En Güzel 10 Kasım Şiirleri

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 6 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    10 Kasım Şiir

    Bir bulut inmiş,beyaz,
    Karlı dağlar başına.
    Her 10 Kasım sabahı,
    Bir ateş düşer, döşüme.

    Nerdesin, ey Ata?m nerede?
    Sensiz millet, öksüz burada.

    Sanat, ilim, fen seninle.
    Sevinen, gülen seninle.
    Olmak isterdik inan,
    Ebediyen seninle.

    Dağların, ak başı kar mıdır?
    Kuşlar, Ata?mdan haber, var mıdır?

    Yarım bıraktığın işler,
    Bugün, sanki seni bekler.
    Zengin millet hayalin,
    Acep, neden emekler?

    Sen gelmiyorsan, bir haber gönder.
    Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder?

    Hüseyin Celep


    10 KASIM Şiiri

    Atatürk’üm biliyorum bugün 10 Kasım.
    Senin ölüm yıl dönümün.
    Ama sen gidince seni bu vatan arar oldu,
    Bu genç yüreğim seninle doldu.

    Sen merak etme Atam.
    Senden aldığımız örneklerle olduk adam,
    Atam seninle var olduk,
    Senin ilkelerinle yoğrulduk.

    Sıra biz gençlerde yolundayız,
    Sözlerinle ilkelerinle doğru yoldayız,
    Seni canım kadar vatanım kadar,
    Çok seviyorum Atam,dünyalar kadar…


    ON KASIM’LARDA YÜRÜMEK

    Atatürk'üm işte 10 Kasım yine
    Dalgalanır ağaçlarla oğullar
    Dalgalanır oğullarla nineler
    Dalgalanır ninelerle genç kızlar
    Özlemin ta yüreğime işlemiş
    Seni bulmak, seni görmek için ben
    Bütün toprakaltıyla barışacağım

    Ereceğim sana usta, barışta, başarıda
    Öyle
    Güçlüsün ki
    Güçleneceğim
    Öyle yücesin ki, yüceleceğim
    Düşüne düşüne seni kocaman kocaman
    Dağlara, dağlara karışacağım

    Ozan mıyım, ordu muyum, su muyum anlaşılmaz
    Çağlar upuzun allığı yüreğimde ülkünün
    Sanki bayrak bir kalemdir, sanki gökler bir kağıt
    Sanki ellerim gece
    Sanki ellerim gündüz
    Yazacağım seni daha, bir daha
    Ben senin ölümünle yarışacağım

    Fazıl Hüsnü Dağlarca


    ATATÜRK ŞİİRİ


    Bayrak yarıya çekilmiş,
    Atatürk'üm öldü diye.
    En son yaprak da dökülmüş,
    Atatürk'üm öldü diye.

    Sürü yas tutmş ovada,
    Kuşlar susmuşlar yuvada,
    Rüzgar esmez olmuş dağda,
    Atatürk'üm öldü diye.

    Irmaklar yaslı çağlamış,
    Ağaçlar sessiz ağlamış,
    Vatan karalar bağlamış,
    Atatürk'üm öldü diye


    Nerdesim Atam Şiiri

    Neredesin Atam
    Bugün 10 Kasım
    Seni Göremiyoruz
    Ama Bilki Kalbimizdesin

    Neredesin Atam
    Bu Millet Sana Borçlu
    Borcumuzu Ödeyemeyiz
    Bugün 10 Kasım

    Neredesin Atam
    Yarım Kaldı İşler
    Sensiz Olmuyor
    Koskoca Dünya


    Atatürk'e Ağıt

    Edirne'den Ardahan'a kadar
    Bir toprak uzanır
    Boz kanatlı üveyikler üstünde uçar
    Ardahan'dan Edirne'ye
    Edirne'den Ardahan'a kadar

    Kopdağı'nda akar bir çeşme var
    Serçe parmak kalınlığında suyu
    Haram etmiş gece gündüz uykuyu
    Akar da akar
    Samsun'un evleri denize bakar
    Sokakları yosun içinde
    Çaparlar, takalar, manavlar
    Bilyalar gibi suyun yüzünde
    Bir iner bir kalkar
    İstanbul'da bir yâr sevdim
    İnsanı günaha sokar
    Savaştepe köprüsünden geçen tirenler
    Sel olur İzmir'e akar
    İzmir'in denizi kız, kızı deniz
    Sokakları hem kız hem deniz kokar
    Güneyde mis kokulu bir ağaç
    Yuvarlak yaprakları ince
    Yaz gelip de güneş vurunca
    Dallarından bal akar
    Bu toprak bizim yurdumuzdur
    Deli gönül yücesine çıkar
    Bir üveyik olur uçar gider
    Ardahan'da Edirne'ye
    Edirne'den Ardahan'a kadar


    10 KASIM ATA’ YA SESLENİŞ


    Sensiz 10 kasım da, nasıl güleyim
    Ah çeker ağlarım, dertli yüreğim
    Albayrak yarıda, durur direğim
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Hazan geldi Atam, çiçekler soldu
    Hergün şehit geldi, millet kahroldu
    Şehit anaları saçların yoldu
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Güneşler tutuldu, ayda karardı
    Ağladı ulusun bahtı karardı
    10 kasımda ulus sana ağladı
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Ordular ilk hedef, akdeniz dedin
    Savaşın sonunda zafere erdin
    Sana yas tutuyor, şimdi milletin
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Gündüz güneş idin, gecede aydın
    Bütün devrimleri ülkeye yaydın
    On kasım da aramızdan ayrıldın
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Yurdumuzdan hain düşmanı attın
    Kurtardın ülkeyi bayram yaşattın
    Ecel geldi atam, bahtımızı kararttın
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Devrimlerle bu günlere gelindi
    Zaferlerle bütün ulus sevindi
    Bayram etti ulus, sana güvendi
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Bakari’ yem ben Atamı ararım
    On kasımlar da, sever anarım
    Kaybettim ben Atama yanarım
    Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

    Yılmaz Bakar
     



Sayfayı Paylaş