Fazıl Hüsnü Dağlarca Ağır Hasta Şiiri

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 9 Mart 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    AĞIR HASTA

    Üfleme bana anneciğim korkuyorum
    Dua edip edip, geceleri.
    Hastayım ama ne kadar güzel
    Gidiyor yüzer gibi, vücudumun bir yeri.

    Niçin böyle örtmüşler üstümü
    Çok muntazam, ki bana hüzün verir.
    Ağarırken uzak rüzgarlar içinde
    Oyuncaklar gibi şehir.

    Gözlerim örtük fakat yüzümle görüyorum
    Ağlıyorsun, nur gibi.
    Beraber duyuyoruz yavaş ve tenha
    Duvardaki resimlerle, nasibi.

    Anneciğim, büyüyorum ben şimdi,
    Büyüyor göllerde kamış.
    Fakat değnekten atım nerde
    Kardeşim su versin ona, susamış.

    Fazıl Hüsnü Dağlarca
     



Sayfayı Paylaş