Damla Kendini Tamamlayınca Damlar Şiir

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 8 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    Damla kendini tamamlayınca damlar.

    Günlerin gecelere bağlanışında bir
    Gecelerin günlere uzanışında iki
    Birikmemi tamamlanmaktan koruyorum şöyle ki:

    önce bir şeyler yitiriyorum somut şeyler
    Çakmak tarak kalem çanta saat para gibi
    Önemsiz şeyler.
    Alışkanlığım tükenmiyor
    Biriktirmeyi sürdürüyorum gene
    Usanmıyorum.
    Biçimler renkler şişeler eskiler.
    Unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum.
    Azala azala yitmekten
    Bir de bütünlenmekten ötede
    Hüzünlü bir gecikme içine dalıyorum
    Yalnız başıma
    Özel yoluma sapıyorum..
    Seziyorum
    Birileri özenle bana bakıyor.
    Uykum kaçıyor ne iyi diyorum
    Soyut şeyler karışıyor yaşantıma.
    Elimi kesiyorum kan akıyor
    Gizliden gizliye seviniyorum.
    Öyle yalanlar saklanıyor ki gözlerime
    Canım acıyor
    Deliriyorum;
    Seviyorum neden sonra anlıyorlar
    Acı acı seviniyorum.

    Gözüme ilişiyor kulağıma ilişiyor
    Görmemezliğe geliyorum
    Duymamazlığa geliyorum
    Düşünmüyorum öteye itiyorum.

    Damlamıyorum.
     



Sayfayı Paylaş