Depresyon Şiirleri

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 6 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Depresyon Şiiri

    Umutsuzca yaşıyorum..
    Sonunu bilmeden,görmeden..
    Bir başıma,
    Haylaz yağmurlar yağarken dışarıda..
    Öylece durup seyrediyorum penceremden..
    Sanırım Depresyon belirtileri..

    Üşüyorum, yalnızlığım titretiyor bedenimi..
    Vücud direncim düşüyor zamanla..
    Ama ne oluyorsa,
    İçimdeki sen büyüyorsun aslında..
    Giderek ve Zamanla...

    Murat Evren


    Depresyon! Şiiri

    bıktım artık hayattan
    durmadan kıyı köşe kaçmaktan
    derdime derman bulamayıp
    hıçkırarak ağlamaktan

    depresyondayım galiba
    aklım karışık hala
    bir ağlar bi güler olldum
    kendi halime şaşar oldum

    hiç kimseye kalmadı güvencim
    kendi kendime bulum çaremi
    ağlamak
    hemde hıçkırarak
    yüreğim burkulmuş halde
    acılar içinde kıvranırcasına

    bana ne oluyor
    sensiz ağlamaklı halim
    sensiz doğmuyor güneşim!...
    senle başlar biter herşeyim
    dön artık herşeyim
    depresyona girdim sensizim
    tek ilacım sensin sevgilim

    Beyza Kader


    Şizofrenik Çıldırmalar! / Korku

    sessizliği dinliyorum..
    sessizim...
    suskunum,
    konuşacak hiçbirşey ve hiçkimse yok...

    sözlerim pencereden rüzgara karısıyor,
    belki gidiyordur bir yerlere kadar..
    gitmese de olur,
    susuyorum...

    yapayalnızım,
    müziğin ritmi kulaklarımda,
    içimi acıtıyor en cok kıpırdatması gereken zaman...
    sakinim,
    ağladım ve bitti...
    sorun değil,
    ne olmuş yani ;
    karanlık bir odadayım,
    aslında ısık var ama görünmüyor,
    ses de var ama duyamayacak kadar dipteyim...

    bu ne ilk ,
    ne de son...
    bu nasıl bir depresyon!
    dudaklarım hareket ediyor,
    hissediyor musun ?
    ama ...
    ama konuşan ben değilim...
    bir sigara yakıyorum,
    hüzne bogulmuş gökyüzü,
    çelişik bir kaç satır arası,
    yüreğim kanıyor...
    biri mi sesleniyor ne ,
    kim seslenebilir ki bu saatte!?

    bir patlama sesi geliyor,
    dagılıyor bütün maskeler bir yana,
    neredeyim ,
    kimim ben ?
    binlerce soru...
    cevap yok...

    orda mısın özgürlük,
    dokunuyorum sana hissediyor musun ?
    yoksun...
    neredeyim ?
    kimse miyim , yoksa
    kimsesiz mi ?
    dur diyor bir ses ...
    hayır hayır,
    bağırıyor...
    korkuyorum...

    insanlar nerede,
    omuzların üzerinde neden hayvan silüetleri var ?
    tanrım orada mısın ,
    hey ,
    neden sesim yankılanıyor,
    ayaklarımdan yukarı cıkanlar da ne ?
    örümcek mi, yoksa böcekler....

    içim acıyor,
    yoksun...
    yer çekimi de yok,
    ayaklarımı hissetmiyorum,
    ilaçlarım nerede,
    bulamıyorum,
    çok ihtiyacım var...

    sigara yakıyorum,
    ah ölüyor musun canım...
    hayır...
    kül oluyor bütün hayallerin..
    yokum...

    korkuyorum....
    karıncalanıyor sol kolum,
    ve sırtıma vuruyor yalnızlıgım,
    kaçıyorum...
    ya da...
    şizofrenik bir aşkla ,
    çıldırıyorum...
    __________________ kayboluyorum...
    ______korkmuyorum...

    Sıla Paylar


    Karalama

    Artık karanlık için sönük lambalara ihtiyacım yok
    Hem güneşin de batmasına gerek yok
    Çünkü gözlerimin gördüğü tek renk siyah
    Kör olmadım ama ışıksızlıktan köreldi görme duyum
    Bu gönül hiç olmadığı kadar bedbaht
    Ölmedi ama süründü lanetli ruhum
    Hadi gel de ışığımı yak
    Gel de gelsin gelmek bilmeyen şafak
    Kutuplarda yaşıyor gibiyim
    Aylardır gecenin köründeyim
    Baharım yok yazım gelmez
    Kıştır benim tek mevsimim
    Senin gibi zaman da beni sevmez
    Yıllar geçer gider geri gelmez
    Keşke dönsen gittiğin yerden
    Kayıp yıllarımı bana geri getirsen
    O yıllar belki tekrar yaşanmaz ama
    Getir ki örnek olsun gelecek yıllarıma
    Belki geri gelmezsin sen ama
    Yine her gece başka bir sen gelecek rüyalarıma
    Ve ben yine uyanmak istemeyeceğim
    Sonsuza dek senle dolu rüyalarda olmak isteyeceğim
    Ebedi bir uykuya yatıp
    Uyanmayı unutmayı dileyeceğim
    Seni rüyalarda yaşayıp
    Sensiz uyanmayı reddedeceğim

    21 HAZİRAN 2008 19:11
    Seyda Kesikoğlu


    Depresif Hisler Şiir

    Gülen gözlerimden
    Bir öpücük yolluyorum sana
    Son busem
    Dudaklarında kalsın...

    Üşümek istiyorum
    Yangın yeri yüreğinde
    Küllerim savrulsun rüzgarında
    Çok zaman oldu
    Hissetmiyorum ellerini avuçlarımda...

    Sabahlara sensiz uyanıyorum
    Yanlızlığımda çırılçıplak kalıyorum...

    Yaşamıyorum
    Başımı yastığa yanlız koyduğumda

    Yavaş yavaş okşuyor beni ölüm
    Toprak kokusunu hissediyorum tenimde
    Ama hissetmiyorum seni bende...

    Nerdesin !
    Depresif hislerim canlandı yine
    Gel çıkar bu karanlık kuyudan
    Sessizce gel
    Ölümü uyandırmadan...

    Bülent Ateş


    Anoreksia


    Açlık ne güzel bir şeymiş meğer
    Kulağımda midemin gurultusu
    Bu duygu için yememeğe değer
    Bira sigara ve müziğin uğultusu

    Sevmek de kavuşamayınca güzelmiş
    Kulağımda yarin sesi
    Bu duygu için ölmeye değermiş
    Bira, sigara ve yarin hasreti

    Yalnızlık ne güzel bir şeymiş meğer
    Kulağımda sessizliğin gürültüsü
    Bu duygu için gitmeye değermiş
    Bira, sigara ve elveda sözcüğü

    Hayat da ölümle güzelmiş
    Ağzımda silahın namlusu
    Bu tadı bir kez tatmak gerekmiş
    Bira, sigara ve intihar mektubu

    9 EYLÜL 2007 01:17
    Seyda Kesikoğlu
     



Sayfayı Paylaş