.
    Seni anlatabilmek seni,
    Namussuza, halden bilmeze,
    Kahpe yalana.

    Ard arda kaç zemheri,
    Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
    Dışarda gürül gürül akan bir dünya...
    Bir ben uyumadım,
    Kaç leylim bahar,
    Hasretinden prangalar eskittim.
    Saçlarına kan gülleri takayım,
    Bir o yana
    Bir bu yana...

    Seni bağırabilsem seni,
    Dipsiz kuyulara,
    Akan yıldıza,
    Bir kibrit çöpüne varana,
    Okyanusun en ıssız dalgasına
    Düşmüş bir kibrit çöpüne.

    Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
    Yitirmiş öpücükleri,
    Payı yok, apansız inen akşamlardan,
    Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,
    Seni anlatabilsem seni...
    Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
    Üşüyorum, kapama gözlerini...


    GERİ DÖN BİANESİ


    Buqün yine şehir aqlıyor
    Sen yoksun ve bidaa olmayacaksın die
    Günler beni boquyor
    Sen yanımda diqilsin die
    Aşk bana sırıtıyor
    Ona yenik düştük die
    Ölüm bana acıyor bir vefasız için her şeyden vaz qeçtim die…!
    Yalnızlık herqün biraz daa çekilmez oluyor
    Ve ben biraz daa hayattan kopuyorum
    Nereye baksam hep seni qörüyorum
    Gözlerimi kapatsam hayalin qeliyor qözümün önüne
    Seni qördükçe daha çok üzülüyor ve daha çok ağlıyorum.
    Herqün kalbim ansızın ağrımaya başlıyor
    Nedenini bilmiyorum ama
    Çok acıtıyor canımı
    Ve daha çok ağlatıyor beni
    Nezaman kalbim ağrısa hep sen geliyorsun aklıma
    Bugün yine bizim buluştuğumuz o cennet e gittim
    Ama ne yazık ki yalnız gittim
    Bana göre sen varken cennetti
    Ama şimdi beni yakan bir cehennem gibi
    Hayat bana qöre okadar acımasız ki
    Gün geçtikçe daha çok acımasızlaşıyor
    Sen olduğun zamanlar böyle değildi hayat
    Oda benim gibi seni istiyor yanında
    Gururu bir kenara bırakta
    Seni bukadar seven sevgiliye geri dön be bitanesi…


    HASRETLİĞE İNTİZAR!


    Ayrılık günlerinin şafakları atanda,
    Kapanıp dizlerinde yıllarca kalamadım.
    Varlığımda küçüldüm,kahroldum yokluğuna,
    Kahve gözünü öpüp,saçını koklamadım.

    Ne hancılar bıraktım ne de kervansaraylar,
    Yürüdüm yollarından ,geçti mevsimler aylar,
    Akşam karanlığında su dökündüğün çaylar,
    Sırrıma ermediler,aradım,bulamadım.

    Gezmişsin bahçesinde bin bir renk çiçeklerin,
    Rastladım rüzgarlarda uçarken eteklerin,
    Kahroldum kıskançlıktan;kırılsın bileklerin,
    Güllerden sakındım da elinde solamadım.


    BİRİCİĞİM


    Hayalinle dost oldum ben
    Kalkamadım düştüğüm yerden
    Haydi gel de tut elimden
    Beni kaldır be biriciğim…

    Baktığım yerde gözlerin var
    Sensiz dünya bana çok dar
    Kalbim yanında nasıl atar
    Biraz duy be biriciğim…

    Beni görme yabancı gibi
    Aşkın içimde sancı gibi
    Sanki bir garip hancı gibi
    Benden gitme be biriciğim…

    Benim kalbim yalnız sende
    İstesem de olamaz başka bir yerde
    Gururunu bırakıp haydi dön gel de
    Beni al be biriciğim…

    Senli günlerim bana düğün
    Sensizken ise her an hüzün
    Başkasına yarim dediğin gün
    Beni vur be biriciğim…


    Hasretiyle Bir Daha


    Düşmüşem de hasretin ateşine bir daha
    Yaş dökülür gözden gün bağlar bin bir cefa
    Sen Karabağlı bahtı karalı
    Men Dobrucalı yüreği yaralı
    Yıl mı oldu
    Yıllar mı
    Yârdan,yurttan olalı…

    Bilirem senin rüyalarının mihmanıdır Kafkas Dağı
    Menim özümde ağlar Tuna ırmağı
    Oy gidi poyraz yeli
    Dobrucam’da esen deli deli
    Karalar bağlamış gecen kanlı Karabağ’da
    Ağlar kara kara…
    Sen Karabağlı Karabağsızan
    Men Dobrucalı Dobrucasızam
    Hasretlerdeyiz
    Hasretiyle bir daha
    Hasretiyle bir
    Hasretiyle…

    Galip Sertel


    Ölmeden öldürdün!!!


    Ölmeden öldürdün:
    Bir söz söyledin ömür boyu hüzün benim için.
    Tatmadığım acı duyguları elemi tattım, senin için.
    Hıçkıra, hıçkıra değil ama için, için ağladım sevdiğim için.
    Ölmeden öldürdün sen beni rahat mı şimdi için.?

    Yaşayan bir ölüyle farkım kalmadı yok mecalim.
    Bu mısralarımda yazmasam kahrımdan öleceğim.
    Sevgi neymiş gör bir gün yine diriliceyim.
    Ölmeden öldürdün sen beni rahat mı şimdi için.?

    Bu şehrin gizemli sokaklarında bekler sevgine hasret duruşlarım.
    Gülüyor mu? bensiz ay gibi parlayan elma gibi yanakların.
    Bensiz seyrediyor mu? ışık saçan o güzel gözlerin.
    Ölmeden öldürdün sen beni rahat mı? şimdi için.?

    Muhabbetin şen olsun istenmeyen çıktı aranızdan.
    Bana laikimiydi? bunca samimiyetten sonra yapılan.?
    Hazmı kolay olur mu sandınız? kalbi param parça yapan.?
    Ölmeden öldürdün sen beni rahat mı şimdi için.?

    Konuşuyor mu? Yine bensiz tatlı edayla dillerin?
    Benim dilleri ölmeden sen mühürledin.
    Yazar mı? Yine klavyede seri durmadan ellerin
    Ölmeden öldürdün sen beni rahat mı şimdi için.?

    Dillere mühür vurdun ellerime kelepçe hareket edemez oldum.
    Bir söz söyledin kalbim sekti ayakta durmaz oldum.
    Duymaz oldum gülücüklerini sayende sağır oldum.
    Ölmeden öldürdün sen beni rahat mı şimdi için.?

    Eyy cemil yaz ki boşalsın için yakında buda son olur.
    Sevgi yerini hüznüne terk etmiş bu benim için zor olur.
    Mısralar utansın her şey bir gün olur ki unutulur.
    Sevgi sözcüğü tükendi bundan sonra acılar bol olur


    ÇOK BEKLEDİM ÇOK

    Kıyı diplerinde,pınar başında,
    Sabırla,ümitle,çok bekledim çok.
    Daha yoktu ondört, onbeş yaşında,
    Sabırla,ümitle,çok bekledim çok.

    Yar aşkıyla,melul mahsun gezerdim,
    Zaman gelir hayatımdan bezerdim.
    Ben sevgimi kayalara çizerdim,
    Sabırla,ümitle,çok bekledim çok.

    Yar hasretin beni yakar kül eder,
    Bazen cefa eder bazen zul eder.
    Halden bilmeyene köle kul eder,
    Sabırla,ümitle,çok bekledim çok.

    Bu nasıl bir sevda yüreğim yaktı.
    Sel oldu sevdamız,çağlayıp aktı,
    Yaşlı gözleriyle peşimden baktı
    Sabırla,ümitle,çok bekledim çok.

    Kayalar meskenim,damlar yurt olmuş,
    Bir sevda ki,yüreğime dert olmuş.
    Günden güne,hasretliği sert olmuş,
    Sabırla,ümitle,çok bekledim çok.

    ÖZDEMİR, leyla’yı,Aslı,Şirin’i,
    Yüreğinde taşır böyle birini.
    Hiçbir şey de tutmaz,sevda yerini,
    Sabırla,ümitle.çok bekledim çok


    SENİ YAZMAK


    Aldım elıme kalemı
    Seni yazmak istedim
    Neredesın gul yuzlum
    Gozlerını ozledım

    Baktım gecen zamana
    Gözlerim doldu yıne
    Hatıralar canlandı
    Bugun dun olsa keske

    Mutlu oluyor gonlum
    Hayalın aklımdayken
    Gel neolur tek tanem
    Herkes aksını soylerken


    YAR ELİNDEN


    Yine sana hasret gidiyorum…
    Başımda senin sevdan,
    Gönlümde senin sevgin,
    Dilimde senin türkün;
    Yine sana hasret gidiyorum…

    Ayrılık bize bu kadar mı yakındı,
    Dilimizde sevda türküleri varken
    Neden sevgimiz yıkıldı…
    Sensiz gönlüm deli divane,
    Yaşanamaz olsada sensizlik,
    Sırf seni üzmemek için;
    Yine sana hasret gidiyorum…


    Kahrediyor sensiz yaşamak


    Varmıydı kaderde ayrı kalmak
    Severken senden ayrı kalmak
    Teselli vermiyor artık yaşamak
    Ne zor şeymiş sensiz olmak

    Biliyorum çare değil ağlamak
    Gelecek diye yollarına bakmak
    Öyle zordur ki ayrı,hasret kalmak
    Öldürüyor beni sensiz yaşamak

    Günler geçmek bilmiyor
    Felek bana ihanet etmiş gülmüyor
    Halimi kimseler bilmiyor
    Kahrediyor beni sensiz yaşamak


    ŞİİR BENİM HASRETİMDİR

    Şiir benim hasretimdir, huyumdur
    Şiir benim yıkandığım suyumdur
    Gül mevsimde cemre düşer şiire
    Şiir benim sığınağım, koyumdur

    Kâh âşık olur şiire susarım
    Kâh aşkı bulur şiire susarım
    Güzelde coşar şiirdir tasarım
    Şiir benim düğün, dernek, toyumdur

    Kendimden kaçsam şiirde dururum
    Aşkı, sevdayı şiirde bulurum
    Şah mısralarda yanar, kül olurum
    Şiir benim alevimdir, korumdur

    Şiir benim, ben şiirim Eleste
    Bazen ırak, bazen de bir nefeste
    Hak’ta olan hakkı haykıran seste
    Şiir benim dilimdeki gülümdür

    Sevgiyi tüketirim görünende
    Vuslat ikinin bir olması bende
    Bütün yollar dört bir yana gidende
    Şiir benim Bire çıkan yolumdur


    NEDEN YOKSUN ?


    Uçurumun kenarındayım
    Hadi tut ellerimden
    Bırakma yok olmama izin verme
    Sensiz anlamsız herşey.

    Bıktım hasretinden
    Yoruldum sensizlikten
    Bukadar severken seni
    Neden yoksun yanımda?

    Hayalin gözümde perde perde
    Solyanım hağla sana esir
    Hadi tut ellerimden
    Yok olmama izin verme


    GİDİYORSUN


    Hergün biraz daha büyüyor sevgin içimde
    Bir adım daha yaklaşıyorum sana
    Vaz geçilmezim oluyorsun
    Esir oluyor bu yürek sana

    Ben bukadar tutsak ken sana
    Sen çekip gidiyorsun
    Sana emanet bu kalbi yerle bir ediyorsun
    Demek bugün gidiyorsun
    Demek hasretinle yakıyorsun

    Gözlerime yağmurları
    Yüreğime hasretleri
    Ellerime ateşleri verip demek gidiyorsun
    Demek hasretinle yakıyorsun seni seven bu kalbi


    BU GÜNDE AKŞAM OLDU

    Bu günde akşam oldu umutlar ufkuna varmadan
    Hava karardı derdin var mı diye sormadan
    Ömrümden bir yaprak daha düştü yaşımı sormadan
    Güneş batıyor akşam oldu sabah ne zaman?

    Mevsimler soluk yüzünü gösterdi sarardı yapraklar
    Kim bilir kim görür vade yeter mi kayıp geçen zamanlar
    Bu günde akşam oldu tüm eşe dostta olsun selamlar
    Güneş batıyor akşam oldu sabah ne zaman?

    Kovaladım umudu o yorulmadı ben yoruldum
    Daldım anılara yolumu bulamadım aradım sordum
    Ne gelen var ne de giden takatım kalmadı sarardım soldum
    Güneş batıyor akşam oldu sabah ne zaman?

    Yok, bu dünyada iki ucunu bir eden hepsi yarım
    Gönülle yanan yürekler gerek güçlü sabrım
    Ummanda bir lokmayım derdimi kime anlatayım
    Güneş batıyor akşam oldu sabah ne zaman?

    Şair Cemil mısraların susmasın anlat derdini
    Çeken bilir senin gizli yüreğindekini
    Dertsiz baş yoktur üzme boş yere kendini
    Güneş batıyor akşam oldu sabah ne zaman


    UNUTMADIM UNUTAMAMDA: Şiir

    Bendini çiğnemiş yüreklere sığmayan deli sevdam
    Ölümle hayat arasında gidip gelen işte garip adam
    Hayatım seninle olup sensiz her şey inan ki bana haram
    Sen sevmesen de seveceğim seni ölene kadar.

    Bazen baharım oldun bazen de kara kış zemheri
    Doldun boşaldın bunlar bunalımın eseri
    Yaralı yürekler çıkmazın içinde umudlar azaldı
    Sen sevmesen de seveceğim seni ölene kadar.

    Aşkı sevgiyi seninle tadım hayatıma yön verdin
    Gözlerim seni gördü kimseyi göremedim
    Sen yoksan boş ver hayatı ölümü tercih ederim
    Sen sevmesen de seveceğin seni ölene kadar.

    Sarsam seni kollarıma doyasıya koklasam seni
    Öpsem, bir daha öpsem gözlerinden kanasıya seni
    Tutsam ellerinden sıkıca seyretsem seni
    Sen sevmesen de seveceğim seni ölene kadar.

    Şair cemil sana hayran yok başka bir yolu
    Sen rotam oldun yoksa bulamam sensiz yolu
    Kandilim sen ışık tut bulayım seninle yolu.
    Sen sevmesen de seveceğim seni ölene kadar…
     



Sayfayı Paylaş