Dünya kitap günü ile ilgili şiirler

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 5 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Giderim Ben Kitaplığa

    Derslerime kaynak için
    Giderim ben kitaplığa;
    Bilgimi artırmak için
    Giderim ben kitaplığa.

    Cilt cilt ansiklopediler,
    Şiir,roman ve öyküler;
    ''Gelin,bizi okuyun'' der
    Giderim ben kitaplığa.

    Her tür kitabı bulurum,
    Bundan da mutlu olurum;
    Okudukça zevk alırım
    Giderim ben kitaplığa.

    Kitaplıkta hiç ses olmaz,
    Çalışırken duyarım haz,
    Okumaktan usanılmaz
    Giderim ben kitaplığa..

    Naim Yalnız


    Kitaplığım Açıldı

    Benim en mutlu yolum,
    Kitaplığım okulum,
    Aydınlık sağım, solum…
    Sevinirim coşarım,
    Ben buraya koşarım.
    Kitaplar dizi dizi,
    Güldürür yüzümüzü,
    Arttırır bilgimizi,
    Sevinirim coşarım,
    Ben buraya koşarım…
    İlmin temel taşı bu,
    Bize can yoldaşı bu,
    Yükselişin başı bu,
    Sevinirim coşarım,
    Ben buraya koşarım…
    Okuduğum her satır,
    Kafamı aydınlatır,
    Bana neler anlatır,
    Sevinirim coşarım,
    Ben buraya koşarım…

    Hasarı TURAN


    Kitap Sevgisi


    Benim ufak bir odam var,
    Dinleniyor orda başım.
    İçindeki şu kitaplar,
    En sevgili arkadaşım.
    Beni bana veren odur,
    Gerçek yolu ondan başlar;
    Bin bir çiçek deren odur,
    Onunla dost büyüsü başlar.
    Kitap ruhun kaynağıdır,
    Bu kaynaktan iç arkadaş;
    Kitap ilmin orağıdır,
    Ektiğini biç arkadaş.
    Uzun sözün kısası bu:
    Boş değirmen, kitapsız ev.
    Nasihatım değil kuru,
    Kitabı sev, kitabı sev!

    R.Necdet EVRİMER


    Güzel Kitabım

    Sayfaların bir pınar,
    Bilgi sunar, nur sunar.
    Bütün içenler kanar,
    Benim güzel kitabım.

    Her sıkılan başvurur,
    Gerçekler saklı durur.
    Sende kaynar ışık, nur,
    Benim güzel kitabım.

    Bilgi, görgü hep sende,
    Medeniyet sayesinde,
    İşte yetiştim ben de,
    Benim güzel kitabım.

    İ.Hakkı TALAS


    Kitabın Serüveni

    Bir dere boyunda ben
    Upuzun bir kavaktım.
    Ta dipten doruğa dek
    Işıl ışıl yapraktım.

    Bir sabah bir testere
    Beni de serdi yere.
    Kendimi birden bire
    Makinelerde buldum.

    Çok şey geçti başımdan...
    Bembeyaz kağıt oldum.

    Şimdi kitabım işte,
    Yine yapraklarım var.
    Yükselir yıldızlara,
    Beni seven çocuklar.

    Sıkıntılı da olsa,
    Benimle tatlı geçer
    En uzun yolculuklar.

    M.Necati ÖNGAY
     



Sayfayı Paylaş