Denize Kavuşan Nehir Ümit Yaşar

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 5 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    Denize Kavuşan Nehir. Şiir

    Sen üzerinde nice şafakların söktüğü
    Sevgi denizlerime akan büyük nehir
    Sen biraz ışık, biraz tılsım, biraz büyü
    Sen yıllardır yazıp bitiremediğim şiir

    Durmadan bir gül açar ellerinde pembe
    Sen nefes alışı en bakir güzelliğin
    Gözlerin midir parlayan gökyüzünde
    Bir güneş doğarcasına geceleyin

    Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel
    Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri
    En karanlıklarda bile uzanır bir el
    Kendiliğinden açar sabaha perdeleri

    Sen varsan dallarda kuşlar memnun
    Tüm çiçeklerin rengi değişik, kokusu başka
    Öylesine gerçek ki var olduğun
    Çarpar güzelliğin kıyılarıma dalga dalga

    Tutsam ellerini içim ürperir hazdan
    Başım döner gözlerin gözlerime değse
    Kalan tek hatıradır gülüşün bir yazdan
    Yokluğun da odur senin ölmek neyse

    Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğü
    Her zaman en güzel, her yerde eşsiz
    Sen yaprak, sen köpük, sen kuş tüyü
    Sen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz

    Ümit Yaşar Oğuzcan
     



Sayfayı Paylaş