Essalatü Son Uyku Şiir

Konusu 'Dini Şiirler' forumundadır ve OrKuN tarafından 3 Haziran 2014 başlatılmıştır.

  1. OrKuN Well-Known Member


    Essalatü Son Uyku

    Essalatu..’ son, uyku nedenime
    Esneyişlerim yüzümü haşlarken
    Fatiha’yı okurum bedenime
    Ben Orhan Afacan GÜNE BAŞLARKEN

    Çökmez değil çöker, bazen miskinlik.
    Nefsime veremem asla pişkinlik
    Ruhta ne sıkıntı, ne bir bezginlik
    Secdeye alnımı aşkla koyarken.

    Ömrü hesaplamış Cahit TARANCI.
    Şebi Arus Mevlana’nın inancı.
    Hayırlı bir ömür Orhan’ın kazancı.
    Bu hadis aklımda Güne Başlarken

    Neler bekler bugün beni bilemem
    Hayırdan başka bir şey dilemem
    Tedbirimi katiyen terk edemem.
    Dilimde dualar Güne Başlarken..

    Gecekondusunda, dairesinde.
    Şehirde, ülkenin dört köşesinde
    ‘’Yaşama sevinci‘’ bir herkesinde
    Benimle birlikte Güne Başlarken.

    Güneş ilerliyor yörüngesinde.
    Akşam oldu arzın bir ötesinde
    Güvendeyim, Hürriyet gölgesinde
    Mehmetçik nöbette şafak sayarken.

    Dikkatli ol, derim çalış, dersine…
    Arkadaşından önce git Mersine.
    Dua ederim kalbe sine, sine
    Torunum okulda Güne Başlarken.

    Basitlemiş hayatı, yaşam koçu
    İnternette açık tarifin uç’u
    Maddeye tabilik Arifin suçu
    Ahret’i de an Güne Başlarken.

    ‘’Gazetelerden’’ alırım maili.
    Anlatır özetle günün ne hali.
    Böyle gelişti şiirin hayâlı
    Şiirde, mailde Güne başlarken

    Bazen hatırlarım çocukluğumu,
    Okul çantamın bezden olduğunu.
    Anlatamam asla mutluluğumu
    Anamla, babamla Güne Başlarken.

    Orhan Afacan
     



Sayfayı Paylaş