Gurbet Gelini Şiir

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 31 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Gurbet Gelini

    Cetin bir kis gecesiydi martti soguktu
    Her taraf bembeyaz gök zifiri karanlikti
    Icim üsüyordu cocuktum agliyordum
    Gizli gizli hickira hickira
    Sesim duyulmasin diye yorganin altina girmistim
    Cok korkuyordum agliyordum
    Son kez öpmüstü ablam beni kala kalmistim
    Sus dedi isaret parmagini dudaklarina degdirerek
    Hastanelerde gördügüm hemsire ablalarin fotograflarina benzemisti
    Sakin sesini cikarma
    Ahmetimi de öp benim yerime annemi de
    Sizi cok seviyorum
    Bende dedim icimden
    Bende seni cok seviyorum abla
    Bende seni bende seni cok seviyorum
    Ablam gitmisti
    Nereye diye soramadim
    Bi islik sesi duydum inceden
    Aklimda hep bu ses kaldi o geceden
    O islik felaketi oldu ablamin
    Ve yillar süren suskunlugu babamin
    Iyice icine kapandi babam
    Mahallede kimselerin yüzüne bakamaz oldu
    Hayata küstü aylarca yillarca
    Annem agladi o sustu
    Hep bir haber bekleyerek gecti günleri
    Sormuyordu ama bekliyordu
    Dedikleri dogruydu
    Ne olursa olsun et tirnaktan kopmuyordu
    Ablam bir daha dönmedi
    Kim bilir belki de dönemedi
    Söz verdim kendime ben hic kopmayacaktim onlardan
    Evlenmeyecektim
    Tek umutlari bendim
    Gözümün icine bakardi babam
    Bir tane kizim benim der basini öne egerdi
    Icim titrerdi
    Pek belli etmezdi ama babam en cok beni severdi
    Canimi istesinler kizimi istemesinler derdi babam
    O daha cok kücük kücücük diyerek geri cevirirdi kismetleri
    Hic büyümeyen kiziydim babamin
    Sonunda benim de istedigim birine olur dedi babam
    Hayirlisi olsun
    Beyaz gelinligimi giyecegim güne kadar hep sustu
    Agzini bicak acmiyordu
    Bir gece annemle konusurlarken duydum
    Acaba dogru mu yaptik hanim
    Uzaklara verdik kizi gurbet ellere verdik
    Taht yaptik da baht yapamadik su kizlara
    Yazik bize yazik diyordu
    Iyi olur insallah bey dedi annem iyi olur insallah
    Sikma canini ablasina benzemesin kaderi
    Nerden bilirdim gurbet ellere gelin gidecegimi
    Zordu gurbet dedikleri
    Simdiden yakti icimi
    Kim bilir nasil özlerim annemi babami kardeslerimi
    Evimi memleketimi
    Gözyaslari icerisinde yatagima girdim
    Yorgani basima cektim
    Cocuklugumu biraktigim bu evde son gecemdi
    Agliyordum
    Bu evde dogmustum
    Ve ilk defa bu evde aglamistim
    Duvarlara baktim
    Sokak lambasindan sizan isikta sararmis aile fotografimizi gördüm
    Hersey eskimeye mahkumdu demek
    Hemen yaninda ablamin astigi Orhan Gencebay posteri duruyordu
    Bir teselli ver yaziyordu üzerinde
    Ama hic bir teselli vermiyordu
    Inadina acitiyordu iste
    Icimde bir seyler kopuyordu
    Paramparca olmustum
    Hepimiz paramparca olmustuk
    Kitapligin üzerine cizdigim cöp adamlari gördüm sonra
    Nasilda azar isitmistim annemden
    Bu cocuklar hic bir seyin degerini bilmiyorlar diye bagirmisti
    Biliyorum anne simdi her seyin degerini biliyorum iste
    Senin de babamin da kardeslerimin de
    Hepinizin degerini cok iyi biliyorum
    Sizi cok seviyorum anne sizi cok seviyorum
    Sevinci ve hüznü ayni anda yasiyordum
    Yorulmustum tam dalmak üzereydim ki kapi gicirtisiyla uyanmistim
    Babami gördüm
    Uyur gibi gözlerimi kapattim
    Yatagimin yanina diz cöktü
    Üstümü örttü siki siki
    Ilk defa saclarimi oksadi
    Saclarimi oksadi babam
    Ne kadar da gec kalmisti
    Aglamamak icin zor tutuyordum kendimi
    Bi taraftan hic bitmesin istiyordum bu rüya
    Alnimdan öptü babam
    Gözyaslari yanaklarimda kaldi
    Daha fazla dayanamadim
    Baba dedim boynuna sarildim
    Istemezsen gitmem baba
    Istemezseniz gitmem
    Allaha emanet ol yavrum dedi
    Cok mutlu oldum
    Canim babam benim canim babam
    Ellerini öpüyordum
    Hem agliyor hem gidiyordum
    Canim babam canim canim...

    Okuyan: Şebnem Kısaparmak
     



Sayfayı Paylaş