Eskişehir İklimi ve Yeryüzü Şekilleri

Konusu 'İç Anadolu Bölgesi' forumundadır ve hakan788 tarafından 28 Eylül 2016 başlatılmıştır.

  1. hakan788 Well-Known Member


    Eskişehir İklimi ve Yeryüzü Şekilleri Nedir

    Eskişehirin iklimi İç Anadolu tipi Karasal iklim'dir. Kışları soğuk ve kar yağışlı, yazlar sıcak ve yağışsızdır. Yağışlar (dağlık kesimler hariç) az ve kısa sürelidir. Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları en az yağışı olan aylardır. Yıllık yağış ortalaması 373,6 mm'dir. Bir yılın 90-100 günü yağışlı geçmektedir. Sıcaklık rejimi karasal niteliktedir. Örneğin 800 metre yükseklikte kurulmuş olan Eskişehir il merkezinde en sıcak ve en soğuk ayların ortalamaları 21,5 °C ve -0,8 °C (Temmuz ve Ocak), kaydedilen en yüksek ve en düşük değerler ise 39,1 °C ve -26,3 °C'dir. Bitki örtüsü İç Anadolu Bölgesi'nin tipik bitkisel örtüsü olan bozkırdır.

    Yüzey Şekilleri; İç Anadolu Yaylası’nın kuzeybatı uzantısı üzerinde yer alan il topraklarının % 52’si yaylalar, % 22’si dağlar, % 26’sı ovalık alanlarla kaplıdır. İli, kuzey ve güneyden çevreleyen yükseltileri 2.000 m’yi aşmayan dağların arasında akan Sakarya Irmağı ile Porsuk Çayı’nın vadi tabanları ise alçak kesimleri oluşturur. Kuzeyde, doğubatı doğrultulu Bozdağ Sündken Dağları, genelde birinci zaman kökenli şist ve kırılcal kayaç (kristalen) kalkerlerden oluşmuştur. Taştepe (1.685 m), Sündiken Tepe (1.770 m), Türkmen Dağı (1.826 m), Kırkız Dağı (1.302 m) bu dağla üzerindeki başlıca yükseltilerdir. Konya sınırı yakınında Arayıt Dağı (1.819 m) ise, güneyde kuzeybatı-güneydoğu doğrultulu Sivrihisar Dağları’nın en yüksek noktasını oluşturur. Yükseltisi 800-1.000 m arasında değişen Eskişehir Ovası, Çifteler Ovası, üçüncü zamanın ikinci yansında oluşan yeni dönem (neojen) göl tortularıyla kaplı verimli topraklardır. Sakarya Irmağı ve önemli kolu olan Porsuk Çayı, ilin başlıca ırmaklarıdır. Çifteler İlçesi’nin yaklaşık 4-5 km güneydoğusunda Sakarya Irmağı, Sivrihisar Dağları’ndan inen birçok derenin katılmasıyla büyür. Başlangıçta doğu-batı, Ankara, il sınırında keskin bir dirsek çizerek Sarıyar Baraj Gölü’ne kadar kuzey-güney doğrultusunda akan ırmak, Mihalıççık’ ın kuzeyinde Sarıyar Baraj Gölü’nü oluşturduktan sonra batıya kıvrılır. Uzun süre Bozdağ-Sündiken Dağları’ na koşut akışını sürdürür ve Sarıcakaya İlçesi’nin Mihalgazi Bucağı’nın batısında Bilecik’e girer. Kütahya İli’nin güneyinde Murat Dağı’ndan doğan Porsuk Çayı ise, İncesu Köyü’nün kuzeybatısında Kalburcu yakınlarından Eskişehir topraklarına girer. Merkez İlçe’ye kadar, dar ve derin bir vadi içinde akan ırmağın eğimi, bu noktadan başlayarak Sakarya Irmağı ile birleşene kadar büyük ölçüde azalır. İli, Bozdağ-Sündiken ve Sivrihisar Dağları arasında, batı-doğu doğrultusunda kesen ırmak, Eskişehir Ovası’nı aştıktan sonra, Biçer’de Ankara İli’ne geçer. Antik Gordion Kenti yakınlarında Sakarya’ya karışır. Her iki ırmağın da rejimleri düzensizdir. Irmakların suları, kış ve ilkbahar aylarında yağışlara ve dağlardaki kar erimelerine koşut yükselip taşkınlara yol açarken, yaz aylarında büyük ölçüde cılızlaşır. turkeyarena Kenti ve Eskişehir Ovası’nı taşkınlardan korumak, sulamada yararlanmak amacıyla Porsuk ve Sakarya ırmakları üzerinde Porsuk, Sarıyar ve Gökçekaya barajlarıyla çeşitli setler yapılmıştır. Beylikahır’ın kuzeyindeki iki küçük göl dışında, Porsuk Baraj Gölü’nün tümü, Sarı-yar ve Gökçekaya baraj göllerinin bir bölümü il sınırları içindeki başlıca göllerdir.
     



Sayfayı Paylaş