Düzce Şiirleri

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 4 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Ah Düzce

    Onunla aynı şehirde yaşadığını bilmek
    Ne acı bilipte onu görememek
    Aynı havayı onsuz alıp vermek
    Ah Düzce ben nasıl güleyim gönlümce
    Bir kere sevdim ben yalan olan ömrümce

    Her yerde bir hatırası var bir anısı
    Bir tek sensin gönlümün sancısı
    Nasıl benim yerimi alır bir başkası
    Ah Düzce ben nasıl güleyim gönlümce
    Bir kez sevdim ben yalan olan ömrümce

    Bu sessizlik kulaklarımı sağır edecek nerdesin
    Bu sensizlik canıma yetti gelmezmisin
    Bu belirsizlik yarı ömrümü yedi bilmezsin
    Ah Düzce ben nasıl güleyim gönlümce
    Bir kez sevdim ben yalan olan ömrümce

    Yavuz Uzunyurt


    Adın Gibi Dümdüz Olmuşsun Düzce

    Oyunlar oynardım sokaklarında
    Adın bir türküydü dudaklarımda
    Otobüs beklerken duraklarında
    Adın gibi dümdüz olmuşsun Düzce

    Zalim dünya böyleyse; dönmesin çarkın
    Toplu mezar olmuş; İnönü parkın
    Kalmamış; yaşayan ölüden farkın
    Adın gibi dümdüz olmuşsun Düzce

    Bolu Padişah Kaynaşlı beydi
    Deprem her yiğidin boynunu eğdi
    Üçgünlük bebeğin günahı neydi
    Adın gibi dümdüz olmuşsun Düzce

    Vilayet olmaktı bir tek hayalin
    Kaymakam’ın oldu olmadi valin;
    Şimdi kasabaya dönmüş bak halin
    Adın gibi dümdüz olmuşsun Düzce

    Ayhan Öztürk el Düzcevi
     



Sayfayı Paylaş