Çarşamba Günü Şiirleri

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 18 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Çarşamba günü. Şiiri

    Kalbim kırıldı terkettiğin zaman
    Hayallerim yıkıldı kalmadı derman
    Tekrar bana dönmek istediğin an
    Buluşalım seninle çarşamba günü

    Gözgöze gelelim doğan şafakta
    Elle tutuştuğumuz sokakta
    Masmavi çiçeklerle dolu o parkta
    Buluşalım seninle çarşamba günü

    Aradan geçsede uzunca yıllar
    Kalmazsa gönlümde sönse umutlar
    Canlanınca gözümde eski anılar
    Buluşalım seninle çarşamba günü.

    Sabri Işık


    Çarşamba Şiir

    Çarşamba gelmeyecek bu hafta
    Çarşamba kırılmış
    Çarşamba geceleri uykusuz
    Çarşamba iştahsız, gülümsemesiz...
    Sel almamış Çarşamba'yı ama
    Çarşamba gelmeyecek bu hafta
    Peki ya sen
    Sen hiç gitmeyecek misin Çarşamba'ya...

    Fatma Özçelik


    Çarşamba Gözlü Ali


    Ben Iraklı Ali
    Anamın öksüz Alisiyim
    Gözlerim bir çarşamba gecesi kadar kara
    Bir perşembe sabahı kadar aydınlık.
    Garip anam bana hep Kara gözlü Alim diyecek yerde
    Çarşamba gözlü Alim derdi.
    Garip kadındı şu anam
    Her çarşamba gecesinde
    Sandığından babamın resmini çıkartır.
    Avazının çıktığı kadar bağırırdı.
    Kara gece, katil gece, kara çarşamba
    Karabasan gibi çöktün üstüme derdi
    Sanki hiç bir şey olmamışcasına
    Perşembe sabahı boynuma sarılıp
    Çarşamba gözlü Alim
    Sende olmasaydın ne olurdu halim
    Yıllarca Anamın bu garipliğini
    Bir gece ortasında çıldırışını, çaresizliğini
    Yine bir sabahın aydınlığında
    Bir çocuk kadar sevindiğini
    Hep merak ettim durdum
    Ona hep
    Ana neden kara çarşamba
    Neden çarşamba gözlü Ali
    Neden kara gözlü Alim demezsin
    Söyle anam gözlerimi niye sevmezsin
    Oysa ben o gözlerle dünyaya sevgi dolu bakarım
    Anam canım anam ben daha on iki yaşımdayım.
    Eğer incitiyorsa gözlerim seni
    Onları yuvasından sökerim.
    Yine bir çarşamba gecesi
    Anam aldı karşısına beni
    Ağlamadı bağırmadı çağırmadı
    Ve ilk defa
    Kara gözlü Alim dedi bana
    Bu gece çek git buralardan
    Komşular yola çıkacak
    Sende git yavrum, sende
    Niye ana, Ya sen, ya vatan
    Ya kara toprakta yatan babam ne olacak
    Nasıl giderim ana nasıl
    Bak oğul tam on iki yıl evvel
    Bir çarşamba gecesi kızılca kıyamet koptu başımızda
    Bombalar yağıyordu tepemizde
    Babanı o zama kaybettim.
    Yine aynı gecenin sabahında
    Bir perşembe aydınlığında
    Bir hastane köşesinde
    Sen dünyaya geldin
    Kara gözlüm git bu gece
    Çarşambalar artık aydınlık olsun
    Olmaz anam gideceksek beraber gidelim
    Öleceksek beraber ölelim
    Olmaz yavrum ben yaşımı aldım
    Türkiyeye git orda insanlık varmış
    Hep öyle diyor herkes
    Onlarda bizi kardeş bilip
    Barış için uğraşırlarmış.
    Git oğlum birde sana yanmayayım
    Sana iyi baksınlar
    O vatana bir de ben yük olmayayım.
    Hey her memleketin başkanları
    Ben kara gözlü Ali, Anamın Alisi
    On iki yaşımdayım
    Sizin kara gözlü Alileriniz yokmu.
    Beni babasız bıraktınız
    Anama can feda
    Anamı Alisiz koymayın.

    Cengiz Öyke
     



Sayfayı Paylaş