En Sevdiğini Kaybetmek Şiir

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 8 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    EN SEVDİĞİNİ KAYBETMEK

    Hayatta hala güzel şeylerin olduğuna inananlar
    Herhangi birşeyi kaybetmeye benzemez en sevdiğin şeyi kaybetmek!
    Vücudunun her parçası yerinde duruyordur ama ruhunun parçaları bozulmuş pazıl gibidir.
    Denk gelmez parçası parçasına.
    Kendine Tanıdık değilsin bu kadar parçalara ayrılmışken,bildik değilsin,kendine herhangi birisindir sokaktan geçen!
    Bu kendinle yabancılaşmak,kendinle uzlaşamamak,kendinle bağı bulamamak,kendinle benzeşik olamamak içinde çok cepheler açar,kendinle harbin çıkar ve aslında bu harpten kazançlı çıkanda yoktur,
    Sen kendine yenilmişsindir. Koyu tonlarda geçer senin için güneşli günler dahi...
    Herhangi bir şeye benzemez en sevdiğin şeyi kaybetmek! Benzemez çünkü kaybetmeden önceki sen ile kaybettikten sonraki sende benzeşmezsin kendine.
    Sadece en sevdiğin şeyi kaybetmemişsindir birlikte yıllarını verdiğin ve çok ve çok tanıdığın kendinide kaybetmişsindir. İnsanın kendine yabancı olması,bir bitiş çizgisinden sonra sanki başka biri olması yılanın kabuk değiştirmesi gibidir.
    Bu yeni bir görüntümüdür?
    Bu bir hayatmıdır yoksa bir dayatmamıdır kendimize?
    Evet bu bir dayatmadır.
    En sevdiğin şeyi kaybetmek kendine yol açmaktır,zorunlu bir vazgeçmektir,mecburi bir tevekkül içinde olmaktır,
    Yazgının kırılmasıdır,
    Büyük oyunun sürmesidir,
    Gerekliliktir.
    Hiç bir şeye benzemez en sevdiğin şeyi kaybetmek ,
    çünkü, hiç bir şeye benzemez en sevdiğin şeyi kaybettikten sonra bulacağın kendin!
     



Sayfayı Paylaş