Çıkar ağızında baklayı deyimin anlamını bilmeyenler okuyun:)

Konusu 'Sohbet' forumundadır ve serseri_aşık tarafından 5 Nisan 2008 başlatılmıştır.

  1. serseri_aşık Well-Known Member




    Cıkar ağzından baklayi" deyimin hikayesini biliyormusunuz?

    * Vaktiyle çok küfürbaz bir adam yaşarmış. Zamanla kendine
    yakıştırılan küfürbazlık şöhretine tahammül edemez olmuş. Soluğu bir
    tekkede almış ve durumu tekkenin şeyhine anlatıp sırf bu huyundan
    vazgeçmek için dervişliğe soyunmaya geldiğini söylemiş. Şeyh efendi bakmış,
    adamın niyeti halis, geri çevirmek olmaz, matbahtan bir avuç bakla tanesi
    getirtmiş. Bunlara okuyup üfledikten sonra yeni dervişe dönüp tembih
    etmiş:

    *-Şimdi bu bakla tanelerini al. Birini dilinin altına, diğerlerini
    cebine koy. Konuşmak istediğin vakit bakla diline takılacak, sende küfür
    etmeme isteğini hatırlayıp o an da söyleyeceğin küfürden geçeceksin. Bakla
    ağzında ıslanıp da erimeye başlayacak olursa cebinden yeni bir baklayı dilinin
    altına yerleştirirsin. *

    *Adamcık şeyhinin dediği gibi tekkede kalıp kendini kontrol etmeye
    başlar.
    Bu arada şeyh efendi de bir yere gidince onu yanından ayırmamaktadır.
    Yağmurlu bir günde şeyh ile derviş bir sokaktan geçerlerken bir evin
    penceresi hızla açılır ve gençten bir kız çocuğu başını uzatarak, *

    *- Şeyh efendi, biraz durur musun? Deyip pencereyi kapatır. Şeyh efendi
    söyleneni yapar, illa yağmur sicim gibi yağmaktadır. Sığınacak bir
    saçak altı da yoktur. Üstelik niçin durdurulduğunu henüz bilmemektedir ve kız
    da pencereden kaybolmuştur. Bir ara evin kapısına varıp kızın ne
    istediğini sormak geçer içinden ve tam kapıya yöneleceği sırada kız tekrar
    pencerede görünür ve, *

    *- Şeyh efendi, der, birkaç dakika daha bekleseniz...*

    *Şeyh içinden "lahavle" çekse de denileni yapmamak tarikat adabına
    mugayir olduğundan biraz daha beklemeyi göze alır. O sıra da küfürbaz derviş
    kendi kendine söylenmeye başlamıştır. Yağmurun şiddeti gittikçe artmakta,
    bizimkiler de iliklerine kadar ıslanmaktadırlar. Nihayet pencere üçüncü
    kez açılır ve kız seslenir: *

    *- Gidebilirsiniz artık!.. *

    *Şeyh efendi merak eder ve sorar:*

    *- İyi de evladım bir şey yok ise bizi niçin beklettin? *

    *- Efendim, der kız, elbette bir şey var, sizi sebepsiz
    bekletmiş değiliz. Tavuklarımızı kuluçkaya yatırıyorduk. Yumurtaları tavuğun
    altına koyarken bir kavuklunun tepesine bakılırsa piliçler de tepeli olur,
    horoz çıkarmış. Annem sizi geçerken gördü de yumurtaları kuluçkaya koydu. *

    *Münasebetsizliğin bu derecesi üzerine şeyh efendi, *
    *- Ulan derviş, der, çıkar ağzından baklayı!.*



     



Sayfayı Paylaş